من خیلی حساسم یا او خیلی بی توجه؟

[toojih]

حس میکنم اصلا دیگه ازدواج جذابیتی برام نداره. آرزویی واقعا ندارم. نمیدونم چی میخوام. نمیدونم از یک چیز متنفرم یا دوست دارم.
دلم میخواد برم یه جایی که هیچ کسی نباشه. وجودم باعث رنجش کسی نباشه. کسی از من توقعی نداشته باشه. برم تنها برای خودم زندگی کنم.
اصلا حس هوشیاری نمیکنم. حس میکنم مرده ام. حس میکنم مثل یه تیکه چوبم که زندگی مثل یه رودخونه داره میره و اونو با خودش میبره.
هیچی برام مهم نیست. دلم هیچی نمیخواد.
نمیدونم چه مرگمه.
هیچ آرزویی ندارم.
الان در شرایطی هستم که واقعا تا آخر عمر مجرد موندن و حتی تنهای تنها بودن هم برام وحشت آور نیست.

سلام خانم پوه، من بعدازظهر که اومدم این تاپیک جدیدت رو دیدم. چیزی که بتونه کمکت کنه به ذهنم نرسیده. فقط نگرانت شدم و بعدش راستش برای خودم هم نگران شدم و به همین خاطر نگرانی هست که دارم مینویسم. این روزها خیلی اینجور نوشته هایی که قبلا داشتی رو میپسندم و خیلی به حس و حال این روزهام نزدیکه. این حس و حال هر چند یک غم و بیتفاوتی به زندگیم داده ولی راستش اذیتم نمیکنه، تازه بماند که راحت و دلپذیر هم برام هست.

نگرانیم اینه که من توی ابتدای راهی هستم که تو چند ماه قبل ازش رد شدی و قراره برسم به اینجایی که تو الان هستی. ببخشید ولی فکر کردم لازمه این حس و حال و نگرانیم رو برات بنویسم. امیدوارم بقیه کمکی از دستشون بربیاد تا راه درستی رو انتخاب کنی که اگه قراره همینو ادامه بدی قدرتمندتر ادامه اش بدی یا اگه اشتباهه زیاد به انحراف نری که برگشت سخت بشه.