رسیدم به ته خط

[ammin]

یه باریه مستند دیدم خرس قطبی تنهاوخسته وگرسنه که داشت کم کم تلف میشد توی راهی که داشت میرفت یه دفعه زیرپاش که یخ بود شکست وافتاد توی گودال آب به هر زحمت وبدبختی که بود اومدبیرون و خودشو نجات داد بعدازاین به دریارسید ودوباره وفورغذاوماهی وزندگی.اگه اون مرحله رو ردنمیکردموفق نمیشد به دریابرسه اگه جامیزدهمونجامی مرد.همه ما درموردافکارمثبت وبینش صحیح وشادی وشادکردن و صبح با افکارمثبت بیدارشدن شنیدیم ولی قضیه به این سادگی هم نیست وقتی انتخاب کردی که جزو گروه شادها ومثبت هاباشی یاغمگین هاومنفی باف ها تازه امتحانات ومبارزات شروع میشه.ممکنه توی خانواده یاشرایط بن بستی قراربگیری که تمام فضابازبان بی زبانی برعلیه ومانع تو باشه.اگه ضعیف وسست باشی میگی خب تقدیرمن اینه وحکمت میگه تسلیم شو ولی اگه قوی باشی بر راه درست که بارهاوبارها شنیدی پایداری میکنی .گاهی "بخاطرشادی وخوشبختی بایدمبارزه کنی"تادروجود ت تثبیت بشه و نوسان خلق ت ضعیف بشه.من افراد میانسال وسالخورده دیدم که صفتهای خوب وجذابی مثل صبوربودن مهربانی خوش بیانی وجذاب بودن داشتند وقتی میشینی پای حرفاشون می بینی توی جوانی وگذشتشون جنگیدند، قوی بودن، کم نیاوردن، وبعدهابه ثبات درخوشبختی رسیدند ؛درونشون سرچشمه شادی ونوروانرژی مثبت و هنرمندی هست.یعنی اون صفتها رو زیادمفت ومجانی بدست نیاوردند، دراینده دوباره افکارمأیوس کننده، تحقیرکننده، خشمگین کننده، به تو حمله و هجوم میارن اگه چندبارمحکم طناب ایمان، امید، صبر،قوی بودن ،مثبت اندیشی روبگیری،کم کم واکسینه میشی.تمام تاریکی های جهان نمیتونن به نورشمعی غلبه کنند،خلاصه کلام اینکه "کم نیار" .هرچی غم ویأس وافسردگی بهت سیلی زدکه بهش "توجه" کنی ،توجه نکن.شاید بیشترین پیامهای مأیوس کننده رواز عزیزترین کسانت بشنوی جایی که امتحان سخت ترمیشه.شایداین پست تکراری بود اما یادآوری گاهی لازمه