مرسی سابینا
عزیزم. شخصیت یک مرد تو 36 سالگی خیلییییی سخت تغییر میکنه. من بعد از ازدواجم (با همین اختلاف سنی شما) به مدت 1/5 سال با شوهرم درگیر بودیم... شاید نه به شدت شما. چون خونواده شوهرم نه دخالت میکردن و نه ... بگذریم.
واسه اینکه مشکلم حل بشه شوهرم مجبووووووووور شد بره مشاوره و فهمید باااااااید یه سری چیزا رو تو رفتارش تغییر بده اگه نه طلاق میگیرم.
تازه با همه اینا باز هم تو این 3 ماهی که من برگشتم سر خونه زندگیم دارم میبینم که اون خیلی عوض نشده و اگه درگیری نداریم بیشترش به خاطر رفتارهای منه که دارم با تمام قوا برای حفظ آرامش زندگیم تلاش میکنم. مثلا نمونه اش:
خواهرم بیخ گوشم زندگی میکنه تو این شهر غریب، 3 ماهه حتی زنگ هم نمیزنم که شوهرم حساس نشه چه برسه به اینکه برم خونه اش!! و منتظرم تا گذشت زمان این موضوع رو حل کنه . در حالیکه هرهفته خواهرش رو دعوت میکنم که بیاد اینجا یا بریم گردش!!! (شانس اوردم دخترخالمه و دوستش دارم اگه نه ...)
میخوام بگم که اگه شوهرت برگرده همون شوهره!!!! 6 سال کم نیست ها !!! 6 سال بهش فرصت دادی اما نشد.
وضعیت الانت میدونی چی جوریه؟
مثل اینه که بدجور سرماخورده باشی اما تموم شده و داری دوره نقاهتت رو میگذرونی ... دوست داری شوهرت مثل یک مسکن قوی ظاهر بشه چون تحمل دوره نقاهت رو نداری. اما اگه شوهرت بیاد اثر حضورش چند ماهه، بعد که تأثیر مسکن رفت سرماخوردگیت با شدت وحشتناک تری برمیگرده!
اونوقته که آرزوی دوره نقاهتت رو میکنی و افسوس میخوری.
سخته. اما باید بگذرونی.
برای خودت ارزش بیشتری قائل شو. از یه جهت درکت میکنم.
ما زن ها وقتی تنها میشیم و کسی رو از دست میدیم به طرز وحشتناکی خوبی های طرف میاد تو ذهنمون! ولی باور کن این خیال و توهم طرفته که شیرینه و لذت بخش نه خود واقعیش!!! خود واقعیش همونیه که تو اون 6 سال دیدی.
نذار این پروسه ادامه دار تر از این بشه. چون من مطمئنم با ورود اولین مرد به زندگیت و پیدا شدن یک جایگزین برای همیشه اون زندگی و همسرت سابقت رو فراموش میکنی...
پس رو خودت و بهینه کردن شرایط خودت کار کن.









علاقه مندی ها (Bookmarks)