سلام عزیزم.
به خاطر شرایطتت متاسفم و امیدوارم بتونی با درایت و همتت از این بحران خارج شی.
من این نوید رو بهت میدم که اگه باهوش و صبور باشی میتونی فشار این شرایط رو بر خودت کم کنی و حتی ناجی خانواده ات باشی.
میدونی گلم، شاید آغاز گر هر بحث و دعوایی ما نباشیم، شاید شروع یک بحث و اختلاف ارادی نباشه، اما پایان گر بحث بودن اگر هوشمندانه عمل کنی کاملا ارادیست.
اولین کاری که میتونی برای شرایطت انجام بدی اینه که خیلی بحث ها رو کش ندی و یه جاهایی سکوت کنی و هرچه شنیدی نادیده بگیری. میدونم کار دشواری هست. چون مدام تحریک میشی به پاسخ و طلب حق و حقوقت... لیکن نتیجه ای که میگیری بهتر هست. بالاخره ایشون هم عصبانی میشن که از حرف های رکیک استفاده میکنن. اگر با سکوتتون مانع از عصبانی کردنشون بشین، در حقیقت احترام و عزت خودتون رو نگه داشتید. سکوت گاهی بهترین پاسخه چون شاید حرف دلتون رو نگفته باشید، اما معمولا طرف مقابل رو به فکر میندازه شاید او هم حق داشت!
همچنین هر حرفی رو نزنید، همانطور که شما دوست ندارید بهتون بی احترامی و بی عزتی شه، هیچ انسان دیگری هم از اینکه تحقیر، سرزنش یا مورد بی احترامی قرار بگیره خوشش نمیاد. ما باید مراقب صحبت هامون باشیم دختر خوب. پیشنهاد میکنم تا حدی که برات مقدوره باهاشون مدارا کن.
خوبه گاهی به یاد بیارید اونها انقدر کم اوردن تو زندگی که مجبور به سقوط و هبوط شدند. لذا اونها بیشتر نیازمند ترحم هستند.نه سرزنش. هیچکس دوست نداره بد باشه. گاهی بد شدن یه انتخابب اجباریه اون موقع که از خوب بودن ناتوانی، اونموقع که بلد نیستی صحیح زندگی کنی، اون موقع که گرفتار جهلی. بعید میدونم اونها مثل ما یک زمانی آرزوی پطرس شدن و یه خلبان و یه دکتر و یه ملکه یا شاه پر قدرت و یه ناجی شدن رو در سر نگذرونده باشن. بلکه رویاهاشون به خاطر اشتباه زندگی کردن تباه شده.
اما آیا شما میخوای اشتباهات اونا رو مرتکب شی؟ با لج و لجبازی و تلافی و انتقام و ... به خودت آسیب بزنی که اونها رو متوجه اشتباهشون کنی؟ اونوقت اونها آیا واقعا با این رفتارها اشتباهاتشون رو میپذیرند یا شما شرایطت بهتر میشه؟ بذار من پاسخ بدم: هیچکدام. بلکه بیشتر و بیشتر به خودت آسیب میزنی.
اگر میخوای زندگیتو نجات بدی، اشتباهات اونا رو تکرار نکن و تو دریایی از احساسات غرق نشو. منطقت رو به کمک بیار.
اگر میبینی اعتیاد و مشروب و رفیق بازی و خشونت و ... به پدر و مادرت آسیب زده، عاقل باش و به این مرز ها نزدیک نشو. اگر میبینی حرف های رکیک و تحقیر های اونها قلب تو رو رنجونده و چقدر اونا رو برابر تو کوچک کرده، هوشیار باش تو در حق کسی، حتی پدر مادرت این کار رو نکنی.
پریشانی های تو در حالشون اثر نکرد، بلکه از آرامش و عظمت رفتار خوبت عبرت بگیرند. تو با خوبی هات میتونی بر قلب و فکر اطرافیانت از جمله پدر و مادرت حکمرانی کنی. شاید الان ایده آل باشه. اما بهت قول میدم با تلاش ممکنه.
پیشنهاد میکنم ارتباطت رو با خداوند قوی کن و از او قدرت بگیر. توکل و اطاعت میتونه بهت آرامش بده. اون چیزی که در زندگی پدر و مادرت فراموش شده حضور خداونده. اطاعت اوست. تو فراموش نکن. چون سزاوار بهترین ها هستی، آرامش حق توست. اگه آرامشت درونی باشه، هیچ کس نمیتونه آرامشت رو ازت بگیره.
اتفاقا سعی کن خوب کار کنی و از راه صحیح درآمد داشته باشی و خوب درس بخونی. الان سنی هستی که حداقل میتونی استقلال فکری و شخصیتیت رو افزون کنی و این دو خیلی بهت کمک میکنند.
هر انسانی جدای از خانواده اش و شرایط مکانی و زمانیش، یک وجود مستقل هست که بر کلیت جهان تاثیر گذاره. تو هستی که اثری از خودت بر این جهان به جا بذاری. پس بازی شرایطت رو نخور. غرق حاشیه ها نشو، تو وظایف مهمتری داری، از جمله خویشتن سازی. اجازه نده شرایط متوقفت کنه و رویا هاتو و ارزش هاتو تباه کنه.
من بهت افتخار میکنم که دختر آفتابی. مواظب باش دختر آفتاب بمونی و برده ی ظلمت نشی.
تنها نفس خداست که اگر بر گل دمیده شود انسان می آفریند.
علاقه مندی ها (Bookmarks)