آیا مقابله به مثل راه درستی است؟

[مهرااد]

سلام. توصیه های دوستمون اقا رضا توصیه های خوبی هستند

بنظر من مشکل شما در چند مورده:

الف) اصرار زیادی دارید بر بهبود رابطه که این خودش چهار تا عیب دارد:1) به شما استرس و نگرانی زیادی وارد میکنه. باید بدونید که شما مسول خودتون هستید و نمی توایند بالاجبار خانواده خودتون و بالعکس همسرتون رو وادار به دوست داشتن یکدیگر کنید 2) باعث می شود که همسر و خانواده خودتان راحت نباشند. حس کنند مجبورند که جوری که نمی خاهند نقش بازی کنند 3) دو طرف رو نسبت بهم حساس تر خواهید کرد 4) این مورد پیامد مورد اول هست که از بس شما در این قضیه حس مسولیت میکنید بار احساسی زیادی روی دوش شما می افتد و این باعث می شود پاسخهای تکانشی و هیجانی بدهید . نمونه اش نتیجه ای که رسیده اید

راه کاری که بنظر من می رسد :1) سعی کنید مقداری ضریب حساسیت خود را در این قضیه پایین بیاوردید. 2) سعی کنید در قبال همسرتان خ جبهه نگیرید و در مواقع ارامش حرف دلتان را بعنوان توصیه نه اجبار و وظیفه گوشزد کنید. راه تاثیر بر همسر شما جبهه گرفتن نیست. راهش این است که شما از در دوستی و ...وارد شوید . بقول معروف اول برادریتان را اثبات کنید بعد طلب .. اگر همسر شما متوجه بشود و به این باور برسد که در ک می شود و .. قطعا به شما اعتماد بیشتری خواهد کرد


ب) شما در گیر بازی های همسرتان می شوید. کتاب بازیها (اریک برن) رو بخونین. ایشان با لجبازی و بدهنی و .. شما را عصبانی تر میکنند. یجورایی کنترل بازی دست ایشون هست. هر چه شما در این موراد ارامشتان را بیشتر حفظ کنید و نشان دهید که اثر تصمیمات خودش را خودش می بیند موفق تر خواهید بود

پ) همسرتان را بپذیرید. بعنوان انسانی که هم نیمه تاریک دارد هم روشن. پدیرش این مساله به مفهوم سازش نیست. بلکه به عنوان این که " مشکلی " هست که باید حل شود. اگر به این قضیه به دید مشکلی در شخصیت همسرتان ببینید که حتی خودش هم ناراحت است خ خ راحت تر کنار می اید تا زمانی که فکر کنید ایشان از سر کینه و عداوت و .. در حال عمل کردن هستند. این راه نیاز به صبوری دارد.
ث) هم شما هم همسرتان در زمینه ارتباط با هم مشکل دارید. با کسب آگاهی و ایجاد مقدماتی برای اقزایش ان قطعا خ از مشکلاتان برطرف خواهد شد. رفتن پیش مشاوره. استفاده از مشاوره تخصصی این سایت ( توصیه دوستمون برای مشترک سایت شدن خواندن مقالات و ... توصیه های مشاوران. مخصوصا ارسالهای اقای sci و مدیر همدردی

و در پاسخ به سوال شما من توصیه اقای مهاجر بی نشان را می ارم:( نقل به مضمون)

همیشه در کلاس درس رقابت سر نمره بهتر شدنه! تا الان شده دوستتون نمرش هشت بشه و شما بخای واسه رو کم کردن مثلا دو بیاری! پس کاری که شما تصمیم گرفتی در حقیقت چیزی نیست جز رقابت در بد شدن


امیر اقا واقعیته زندگیه. همه ماها در زندگیمون مسایلی داریم که تا حد توانمون باید حلشون کنیم. در این راه باید کولمون پر باشه از اگاهی ، از صبر

همون طور که میدونین خوشبختی انچیزی نیست که توی فیلمهای هندی و .. نشون داده میشه. واسه خوشبختی باید آگاهانه تلاش کرد آگاهانه صبور بود آگاهانه رفتار کرد


امیدوارم همه ما در این مسیر شجاعت کافی و لازم را برای "خوب" زندگی کردن داشته باشیم