پرسیدی چه جوری؟! اینو توپست اول جواب داده بودم. مثلا در مورد خودم اگه برای همسرم مشخص نبود که من چه شخصیت و ویژگی ها و معیارهایی دارم و یا شناخت تقریباً کاملی از وضعیت خانوادگی و فامیلی من نداشت و یا اگر نمی دونست چقدر ممکنه انعطاف پذیرباشم یا بتونم باهاش راه بیام شاید هیچوقت جسارت پیش آمدنو پیدا نمی کرد. و این اطرافیان من و او اعم از دوست و فامیل و آشنا بودن که به طور طبیعی و خودکار امکان همه اینها رو به وجود می آوردن و البته بقول راه حل عزیز بسته نبودن خود آدم و مرموز و و دور از دسترس نبودنش و کمک فعال و صادقانه خودش برای شفاف و واضح شدن این مسایل برای دیگران راهو هموار میکنه .
پس اینطوری نیست که تو بشینی و دست روی دست بذاری و فکر کنی اتفاقا خودشون باید بیافتن . نه عزیزم اینم قسمتی از همون هزینه ایه که گفتم باید بپردازی . مثلا وقتی تو روی غروربیموردت پا گذاشتی و با مادرت راجع به مشکلت صحبت کردی باز هم هزینه کردی و از یه چیزی گذشتی تا به چیزی برسی . پس همه این گذشتنا لزوما به معنی ضرر نیست بلکه شاید رشده.
شاید برات جالب باشه بدونی که منم هیچوقت خواستگار سنتی یا مدرن اون طور که اینجا تعریف میشه نداشتم . میپرسی چطور؟ چرا؟ چون خونواده من مثل مثالی که راه حل جان در مورد خواستگاری رهبر برای پسرشون آورد هیچوقت اجازه نمیدادن کسی همینطوری بیاد تا ببینیم چی میشه ، بلکه مثل همسرم که اولین و آخرین خواستگار من بود وقتی مسجل شد که منو میخواد به من رسید و من البته راهو بر اون نبسته بودم.
و من تعجب می کنم از این همه بی احتیاطی هایی که بعضی به اسم سنتی و مدرن مرتکب می شن و میخوان که آسیب هم نبینن. من که اسمشونو میذارم شلختگی یا یه جورحس بازیگوشی و کنجکاوی نابخردانه یا شاید سنگ مفت گنجیشک مفت و چی توی تور پهنمون میفته . کاری هم به سی و هفتاد و...درصد درست و غلطش هم ندارم چون خیلی از غلطا مخصوصا اونایی که مستقیما با روح و روان وحیثیت آدما مرتبطه اپسیلونش هم زیاده و جبرانش به این سادگیها هم نیست.
اینجا خیلی نکته جمع شده که اگه خوب بهشون توجه ومثل دوستمون جمع بندی کنی بعیده دیگه چه جوریش برات سوال باشه .
موفق باشی عزیزم
، این که نوشتی تو هم مثل من هیچ وقت خواستگار سنتی و مدرن اون جور که این جا میگن نداشتی و این که همسرت اولین و اخرین خواستگارت بوده... راستش کلی شاد شدم و دلگرم... و این که مصداق خواست خداوند و قسمت رو توی ازدواج تو حس میکنم .. همین که همسرت تو رو در محیط دانشگاه میبینه و یه جورایی همون که اطرافیان تو و اون که شامل دوستان مشتزک یا فامیل اتون امکان شناخت بیشتر و در نتیجه شفاف سازی و در نهایت اقدام عملی همسر شما برای پا پیش گذاشتن رو فراهم کردن و شما دوتا به هم رسیدین... لاله جان من فکر میکنم با این پستت بهتر متوجه هزینه ها و انرژی ها که اشاره کرده بودی توی پست قبلی ات شدم.... متشکرم دوست عزیزم
من با اینکه آشنایی از هر نوع مدلش رو داشتم ولی همیشه دوس دارم اول طرف مقابل خودش من رو جایی ببینه حالا محیط کار یا هر جایی، بعدش یه مدت عاقلانه و منطقی با هم آشنا بشیم و بعدش که از هم شناخت کافی کسب کردیم وارد فاز عشقولانه بشیم و بعدش بقیه ماجرا روند سنتی داشته باشه یعنی حتما باید قبل از ازدواج عاشق همسرم بشم اون وقته که هر کاری واسش انجام میدم ،اگه عاشقش نباشم و همین جوری با یه دوست داشتن عادی باهاش ازدواج کنم فکر نکنم بتونم هر کاری واسش انجام بدم
... نمیدونم والا.. ولی فکر کنم اونم عین همین طرز فکر رو داشته که اول دوستی و بعدش اگه همه چی اوکی بود ازدواج... ولی من که موقعیت هایی اینجوری رو رد کردم ، خواستگاری ستنی هم نیومد و خلاصه اینجوری.. پست شما هم از یه زاویه دیگه حرف داشت برای گفتن.. ممنونم ای تک جان
نوشته اصلی توسط آی تک
) یه پست گذاشتم تاپیک رسیده صفحه پنجم الآنه که خانم فرشته مهربان بیان آلارم جمع بندی رو بدن .
.. یعنی این قد خودم خنده ام میگیره یا شایدم گریه یا هر دو با هم.. ولی دوست داشتم معرف اشنامون باشه و هم من و هم طرف مقابل رو تا حدی بشناسه .. فکر کنم اینجوری بهتر میشه به نتیجه رسید...من نمیدونم چرا ادم های دور و برمون .. خانواده و فامیل هیچ کاری نمیکنند .. واقعا میشه که معرف بشن یا لااقل زمینه اشنایی رو باز کنند.. من همش میگم خدایا من انشالله ازدواج کردم خودم خیلی راحت به همسرم میگم اگه دوست های مجرد داره من دخترهای خیلی خوبی سراغ دارم .. اهل زندگی و خانم و برازنده.. یعنی واقعا همچنین تصمیمی رو دارم.. چون خودم میبینم حال و روز الانم رو... 
علاقه مندی ها (Bookmarks)