من تحت نظر روانپزشک هستم، اما پیش روانشناس نرفتم. راستش من به دکترها اعتماد ندارم! درک عمیقی ندارند (نه همه)، خودشون رو باهوش تر از بیمار میدونند، در حالی که در بسیاری از موارد اینطور نیست، (از دکترها معذرت میخوام، اما این نظر شخصی من بود). البته روانپزشکم خیلی بهم کمک کرده، اما همچنان بیش از حد به داروها اعتقاد داره!
من مجبورم همیشه لبخند های fake و مصنوعی به لب داشته باشم تا دیگران متوجه غم درونی من نشن، :(، به نظر شما روانشناس میتونه کمکی بکنه؟ من که فکر نمیکنم.
- - - Updated - - -
ممنون از توجه و وقتی که گذاشتید برای راهنمایی من.
بنده پسر هستم. و فارغ التحصیل رشته مهندسی نرم افزار.
حق کاملا با شماست. چهار سال است درگیر این بیماری هستم، و کاملا روی آن شناخت دارم.و به ثبات خلقی رسیدم، اما مشکل من همون طور که گفتم عدم اعتماد به نفس و ضعف در برقراری ارتباط است، که شما فرمودید در کلاس های هنری شرکت کنم، اما فکر میکنم سن من مناسب این کلاسها نباشد. اما سعی میکنم ورزش را به طور جدی پیگیری کنم.
باز هم ممنون از راهنمایی شما.











علاقه مندی ها (Bookmarks)