غصه ی نداشتن خونه!

[یک زن امیدوار]

دختر بهار عزيز...
قبلا پستي برات نوشتم،تميدونم بهش توجه كردي يا نه...
امروز ميخام از يه زاويه ديگه باهات صحبت كنم،از ديد يه آدم كه خونه داره!فكر ميكني خونه داشتن يا نداشتن چقدر در خوشيها وناراحتي هاي من اثر داشته؟چقدر به واقع منو خوشبخت تر كرده(نسبت به زماني كه مستاجر بودم)؟چقدر در من حس موفقيت وپيشرفت ايجاد كرده؟خالصانه بايد بگم كه پاسخ تمام اين سوالات فقط يك كلمه است:هيچي!
بهت گفتم بگرد واون خلا رو پيدا كن،maryam123خيلي خوب راهنماييت كرد،ايده اليست بودن!اما به جز اين به نظر من مشكل ديگه اي هم هست توجه زياد به نظرات وتفكر ديگران...
اين كه ميخاي داشته هات با معيارهاي ديگران يكي باشه!(در حاليكه اصلا مطمئن نيستي معيارهاي ديگران چيه!)،تو همين اطرافيانم ميتونم برات حداقل 10 مورد رو مثال بزنم كه در آرزوي همون مسكن مهر هستن كه شما ازش ناراضي هستي!
دنياتو بزرگ كن،از اين مقايسه ها خودتو نجات بده،از فرصتهات استفاده كن،همين كه در يك سال تونستي صاحب خونه بشي يعني اين زندگي استعداد رشدوپيشرفت خيييييلي زيادي داره،از اين استعدادها استفاده كن،نذار شور وشوق همسرت در نطفه خفه شه اين برات خيلي سنگين تر از نداشتن خونه تموم ميشه،پالسهايي كه به همسرت ميفرستي سرشار از نارضايتي و ناراحتيه!فكر ميكني يك مرد تا چقدر ميتونه تحمل كنه!آيا دوست داري صاحب خونه بشي ما همسرت تبديل بشه به مردي افسرده و بي اعتماد به نفس؟

اين شعرو زياد شنيديم:شكر نعمت تعمتت افزون كند...............اين فقط يك بيت نيست،پر از مفاهيم روانشناسه،توجه به داشته ها،ياد آوري اونها،همه وهمه تبديل ميشه به انگيزه براي ساختن بهترينها.
اماكفر نعمت(درست كاري كه متاسفانه شما ميكني)،باعث تخريب شخصيت،كاهش اعتماد به نفس،فوكوس بي مورد روي مسائل نه چندان مهم ميشه.
فكر ميكنم ميدوني راه حلش چيه،فقط بايد كمر همت ببندي....
موفق باشي