سلام.
من یک دختر 22ساله ام.دانشجو هستم.
اصلا ارتباط با اقایون رو بلد نیستم.انقدر جدی به نظر میام و اخم و تخم میکنم که کسی جرات نداره بیاد طرفم.
مدت هاست دارم به این موضوع فکر میکنم که چقدر ساده ام که دوست پسر نداشتم.
واقعا به طور مشهود تفاوتمو با بقیه ای که ارتباطی داشتن متوجه میشم.
حالا تو این سن فهمیدم تمام باورهام غلط بوده احمقانه ترین فکر همینه که با خودت بگی من پاکم دیگه انگار دوره خواستگاری گذشته دختر پاک هم یک جوک خنده داره
یک زمانی افتخارم بود با پسری نرفتم بیرون الان میگم جز یک فکر غلط نبوده که تو مخم فرو کردن .
خیلی ناراحت میشم وقتی یکی میگه تو خیلی خانومی اینو جدا میگم واقعا پشیمونم ...
کمکم کنید تا کمی فکرمو باز کنم نمیتونم با پسری ارتباط بگیرم نه دوستی متعدد من اصلا نمیتونم یک ارتباط ساده کاری داشته باشم انقدر فکرم بسته است .یعنی وقتی میبینم همزمان با من دوستم که ادم موجهی هم هست با همین ارتباط درست و طرز برخورد صحیح الان ازدواج کرده با شرایط دلخواهش یا دوست دیگم که کاملا در جریانشم با همین برخورد درست که تو ذهن من گناهه(شما بگین چت غیرضروری و غیرکاری و جوک خنده با پسرا گناه نیست ؟)الان داره ازدواج میکنه.
اونوقت من باید درگیر یک رفتار درست باشم .
ضمنا من به لحاظ اجتماعی ادم فعالی هستم
علاقه مندی ها (Bookmarks)