منظور من از یه رابطه عاطفی یه رابطه رومانتیک هست. یعنی دوست داشتن بعنوان جنس مخالف نه اینکه فقط بریم بیرون یه بستنی بخوریم یا یه فیلم ببینیم! تو یه رابطه عاشقانه مسلما کششنوشته اصلی توسط gisooo
جنسی وجود خواهد داشت که به بوسه و تماس لمسی هم منجر میشه که حالا من به این قسمتش کاری ندارم مشکل من اینه که اصلا هیچ رابطه عاشقانه رو تجربه نکردم (با اینکه کشش
وجود داشته.. دست کم از طرف من)
اما در مورد سوال بعدی. وقتی با کسی رابطه عاطفی خوب برقرار کنم چرا باید بدبین بشم؟!!! برعکس بیشتر وابسته میشم! اگه منظورت اینه که چون یه "ارتباط خارج از ازدواج" با
من داره بهش بدبین میشم نه اینطور نیست من شدیدا غیر سنتی هستم و اصلا سراغ کسی که پایبند سنت باشه (که بنظر میاد اکثریت مطلق جامعه هم باشند)نمیرم. رک بگم برای من حتی
بکارت طرف مهم نیست با اینکه خودم باکره هستم.(این که بدونی اولین عشق طرف مقابل باشی برای من هم خیلی شیرینه ولی مال کتاب قصه هاست) میدونم که 99 درصد مردهای "
ایرانی" اینطور فکر نمیکنن ولی به هرحال هر کسی عقیده ای داره..
و اما در مورد سوال آخر: من فقط زمانی به ازدواج فکر میکنم که کسی رو دوست داشته باشم هم به عنوان دوست و هم بعنوان شریک جنسی و بخوام باهاش زندگی کنم. پس طبیعیه که
تا قبل از اینکه به چنین مرحله ای برسم ازدواج اصلا برام مطرح نیست.
علاقه مندی ها (Bookmarks)