میناجون،نوپوی عزیز،اقا یاخانم هوایی،اقای معاون کلانتر و پاستا از همتون به خاطر توجهتون ممنونم.
اقای معاون وپاستا من به ایشون گفتم نظرم این هست که چند سال اول مراقبت از بچه رو کاملاانجام بدم و بعد که یکم از اب و گل دراومد مثلا مواقعی که میره پیش دبستانی یا مهدکودک و خونه نیست و همسرم هم خونه نیست حتی به صورت پاره وقت کار کنم ی جایی که محیط فقط خانما باشن مثل مدرسه و... ایشون تایید کنن وگفتم وقتی شما خونه هستید خودم دوست ندارم بیرون از منزل باشم.من وظایف ی زن و همسر و مادرو میدونم و نهایت تلاشمو برای درست انجام دادنشون میکنم اما با همه ی توضیحات من اصرار اون اقا برای این مسئله پابرجا بود و مرتب سر این قضیه اصرار می کرد(پا هم نمیشد بره)
اخه با خودم میگم پس نتیجه ی این همه درس و تلاش چی میشه؟ اخه نقش اجتماعی زنان توی جامعه ی ما کجاست؟؟؟من خیلی موارد اینجوری رو داشتم و نمیدونم چرا متاسفانه اقایون برای فعالیت خانمها در بیرون از خونه اررزشی قایل نیستن و به زن به چشم فقط ی کسی که بتونه براشون بچه بیاره و بزرگ کنه بچه ها رو نگاه میکنن.این موضوع به خصوص در مردان مذهبی بیشتر دیده میشه و کسی مثل من که از نظرات دیگه مذهبی هستم ولی روی این موضوع حساسم ایجاد مشکل میکنه و انتخابامو سخت.از طرفی هرکسی ی متلکی می ندازه و میگه سنت بالا بره همینم گیرت نمیاد.باید چه کار کنم؟![]()







)

علاقه مندی ها (Bookmarks)