سلام عاطفه جان،
منم هم سن و سال خودت بودم که با یکی از همکلاسی هام آشنا شدم و الان شوهرمه
به نظر من اصلا سن و سال مهم نیست یعنی نه اینکه مهم نباشه ها منظورم اینه که یه دختری توو 15 سالگی خیلی عاقله و خیلی چیزا رو درک میکنه یه دختری توو 20 سالگی و یه دختری هم حتی میرسه به 30 سالگی هنوزم بلوغ عقلیش کامل نشده... اینا همه بستگی به شرایط زندگیش داره
اما یه چیزی:شوهر من 7سال ازم بزرگتره و اون موقع آشناییمون شاغل بود و سربازیش هم رفته بود و با دید باز منو انتخاب کرد و پا پیش گذاشت
ولی الان احتمال زیاد تو واون آقا همسن هستید باور کن که خیلی راحت میتونه حتی بعد 1سال نظرش درباره تو عوض شه
اینو من خیلی توو دور و بریام دیدم
درک میکنم که خیلی دوستش داری ،اما باید یکم بیشتر حواستو جمع کنی
من نمیگم علاقت به ایشون رو فراموش کن ،ولی حتی اگه اون آقا پا پیش گذاشت و بهت پیشنهاد آشنایی داد به هیچ وجه قبول نکن ،و بهش بگو که بدون اجازه خونوادت کاری نمیکنی و اگه ایشون واقعا قصد بدی نداشتن مانع این نمیشن که شما با خونوادت مشورت کنی
مامانا دوستای خیلی خوبی هستن دراین مواقع
اول یه روزی با مامانت صحبت میکنی و خیلی متین از علاقه خودت هم به این آقا بگو و ازش راهنمایی بخواه که کمکت کنه و بهش بگو که بهت پیشنهاد داده و تو همچین جوابی رو بهش دادی و بعد از مامانت بخواه که با پدر صحبت کنه و در نتیجه هر چی که اونا گفتن رو قبول کن
اینطوری خیالت راحته اگه مامان و بابات قبول کردن که شما به اون آقا نظر پدر و مادرتون رو میگید و اونا هم باید رسمی پاپیش بزارن و شما اصلا هیچ رابطه ای باهاشون نداشته باش تا پا پیش نذاشتن ان خیلی به نفعته
در این صورت اگه خدا نکرده بعد نظر اقا پسر چند وقت دیگه تغییر کنه شما تنها نمیمونید وخونوادتون حتما پشتیبان خوبی واستون میشن و کمتر اذیت میشید








علاقه مندی ها (Bookmarks)