بی هدف وبی انگیزه ام...

[meinoush]

چیزی که به نظرم میاد اینه که احتمالا حالا که با مشکل ترس از فضای بازتون کنار اومدین و اون مشکل از زندگیتون کنار رفته یه جورایی حس خالی بودن و یه شکلی از راحتی رو دارین. دارین خستگی در می کنین. البته اگه این حالتتون بعد از حل مشکل ترستون پیش اومده باشه. نوشته بودین که به خاطر این حالت ترستون درس می خوندین که توی بقیه موارد خیلی خوب باشین. حالا این ترس که انگیزه شما بوده رفته و عادت هم بهش داشتین. هم یه جورایی خستگی در می کنین هم دلیلتون رو از دست دادین.
یکی دو ماه خستگی در کنید و بعد ادامه بدین. شما به بقیه اعضای خونوادتون فکر نکین که چی کردن و چی نکردن. منشی بودن هم بد نیست. کلی هم ادم می بینین و روابط اجتماعی بهتر و سر زبون و زبل بازی یاد می گیرین! بد نیست که منشی باشین اگه شغل خوبی پیدا کردین که مثل قبلیه نبود محیطش و کنارش هم سخت واسه ی فوق در اون رشته ای که می خواین خودتونو اماده کنین. قبول می شین.
ترس انگیزه ی قبلیتون بوده. الان سعی کنین انگیزه ی مابقی زندگی رو خودتون کنین. به خاطر خودتون و موفقیت خودتون و اینده ی خودتون تلاش کنین.
از روی این سایت شروع کنین کمکم درساشو بخونین:
http://thewitch150.blogfa.com
سنتون که خوبه. وقت دارین. می تونین به هر چی که بخواین برسین. امیدوار باشین و تلاش کنین.
موفق باشین.