دو خواستگار همزمان (عشق جديد و قديم)

[دو راهي]

مرسي پوه جان
در جواب سوال شما بايد بگم كه:
٢ سال كه به قصد ازدواج با هم نبوديم، سال اول كه اصل صحبتي از ازدواج نبود. از سال دوم كم كم رابطمون صميميتر شد و بحث ازدواج را مطرح كرد.
ما خيلي كم همديگر را ميديديم جون تو يه دانشگاه نبوديم ولي همكلاسيم هميشه جلو چشم بود و همشهريم هستيم. كلا تو اين ٢ سال هيچ وقت احساس من صفر نشد به همكلاسيم. ولي سعي ميكردم براي خودم كمرنگش كنم. مثلا ٦ ماه پيش كه ديگه خيلي زياد با هم حرف ميزديم و بيشتر برسي ازدواج بود، حسم به همكلاسيم خيلي كمرنگ شده بود ولي از بين نرفته بود.


من الان خيلي به هم فكري نياز دارم، دسترسي به مشاور ندارم. يه هفته فقط براي جواب وقت دارم.
وقتي ميشينم و برسي ميكنم اينقدر از جنبه هاي مختلف برسي ميكنم و راه هاي مختلف و نگاه ميكنم كه هميشه اون وسط گم ميشم.
براي رد و قبول هر دو دليل دارم ولي اين كه شناخت من از دومي سطحي هست كارمو مشكل كرده.
خواهش ميكنم كمكم كنيد

[kamran2007]

مرسي پوه جان
در جواب سوال شما بايد بگم كه:
٢ سال كه به قصد ازدواج با هم نبوديم، سال اول كه اصل صحبتي از ازدواج نبود. از سال دوم كم كم رابطمون صميميتر شد و بحث ازدواج را مطرح كرد.
ما خيلي كم همديگر را ميديديم جون تو يه دانشگاه نبوديم ولي همكلاسيم هميشه جلو چشم بود و همشهريم هستيم. كلا تو اين ٢ سال هيچ وقت احساس من صفر نشد به همكلاسيم. ولي سعي ميكردم براي خودم كمرنگش كنم. مثلا ٦ ماه پيش كه ديگه خيلي زياد با هم حرف ميزديم و بيشتر برسي ازدواج بود، حسم به همكلاسيم خيلي كمرنگ شده بود ولي از بين نرفته بود.


من الان خيلي به هم فكري نياز دارم، دسترسي به مشاور ندارم. يه هفته فقط براي جواب وقت دارم.
وقتي ميشينم و برسي ميكنم اينقدر از جنبه هاي مختلف برسي ميكنم و راه هاي مختلف و نگاه ميكنم كه هميشه اون وسط گم ميشم.
براي رد و قبول هر دو دليل دارم ولي اين كه شناخت من از دومي سطحي هست كارمو مشكل كرده.
خواهش ميكنم كمكم كنيد

سلام دوراهی عزیز،


اولین و مهمترین نکته‌ای که در نوشته‌های شما روشن هست، عجله در تصمیم گیری هست. اخطار می‌کنم، این بزرگترین ریسکی‌ هست که دارید در زندگی‌ می‌کنید. هیچ چیز، ادامه تحصیل، اقدام برای ویزا و ...، دقت کنید هیچیک از اینها نباید باعث بشوند که شما در گرفتن تصمیم برای ازدواج که بزرگترین تصمیم در زندگی‌ شما هست، به این اندازه تعجیل کنید. بیشتر فشاری که الان روی شما هست، به دلیل همین تعجیل در تصمیم گیری هست. فارغ از تفاوت احساسات شما نسبت به فرد اول یا دوم، شناخت شما از این دو فرد با توجه به نوشته‌هاتون کاملا محدود هست.

حتی اگر فرد اول را در نظر بگیریم که دو سال با او در ارتباط هستید.

، آیا با ایشان به مشاوره رفته اید؟ چقدر از او شناخت برای ازدواج دارید؟ دقت داشته باشید، هر انسانی‌ شخصیت‌های متفاوتی میتواند در محیط کار، دانشگاه و خانه داشته باشد.

پس من شخصاً به شما توصیه می‌کنم، در چنین شرایطی به هیچ عنوان تصمیم نگیرید و به هر یک از این طرفین به صراحت اعلام کنید که به زمان بیشتری برای تصمیم گیری و البته شناخت نیاز دارید. تقاضای زمان بیشتر برای شناخت بیشتر، و به خصوص با همراهی مشاور خانواده داشته باشید که این پروسه را برای شما تسهیل و تسریع می‌کند.


دومین قدم این هست، که شما بتوانید با خودتان صادق باشید و احساس خود را به هر یک از این گزینه‌ها حداقل برای خودتان بتوانید طبقه بندی کنید. بین عشق، دوست داشتن و هوس تفاوت وجود دارد. باور کنید، اگر فردی که انتخاب می‌کنید، مناسب شما نباشد، روزی می‌رسد که همه احساسات، عشق و علاقه شما کنار میرود، و آنوقت آرزوی بازگشت به این روزها را خواهید داشت. همانطور که خیلی‌ از زن و شوهر‌ها با عشق و علاقه ازدواج کرده اند، اما امروز یا دارند میسوزند و میسازند یا جدا شده اند، قاعدتا دیگر خبری هم از آن همه عشق و علاقه اولیه وجود ندارد. زندگی‌ زیر یک سقف و چالش‌هایی‌ که به همراه دارد، زمین تا آسمان با انجام یک کار گروهی در یک پروژه درسی‌ متفاوت هست.

پس، توصیه اساسی‌ من به شما این هست که عجله نکنید. اگر کسی‌ واقعا به شما علاقه دارد و خواستار شما هست، باید درک کند که برای تصمیمی که آینده و همه عمر شما را کاملا تحت تاثیر قرار خواهد داد، زمان بیشتری لازم دارید.

خوشبخت باشید.

k

[دو راهي]

سلام آقا كامران
مرسي كه نظرتون رو گذاشتين برام، من حرف شمارو قبول دارم من عجله اي ندارم ولي اين وسط اونا دارن ضررشو ميدن.
خواستگار اولم با اين كه پذيرش داشت ولي به خاطر من يه ترم عقب افتاده، رفته اينجا ثبت نام كرده نميدونه كجارو بايد انصراف بده. نميدونه به درساي اينجا برسه يا بيافته دنبال كاراي ويزا! اينا همش برا اينه كه من كشش دادم. بنده خدا اينقد بزرگواره كه ميگه فداي سرت
ما پيش مشاور هم رفتيم، اون ٩٠٪ معيارهاي منو داره و ميگه منم ٩٥٪ معياراشو دارم


شايد بد نباشه راجع به اون ١٠٪ بيشتر توضيح بدم


ما از دو شهر مختلف هستيم و يه مقدار تفاوت فرهنگي داريم ( مثلا فرض كنيد من مشهدي و اون كاشاني )
از نظر فرهنگي و كلاس اجتماعي ما بالاتريم
اونا مذهبي تر هستن ( البته بيشتر تفاوت عرفي داريم تا اعتقادي )
ارومه كه من يه كم شلوغ تر ميپسندم
هميشه دوست داشتم با كسي ازدواج كنم كه حس كنم خيلي عاشقشم و وقتي ميبينمش دلم بريزه ( مثل همون حالي كه براي همكلاسيم دارم )


و اما ٩٠٪ ماجرا ( اينارو كه ميگم ١٠٠٪ مطمئنم )
بسيار با اخلاق ، با شخصيت، با صداقت، با خدا و چشم پاك هست
خيلي خوب حرف همديگر و ميفهميم و راجع به مسائل مختلف با هم صحبت ميكنيم. دركم ميكنه
در حالي كه فردي منطقي هست خيلي هم با احساس و مهربونه و خيلي به منو احساسم اهميت ميده ( خواهر نداره و قبلا هم دوست دختر نداشته، شنيده دخترا حساس هستن اينه كه خيلي مراقبه احساس من خدشه دار نشه d:)
بسيار مرتب و منظم و خوش قوله
بسيار بسيار صبوره تا حالا نه من و نه دوستاش نديديم عصباني بشه، هر وقتم من ناراحت شدم هميشه با آرامش ارومم كرده. اينه كه تا حالا دعوامون نشده.
ادم مستقلي هست، اصلا دهن بين يا وابسته به مامانش نيست.
بارها بهم ثابت شده كه اولويت اول زندگيش هستم.
با اين كه خودش خيلي عاقل و باهوشه هميشه باهام مشورت ميكنه.
اعتقاد داره كه تو كاراي خونه مرد هم بايد سهيم باشه.
خيلي زبرو زرنگه، دوستاي خابگاهيش ميگن بيشتر كاراي اتاق رو انجام ميده منظر نميمونه يكي بياد انجام بده، مثل خريد بيرون يا غذا درست كردن يا مرتب كردن اتاق ، ولي به كسي هم رو نميده و اجازه نميده ازش سوء استفاده كنن.
هر كمكي از دستش بر بياد انجام ميده، مثل اينكه تو زمينه درسي خيلي به دوستاش كمك ميكنه ( همه دوستاش ميگن ما مدييونشيم )
از نظر مالي يه خونه داره
هم دانشجو هست هم استاد دانشگاه آزاد، كلاس خصوصي هم داره. استادشم چون خيلي قبولش داره گاهي پروژه هاي صنعتيم بهش ميده.
هميشه كادو ميگيره برام
از نظر غيرت همونجوريه كه من دوست دارم
با وجود موقعيت اجتماعي كه داره خيلي خيلي متواضع و مودب هست.




و اما همكلاسيم
همشهري هستيم
فكر ميكنم از نظر مذهبي به هم نزديكتريم
به آرومي اون نيست ولي جلف و زياد شلوغم نيست( به نظر ميرسه اجتماعي تر باشه)
خيلي باهوش و با شخصيت و مودب هست
از نظر ماليم به نظر ميرسه بد نيستن
وقتي هم ميبينمش هول ميشم و دست و پام و گم ميكنم
ميدونم كه بچگي پدرش رو از دست داده و يه خواهر داره ( نميدونم بزرگ شدن بدون پدر و بزرگ شدن تو محيطي كه فقط مادر و خواهرش بودن يعني يه محيط زنونه چه تاثيرات منفي ميتونه داشته باشه )
مورد ديگه اينكه از دوستش شنيدم يه زره خودخواه هست ( نميدونم تا چه حد درسته )


همكلاسيم اون ١٠٪ رو داره ولي از اين ميترسم كه تو ٩٠٪ بقيه مثل اولي نباشه ، گاهي فكر ميكنم چون اون ١٠٪ رو داره و هنوز عيب و ايرادي درش نديدم فكر ميكنم خيلي كامل و همه چي تمومه.


واقعا ببخشيد طولاني شد
دوست گرامي مرسي كه تا اينجا رو خوندي

[Nina s]

برو پيش مشاور اين خيلى موضوع حساسى هست اينجا هم همه مشاور نيستن. براى مشاوره خصوصى بايد حق عضويت بدى.

[دو راهي]

نينا جان من الان ايران نيستم. اينجا هم پيش مشاور رفتم ولي فرهنگشون با ما فرق داره. اگه ايران بودم ميرفتم پيش مشاور و اينجا اينقدر بال بال نميزدم. عضويت هم چك كردم نميتونم از اينجا با ويزا يا مستركارت پرداخت كنم.
خواهش ميكنم نظراتون رو بگين من الان خيلي تنهام اينجا. حتي به خاطر اختلاف ساعت نميتونم با كسي درد و دل كنم كه سبك بشم.
امروز نشستم كامل ازشون نوشتم به اميد اينكه شماها يكم باهام صحبت كنيد و نظر بدين

[فرهنگ 27]

اون 90%بعضی هاش می تونه فقط برای به دست آوردن شما باشه.نقش بازی می کنه.

شما همون 10%ـو اهمیت بیشتری قایل شو.تفاوت هایی که گفتی چیزی نیست که به

راحتی ازش بگذری.

[دو راهي]

به متنی که نوشتی نگاه کن. همون پست بالایی.

گفته اینجا بمون
اینجا ثبت نام کرده و نمی خواد بره

یا دوستت که نوشته گفته اگه توهم بخوای همین جا می مونم و خارج نمی رم.

بعد یهو می گی من ایران نیستم

یا بهانه ای که غزل زندگی آورد که من بخاطر تاپیکم نمی تونم به دوستم بگم خودش بیاد بنویسه.
تاپیک غزل زندگی فقط یک پست داره که هیچی هم توش ننوشته. دو تا پست خیالی هم برای یک نفر دیگه نوشت که اونم کم از قصه شما نداره.

بگذریم. حوصله ای داریها !

واقعا حس خيلى بدى داره كه از رو ناچارى به يه جايى پناه ببرى و حداقل انتظارت اين باشه كه حداقل يكى دركت كنه، يكى بهت بگه نگران نباش يه ذره دلگرمى...
اونوقت يكى بياد ذرهبين بگيره دستش كه مثلا مچتو بگيره ، با چه ذوقى از خواب بيدار شدم و قبل هر كارى اومدم اينجارو چك كنم .... حالم گرفته شد. حتى ديگه ميل به صبحانه هم ندارم
نمى خواستم جوابتو بدم ولى ديدم سه نفر ديگه لايك كردن پستتو
حالام جوابتو ميدم كه خيلى احساس زرنگى نكنى
اول كه در مورد خودم: براى يه دوره يك ماهه اومدم خارج از كشور و همه اون برنامه ها هم تو ايران بوده و الان ٣ هفته هست كه اينجام و هفته ديگه برميگردم. قرارمون اين بود كه وقتى برگشتم جواب قطعيم رو بدم براى همينم هست كه ميگم فقط يه هفته وقت دارم. بد نبود به كلمه "الان" بيشتر توجه ميكردى، يعنى تا حالا نديدى مثلا يكى يه كنفرانسى چيزى داشته باشه، بره و برگرده؟ هركى نوشت "الان خارجم" براى تو اين معنى رو داره كه " يه عمره خارجم؟"
خوب اينجا كسىى، كسى رو نميشناسه وگرنه چيزاى ديگه هم ميچسبوندى بهم!!!!!!


و اما در مورد غزل عزيزم، اى كاش اصرار نمى كردم و اصلا اينجا نمى امدم. به درد من كه نخورد شايد به درد اون ميخورد. ميدونم كه الان ديگه نمى اد يا با اون آيدى نمى اد، چون بهم پيشنهاد داد كه با آيدى خودش بيام. گفتم نه ممكنه باورشون نشه من يكى ديگم يا يه فكراى ديگه كنن، بهتره خودم عضو بشم. من بهش حق ميدم اگه نمى خواسته من كامنت هارو بخونم. قبل اينكه بيام اينجا خودش اتفاقاتى رو كه براش افتاده بود برام تعريف كرد. از اوضاع اقتصاديش كه تو يكى از كامنت ها گذاشته بود. خيلى شوكه شدم و ناراحت. نميدونم اجازه دارم بگم يا نه؟ ولى يه كوچولو ميگم كه براى حل مشكلش دعا كنين
ايشون به همراه همسرش مهاجرت ميكنه وقتى كه مطمئن ميشن كه ميخوان بمونن تمام خونه و زندگى ايران رو ميفروشن و چون رابطه بانكى قطعه ميدن به يه صرافى، الانم اون طرف متواريه و اينا در به در دنبال پولشون. كسى از اقوام و اشناها خبر از زندگى اونا ندارن و رفت و امديم ندارن، دوست هم نداره كسى بفهمه.
براش دعا كنين طرف پيدا بشه


يه توصيه : وقتى احساس كردى يه پستى دروغ يا سر كارى، كلا نظر ندى خيلى بهتره. اون بده خدا خودش به اندازه كافى فكر و خيال و مشغله داره تو ديگه نمك نپاش.
اميدوارم به جايي به غصه هات بگن قصه، اونوقت متوجه بشى پستت برام چه مزه بود

[deljoo_deltang]

آیا اگر با خواستگار اولت ازدواج کنی قرار است ایران زندگی کنید یا بروید دنبال کارهای ویزا برای هر دو نفرتون؟

[دو راهي]

خودش ميگه با هر دو حالت مشكلى نداره ولى ميدونم ته دلش دوست داره بره منم نمى خوام به خاطر من بمونه. اگه قرار باشه باهاش ازدواج كنم، باهاش ميرم ولى قبل از كاراى ويزا ما بايد عقد كنيم كه براى هر دومون بشه اقدام كرد.
يه نگرانى كه داره اينكه ميگه اگه بزاريم لحظه آخر ممكنه فكر كنن عقدمون سورى بوده و به من ويزا ندن براى همين ميگه اگه ميخواى بريم ،زودتر عقد كنيم.

[deljoo_deltang]

خودش ميگه با هر دو حالت مشكلى نداره ولى ميدونم ته دلش دوست داره بره منم نمى خوام به خاطر من بمونه. اگه قرار باشه باهاش ازدواج كنم، باهاش ميرم ولى قبل از كاراى ويزا ما بايد عقد كنيم كه براى هر دومون بشه اقدام كرد.
يه نگرانى كه داره اينكه ميگه اگه بزاريم لحظه آخر ممكنه فكر كنن عقدمون سورى بوده و به من ويزا ندن براى همين ميگه اگه ميخواى بريم ،زودتر عقد كنيم.

چه مدت رفتنشون رو تاخیر انداختن؟ یعنی برای ترم بهمن قراره برن؟ یا الان در ایران ثبت نام کردن؟

به نظر من بهترین کار اینه که شما اهرم فشار زمان رو از خودتون بردارید تا درست تصمیم بگیرید.
برای همین به نظر من اینکه شما برید یا بمونید تصمیمیه که خودتون همین حالا باید بگیرید نه اینکه بسپرید به زمان. یعنی اول تکلیفتون رو با این مساله مشخص کنید.

اگر تصمیمتون به رفتن باشه حتما لازم نیست با هم اقدام کنید. میشه ایشون کارهای خودش رو بکنه و وقتی قرار شد با هم ازدواج کنید اگر ایشون هنوز ایران بود که عقد می کنید و شما می روید دنبال کارهای ویزا به عنوان همسر ایشون و اگر هم ایران نبودند بر می گردند و عقد می کنید. به هر حال این مشکلی هست که نباید روی تصمیم گیریتون برای یک عمر تاثیر بذاره.

اما اگر تصمیمتون به موندن هست خوب ایشون الان می ره دنبال کارهاش برای رفتن و وقتی شما تصمیمتون نهایی شد ایشون می تونند در مورد رفتنشون تجدید نظر کنند.


به نظر من هم تفاوت فرهنگی خیلی در زندگی ممکنه مشکل ساز باشه. البته نه به معنای اینکه یکی سطحش بالاتره اما تفاوت در فرهنگ مهمه. یعنی شما روی اون 10% باید بیشتر دقت کنید و خیلی روی اون 90% غیر از چند مورد اول که گفتید حساب باز نکنید. چون دوستهای ایشون ممکنه خیلی مثبت درباره ایشون نظر داده باشند (چون در اون 90% همش به حرف دوستان رجوع دادید گفتم) و ضمن اینکه اینکه به احساسات شما بها می دن و درکتون می کنند و ... هر چه که مربوط به شماست ممکنه بعد از فروکش کردن احساسات در زندگی کمرنگ بشه.

اگر بتونید زمان داشته باشید با خیال راحت می تونید در مورد ایشون تصمیم بگیرید و در مورد خواستگار دوم هم فاز شناخت رو شروع کنید. یک راه میانبر برای خواستگار دوم اینه که با ایشون به مشاوره ازدواج بروید و مقدار سنخیتتان با خواستگار دوم را همان ابتدا بسنجید.