سلام نازی جان
چیزی که در تاپیکت گویا بود، این بود که خودت کاملا متوجه خطا، اشتباهاتت و گیر دادنهای بیخودت هستی.....و این یعنی بهانه گیری برای تلخ کردن زندگی به کام جفتتون.....مطمئن باش همسرت هم تا مدتی برات قسم و ایه میخوره و میگه چیزی نبوده و ...اما اونم دیر یا زود صبر و تحملش تموم میشه و اختلافاتتون ریشه میگیره.....دختر خوب بشین سر خونه و زندگیت..قدر زندگیت و همسرت رو بدون.
همسرت فقط خواستگاری رفته.کار غیر شرعی و غیر انسانی هم انجام نداده....اما شما میخوای بزرگش کنی و مقصز جلوه اش بدی ..در حالیکه مقصر نبوده و نیست.
نگذار دیگه میلی به در میون گذاشتن رازها و درددلهاش باهات نداشته باشه.
مهم اینه که الان همسرته و شما دوستش داری و اونم دوستت داره...دیگه این کارا برای چیه ؟!
به این سوالم توجه کن خوب و جواب بده:
میخوای چه اتفاقی بیفته از این بهانه جویی ها ؟
میخوای من چند روز جلوتر رو برات ترسیم کنم ؟
چند روز دیگه با این رفتارا همسرت میگه:
"اصلا رفتم که رفتم..خوب کردم که رفتم.حالا چی میگی؟حالا مشکلت چیه ؟؟"
انقدر انگشت تو لونه این زنبورا نکن دختر خوب...میان نیشت میزنن ها ! قدر زندگیتو بدون .هرچند مشخصه که کم تجربه ای و این رفتارات به دلیل کم تجربگیته...اما یادت باشه همیشه وقت برای جبران کردن نداری....
موفق باشی و امیدوارم تاپیک بعدیت در مورد این نباشه که :
همسرم به خاطر گیر دادنهای بیخودم از کوره در رفت .و دعوامون شد.حالا چیکار کنم؟
علاقه مندی ها (Bookmarks)