سلام آقامحمد.البته من بهت توصیه میکنم به روانشناس خوب مراجعه کن اگه نیازبه دارو باشه به روانپزشک هم معرفیت میکنه...من دوره بلوغ دچار این مشکلات شدم وفکرمیکردم مردم منو ارزیابی میکنن وروابطم ضعیف شد.بعدا به این نتیجه رسیدم هرانسانی درهرشرایطی که جلو من ظاهربشه من "شأنی"ازاونو میبینم مثل شاد غمگین.دانشجو،راننده،مهمان صادق،فریبکارو...که همه اینها شأنی ازخودمن هست یامیتونی شئونات بالقوه من باشه،یعنی باگسترش شعاع ذهنم وپذیرفتن خودم ودیگران احساس کردم که دنیا جای امنی هست.دیگه نه زیاد ازخودم انتظارداشتم نه از دیگران..شایداین تجربه ودیدگاه مقداری کمکت کنه.اما درمورداحترام دیگران به شما؛اگه زیاد نرم برخوردکنیداحترام کم میشه یازیاد خشک باعث میشه دیگران ازت دوربشوند،شماکلی تجربه داریدوتمام اینها در ذهن ناهشیارت جمع شده به نظرم ذهن سطحی ومنتقد شماست که اجازه نمیده از روابط اجتماعی لذت ببرید.این تایپیک رو مایل بودی مطالعه کن:http://www.hamdardi.net/thread-26620.htmlتایپیک دیگه ای هم هست :http://www.hamdardi.net/thread-2489.html دکتریه مشاوره هایی رو درموردجرأت مندی داره اونارو هم مایل بودی دنبال کن نکات ظریف وخوبی داره.
ای بامن وپنهان چودل ،از دل سلامت میکنم.
علاقه مندی ها (Bookmarks)