همین ارامش های کوتاه مدت خیلی ارزشمندن وقتی حال ادم بدهست. این زمان های کوتاه ارامش رو می شه کم کم بیشتر کرد. کم کم. همین که در روز حتی یک ربع هم بتونه ادم ارام باشه یه استراحت واقعی محسوب میشه. یه کم خستگی در می کنی بعد برمی گردی به حال بد. بعد از یه مدت طولانی تر میشه ارامش هات. وقتی ادم حالش بده نمی دونم وقتی من حالم بده مجبورم به چیزای خیلی کوچیک چنگ بندازم تا یه کم فقط یه کم بهتر شم. اتفاق بزرگی که نمی یفته.
همین چند دقیقه ها رو کنار هم بذار خودش کمک می کنه توی بهتر شدن حالت. دنبال نتایج خیلی بزرگ یکدفعه ای نباش. کم کم.
ارامش رو حال خوب رو خوندم درونیه و به شرایط بستگی نداره. یه مدتی احتمالا زمان می بره تا بتونه ادم به این ارامش درونی نزدیک شه. اما ارامش در درونت ربط به شرایط نداره. سخته به دست اوردنش من ندارم.
علاقه مندی ها (Bookmarks)