کمکم کنین از این ماجرا خلاص شم.(متاهلم ولی عاشق شدم)

[سوگند32]

دوستان عزیز سلام.
بی نهایت ممنون که وقت گذاشتین و خوندین.
دختر مهربون دلجو دلتنگ خوب هستین. حیف که شما من و نمی شناسین. امیدوارم دوباره یه روز با ای دی خودم بیام و بشم ادم سابق.
دوستان دیگری که راهنماییم کردید ممنون. شیدا خیلی ریز شدی خوشم اومد مرسی.
بله من از 8-9 سال پیش برادر همسرم و دوست داشتم ولی اون موقع فقط دوستش داشتم یک دوست داشتن ساده که فکر می کردم در واقع خیلی براش اخترام قائلم. البته این فکر من بود. 3 سال پیش یکی از نزدیکانم فوت کردن( نمی گم کی چون بگم شناخته می شم) من خیلی صبوری کردم و فقط اروم اشک می ریختم در واقع انتظار دیگران این بود من به خاطر وابستگی شدیدم به فرد فوت شده خیلی بی قراری کنم ولی ذات من ارومه از اون موقع برادر شوهرم خودش و خیلی به من نزدیک کرد و د رواقع خواست جای خالی فرد فوت شده رو برام پر کنه و همین باعث شد من کم کم علاقم بهش رنگ و بوی دیگری بگیره.( تاکید می کنم به دور از هر نوع هوس و فکر جنسی و ...) فقط عاشقانه دوستش دارم. نمی گم بی جنبه بودم نه از قبل هم دوستش داشتم ولی اون موقع حس کردم خیلی خیلی خیلی دوستش دارم
وقتی قراره بیان خونمون مثل روزای مجردی که خواستگاری میاد هول می شم بهترین ها رو درست می کنم اظطراب و به وضوح د رخودم می بینم ولی چون ذاتم ارومه کنترلش می کنم.
یه چیزی در مورد خودم بگم شاید بخندید شاید مسخره کنین نمی دونم. من عاشق مردای خشن و مغرورم مردی که محبتشم به یک شکل دیگه ابراز کنه از اینکه یکی مدام بشینه بیخ گوشم و بگه دوستت دارم و دوستم داری و عاشقتم و عاشقمی و ... اصلا خوشم نمیاد نمی دونم کلمه ای به جای خشونت پیدا نمی کنم منظورم زدن و این حرفا نیست .
و من از اینکه مورد توجه چنین مردی باشم لذت می برم برای من عشق یعنی نرسیدن از دور عاشق بودن و سوختن. این و برای دوستانی می گم که حس کردن به عشق داره توهین می شه. وقتی به طرف می رسی دیگه عشق نیست می شه دوست داشتن. البته این تعبیر منه.
در واقع من از این حس لذت می برم. مضاف بر اینکه اون غروری که من دوست دارم و ایشون داره.
بله دادن اس ام اس بزگترین خطام بود و نگرانی بابت اینکه بفهمه رو خیلی دارم و گاهی اون قدر دلم اشوب می شه که خدا می دونه. اینکه جواب اس ام اس ها رو نداد بیشتر باعث شد لذت ببرم. متن اس ام اس ها هم یک متن ادبی بود. نمیخوام بگم چون دوستش دارم همه چیزش برام جذابه نه. اینایی که گفتم و شاید چند مورد دیگه باعث شده من جذب بشم. وگرنه منطقی که بخوام فکر کنم به هیچ عنوان وصال با ایشون و دوست ندارم و از زندگی فعلی راضی و شاکر خداوندم. عاشق بچه هامم و جونم به جونشون بنده.
نمی دونم چقدر تونستم حسم و انتقال بدم. ولی دلم می خواد برگردم به 3 سال قبل. موقعی که دوستش داشتم اما شبیه یک احترام بود نه حسی که الان دارم. وقتی اهنگی گوش می دم که من و یاد اون می اندازه باعث می شه از خودم بدم بیاد. باور کنین من خیلی اهل اهنگ و موسیقی نبودم وهمونایی هم که گوش می کردم ریختم دور. یعنی سعی کردم عواملی که باعث می شه من یاد او بیفتم و دور کنم. ولی نمی شه.
بازم این و برای دوستانی که انتقاد کردن می گم. منم یه انسانم و شیطان می تونه یقه من و هم بگیره حالا چون زمانی اینجا به دیگران مشاوره می دادم دلیل نمی شه که خودم اسیر بعضی اتفاقات نشم.
خوشحال می شم بازم راهنماییم کنین.
از تکنیک توفق فکر زیاد استفاده کردم ولی تا موقعی جواب می ده که ندیدمش.
اقای کامروا تایپیک های شما رو خوندم خیلی زیبا واژه عشق و دوست داشتن توصیف کردین و شاید حال این روزای ما رو گفتین ولی می دونیم که دیگه این کارا برای ما دیره. خیلی دوست دارم از این حال در بیام. دوست دارم عاشق شوهر و بچه هام باشم. کما اینکه هستم ولی فرد سومی این وسط نباشه. امیدوارم هم مشکل شما هم من و هم تمام کسانی که مثل ما هستن حل بشه.
ممنون