بشدت بی انگیزه م برای ادامه درسام

[من می دونم]

سلام ممنونم ازت
بخدا منم تنها انگیزه سرکار رفتن و پیشرفت کردنم فعلا شده کمک به دیگران
من توازمایشگاهی کارمیکنم که باحلال های مختلف و ازجمله اسید سرکار دارم بنابرین اونا موظفن بما هروز یه پاکت شیر بدن منم بجای اینکه بخورم میزارم تو کیفم سرراه به بچهای دست فروش تو مترو میدم یا اگه ببینم فقیریو توخیابون حتما کمک میکنم درحالیکه خودم وضع مالیم حتی از بقیه همکارام پایین تره
یه علت بی انگیزه شدنم اینه
اگه جای من بودید دلتون نمیشکست؟
من پدرم۲سال سابقه جبهه داره ینی فرمانده جنگ بوده
از هیچ سهمیه ای استفاده نکردیم همه هم ردهاش خونهاشون بالای تهرانه اما ما درحالیکه همه اعضای خانواده تحصیل کرده ایم جنوبی ترین جای تهرانیم حالا ...
من دوسال با این اداره قرارداد دارم و مرداد تموم میشه و گفتن مجوز جذب ندارن اما باید تلاش و پیگیری کنید
یه دختریم اونجاس بامن وارد این اداره شد عین منم دانشجوی دکتراس اما ترم۱ رشتشم بی مرتبط با این بخشنون هست
چند وقت پیش شنیدم طرف از حکمو فیش حقوقیاش پرینت گرفته و دوره ای اموزشیم که رفته بودیم از اداره گذاش توپوشه شنیدم داش به کسی میگف نامه اقای دکترم باید بردارم
من انقدبهم ریختم وناراحت شدم
چون من روز قبلش برای اینکه مجبورم بودمو به این کار نیاز داشتم رفتم بنیادشهید یه نامه گرفتم و بردم ستادمون اما نامرو دادن دستمو برم گردوندن و گفتن مجوز نداریم
مدارکی که اون داش میبرد گویا این بود دارن جذبش میکنن
میخوام بگم تو این مملکت ما نامه یه هییت علمی انگار ارزشش بالاتراز یه رزمنده جنگ بوده
اونم کی؟
پارتی کسی شده که پدرش یه داروخونه تو بهترین جای تهران داره که درامدش ماهی۱۳میلیونه خودش زیرپای هیوندا آی۲۰ انقد پولدارع که من مطمینم عمرا به حقوق اینجا نیاز داشته باشه فقط۸میلیون پول یه مهمونی میدن
پیش خودم گفتم خدایا ینی انقدنامرده میدونس من به این کارنیاز دارم چرا پارتی من نشد؟ فقط بلده یه تسبیح پشت دستش بندازه ازش متنفرم هیچ وقت نمیبخشمش
فقط گفتم امیدوارم امریکا حمله کنه ببینم کدومشون دوباره دل دارن برن بجنگن همشون در میرن
ینی من باید استرس کارموداشته باشم؟

سلام

کار سختی داری شما درست مثل سایر مردم در شغل های مختلف.
کمک کردن به دیگران یعنی چی ؟ شیر که برای سلامتی خودت هست. به بچه های کار میشه شب قبل تو خونه نون پنیر درست کنی، بهشون بدی. اینجوری بهتره نون پنیر دست خودت رو میدی به یه بچه ای که شاید شب قبل بدون شام خوابیده.

هر کی کارش سخت تر باشه پیش خدا عزیزتره؟
با شناختی که از روحیات رزمنده ها دارم :-) میدونم که هیچ کدومشون برای ررسیدن به خونه شمال تهران و مزایا و غیره نجنگیدن. هر کدوم هدفشون شمال شهر نشین شدن بوده، ارزش کار خودشون رو از بین بردن.

تو هدفت چی هست از کار کردن؟

یه هیئت علمی اگه برای فخرفروشی رفته و وارد سیستم آموزشی شده، هدفش رو درست انتخاب نکرده درست مثل همون رزمنده ای که برلی سهمیه و شمال شهر نشینی جنگیده.

مشکل شما اینه که هدف نداری در زندگانی ات. هدف مادی داری ها ، منتهی چیزی که به زندگی ات معنی بده ، معنی واقعی و حقیقی و فلسفی و چیزهایی مثل اینا:-) نداری.

دنبال چی هستی؟ از زندگی چی میخای ؟ دکتر که هستی ، دکتر شدن هدف خیلی ها هست، میگی نه، نگاه کن به آمار شرکت کننده های آزمون دکتری:-)

تشویق دیگران به آدم انگیزه میده منتهی اینجوری همش باید گوش ات و نگاهت به مردم باشه، ببینی تاییدت میکنن یا نه. انگیزش باید درون آدم باشه. اینجوری همیشگی هست. انگیزه درونی هم با تعیین هدف و معنا در زندگی تحقق پیدا میکنه.

پیشنهاد من :

شیر رو حتما خودت بخور. :-)
یه کم نگاهت رو تغییر بده، از یک بعدی بودن بیا بیرون. همه چی دکتری و پیشرفت کاری و بالا بودن نیست.

آها یه چیز دیگه:-) اینقدر هم در مورد دیگران قضاوت نکن. تو در دنیای شمال شهر نشینان نیستی :-) در زندگی هیئت علمی ها هم نیستی، قضاوت رو بذار به عهده خدا که به همه چیز آگاهه.
موفق باشی.