
نوشته اصلی توسط
alone_girl
و اخر این جمله را از یک روان شناس بزرگ شنیدم (جمله ایشون در مورد من نبود کلی داشت حرف میزد)
میگفت می ارزه 2 سال خوش باشی همه جوره و 6 ماه بد
خودم این جوری راضی کرده بودم
اول این که تا آخر عمرت که نمی شه 2 سال با یکی باشی 6 ماه بد باشی و دو سال باز با نفر بعد.
تا کی؟
تا 50-40 سالگی هم می شه این مدلی زندگی کرد؟ فکر می کنی 50 سالت بشه دیگه نیاز به همدم و همراه نداری؟
اون زمان می خوای چیکار کنی؟
دوم این که من نمی دونم این روانشناسی که می گی کی هست. اگر ممکنه اسمش را بگو.
شاید مورد خاصی بود و صحبتش در کانتکست خاصی مطرح شده.
هر کدام از این شش ماهها و قطع شدنها بخشی از روح و روان شما است که آسیب می بینه.
فکر می کنی چقدر ظرفیت و توان داری برای دو سال یکبار آسیب دیدن.
بیا یک بار دیگه با تمام توان انرژیت را بذار برای پیدا کردن یک همسر مناسب.
راهنمایی هایی که دوستان گفتند برای پیدا کردن همسر عملی کن.
شما خیلی اشتباه کردید که از 27 سالگی قید ازدواج را زدی و ناامید شدی.
اگر تا این حد تحت فشاری و دنبال راه حل، می تونی به دوستان متاهلت بگی که به همسرشون بسپارند اگه بین دوستاشون دنبال دختر خوب هستند معرفیت کنند یا به کسانی که باهاشون رودربایستی کمتر داری مطرح کنی.
به نظر من اشکالش و عواقبش خیلی کمتر از رابطه موقت و صیغه و ... است.
اگر می خواهید برای صلح جهانی کاری انجام دهید به خانه خود بروید و به خانواده تان عشق بورزید .
مادر ترزا
علاقه مندی ها (Bookmarks)