مشاوره برايه دوستي خياباني

[arix]

سلام

به انجمن خوش آمدید

شما از همان ابتدا در نوشتن عنوان تاپیک هم متناقض نوشتید."مشاوره برای دوستی خیابانی"

1 - اگر مشاوره می خواهید برای دوستی که لغت "خیابانی " رو نباید می نوشتید
2 - اگر به نظرتان دوستی با دختر یک "دوستی خیابانی" هست پس چرا برایش مشاوره می خواهید

به نظر من شما بعد از سه بار اتفاق غیر منتظره در زندگیتان از یک طرف احساس نیاز می کنید تا با جنس مخالف رابطه داشته باشید و از یک طرف هم طبق عقایدتان دوست شدن با جنس مخالف را کاری اشتباه می دانید

خب اولین نتیجه ای که می توان گرفت :

شما به هیچ وجه با یک خانوم دوست نشوید.چراکه از نظر شما این دوستی یک "دوستی خیابانی" است ، در نتیجه هر کاری هم که برای خانوم انجام دهید با توجه به عقیدتون آن خانوم در نزد شما عزت نفس نخواهد داشت ، در نتیجه دیر یا زود خانوم این موضوع را حس خواهد کرد ، در نتیجه در حق آن خانوم ظلمی بزرگ مرتکب می شوید

حال برویم سراغ دومین نتیجه :

شما تصور می کنید که هر کس به خواستگاری رود و جواب "نه" بشنود یا به هر دلیلی نشود "شکست عشقی" خورده است.همین که مرتبا این لغت "شکست عشقی" را پیش خود تکرار کرده اید باعث شده که واقعا قبول داشته باشید که شکست عشقی خورده اید و همین شما را درگیر با نوعی حس ناراحتی کرده است.حال من یک سوال از شما می پرسم:

چطور می شود یک نفر عاشق بعد از نرسیدن به عشقش به فکر خواستگاری به دو نفر دیگر بیفتد و تازه بعد از آن هم بیاید و برای یک دوستی مشاوره بگیرد که تازه دلیل این دوستی هم صرفا ثابت کردن این باشد که نه "بی عرضه" است و نه "افسرده" ؟!

خب پس کاملا واضح است که شما هیچ عشقی نسبت به این خانوم ها نداشته اید ، حال که عشقی نداشته اید لذا شما عاشق نیستید ، حال که عاشق نبودید پس لفظ "شکست عشقی" هم بی معنا می شود

از دید دیگر :

من یک سوال دیگر از شما می پرسم :

آیا می شود بدون رابطه ی طولانی مدت ذهنی ، عاطفی و جنسی با یک خانوم عاشق آن خانوم شد؟

مسلما پاسخ منفی است.اگر غیر این می بود معنای کلمه ی "عشق" خیلی مسخره و بی محتوا می شد.شاید شما آن خانم ها را دوست داشتید ولی عاشق هیچ یک نبودید.

خب پس تا حال دو نتیجه گرفته ایم.برویم سراغ نتیجه ی سوم :

لازمه ی داشتن یک ازدواج موفق سه چیز است :

1 - داشتن شرایط ازدواج
2 - شناخت کافی طرفین از یکدیگر
3 - دیدن آموزش های لازم همسرداری و تنظیم خانواده

اگر یکی از این سه شرط برقرار نباشد ازدواج احتمالا با شکست مواجه شده و به عبارتی "خودتان را بدبخت کرده اید"

شرط اول : داشتن شرایط ازدواج : یعنی باید سرمایه ی کار کافی ، شغل ثابت ، امکان تهیه ی یک سرپناه و لوازم ضروری یک زندگی را داشته باشید که متاسفانه شما این شرط را ندارید

شرط دوم : شما نباید احساسی تصمیم گیری کنید.یعنی اگر به خواستگاری خانومی رفتین و ایشان قبول کردند ابتدا باید طی جلسات کافی به شناخت کافی از یکدیگر برسید تا ببینید اصلا می توانید با هم زندگی کنید و فرزند خود را تربیت کنید ، اگر همه چیز مطابق میل بود آن موقع برای ازدواج اقدام کنید (دقت کنید که عشق بعد از شناخت کافی حاصل می شود،طبق همان چیزی که در بالا گفتم مگر می شود عاشق کسی که کاملا نشناخته ایم بشویم) که این شرط به خود شما بستگی دارد

شرط سوم : دیدن دوره های مهارت همسرداری و تنظیم خانواده : باید بگویم خانم ها شخصیتی بسیار پیچیده تر از آنچه تصور می کنید دارند.شما برای اینکه جسم انسان ها را درمان کنید باید حداقل 19 سال درس خوانده باشید.حال برای اداره ی زندگی و برخورد با روح و جسم خانوم به نظرتان چقدر باید درس خواند؟متاسفانه این شرط را هم شما ندارید

همانطور که مشاهده کردید 2 شرط از 3 شرط داشتن یک ازدواج موفق را ندارید ، پس نتیجه ی سوم

تا شرایط مهیا نشده برای ازدواج اقدام نفرمایید.خداوند شما را خیلی دوست داشت که آن 3 دختر هیچ کدام به شما نرسیدند.چون اگر چنین می شد خدای ناکرده ...

نتیجه ی نهایی : شما فعلا از دوستی و ازدواج بگذرید و سعی در ساختن و بهبود شرایط زندگی خود و آماده سازی ذهنی و مادی خود برای ازدواج کرده ، انشاالله به لطف خدا زمان مناسب که فرا برسد فرد مناسب خود را پیدا خواهید کرد


ارادتمند شما
با آرزوی بهترین ها