درود...
دوست من بنظرت تاکی باید دست و پا بزنی که برت گردونه؟!بنظرت بری سر زندگی همه چیز خوب و خوش میشه؟!بنظرت یادت میره چقدر تحقیرت کرده؟!بنظرت وقتی فارغ بشی از این مشکلات، فکر و خاطره این دوره هم یادت میره؟!نمیگم طلاق بگیر،ولی دوست من زندگی مشترک یک تلاش یکطرفه نیست،به سهم خودت تلاشتو کردی و قابل تحسین هم هست،ولی یکم آروم باش و بذار حداقل اون تلاشی بکنه چه برای ساختن چه ویران کردن.اگر شکستی هم هست اگر طلاقی هم هست یک کم واقع بین باش و بپذیر.همسرت هم باید بخواد تو که تنها صاحب این زندگی مشترک نیستی یک بخشی هم ب ایشون تعلق داره بذار سهم خودشو بازی کنه...