روحم آزرده است، کمی التیام ... کمی همدردی .... کمی امید

[fatima86]

سلام عزیزم..آرامش داشته باش...
تو هنوز هم زیباییو هم هنرمند....توفقط یکسال اززندگیت صرف یه تجربه ی بدشد...همین...آیاالان خانوادت پشتت نیستن؟
منم مثه توام اما بااین تفاوت که من دوسال از زندگیم رو گذاشتم و دومیش اینکه خودموسرکوب نمیکنم....
به خودم میگم خوب اون کسی که اززندگیم میکنمش بیرون بره یکی رومثه من پیداکنه...پیدانمیکنه...به این کلمه ایمان دارم...
من اصلا به چیزی که ازدست دادم خودمو سرزنش نمیکنم به چیزی که اون ازدست داد فکرمیکنم وخودمو برنده میدونم...
توهم برنده هستی...من نمیدونم دقیقا شرایطت چیه ولی اینو میدونم خیلی ها دارن شرایط بدترازمارو تحمل میکنن چون کسی پشتشون نیست...ما خدا رو داریم
وخانواده...وخواهری که میشکنه وقتی می بینه تومیشکنی...
به گذر زمان ایمان داشته باش وبه خودت بگو توزیر بارهر شرایط نمیری تو واسه بهترین آفریده شدی پس تابهش نرسی ...باید تلاش کنی...خودتو بازنده ندون کسی بازندست که توی دوره زمونه ی مرگ انسانیت یه انسان رو ازدست میده..