من دیروز یک کلمه گفتم به فکر اصلاح رفتارهای زشتت باش وگرنه
هیچ وقت تو مکالمه با آدمای پرخاشگر حرفای محرک نزنید در واقع انتقاد های شدید نکنید چون نهایتا گفت و گو به تنش کشیده میشه و دیگه عصبانیت جایگزین منطق میشه. مسلما گفتگوی همراه با دعوا نتیجه ای جز اتلاف انرژی نداره و نمیشه به یک راه حل رسید.
اون میگه من هر رفتاری میکنم بخاطر رفتار غلط شماست وگرنه منو دوستام همه دوست دارن
خب این خیلی عالیه، خودش داره راه رو برامون باز میکنه؛ ببینید نباید بهش به عنوان یک بیمار نگاه کنید که اونه که باید بره دنبال درمان؛ البته واقعا هم بیمار نیست، میشه گفت در یه وضعیت روانی خاص هست که با روان درمانی میشه اونو حل کرد.وقتی این حرفو میزنه میتونید بهش بگید:
" کاملا درسته من خودمم متوجه شدم به خاطر رفتار ما، تو داری آزار می بینی برای همین می خوام از روانشاس کمک بخوام تا ارتباطمو با تو خوب کنم تو خواهرمی دوست دارم باهات درد دل کنم بعضی وقتا حرف بزنم و ... نمی خوام همش باعث ناراحتیت بشم، ولی روانشناس بهم گفته هر ارتباطی دو طرفه است و لازمه که هر دو طرف بیاند تا بتونه راهنماییم کنه."
ببینید هدف ما اینه که به خواهرتون کمک کنیم بره پیش روانشناس، با این شیوه بهش برچسب نمیزنیم بلکه خودمون رو بخشی از راه حل کردیم. خب یه خواسته داریم : ترغیب به کمک از روانشناس؛ ولی مطمئنا با همین جمله ی بالا قانع نمیشه اما همواره به این خواستمون باید تاکید کنیم ولی هر چقدر بهتون انتقاد کرد بپذیرید ازش و مقابله به مثل نکنید . مثلا فرض کنید در جواب این جمله بهتون بگه: " اگه تو دیوونه ای من سالممو مشکلی ندارم خودت تنها برو"
شما می تونید بگید: " شاید تو مکالماتمون کاری کردم که تو فکر کردی من دیوونم ، من می خوام برم پیش روانشناس و ازت می خوام که به عنوان یه طرف ارتباط باهام بیای تا بهم کمک کنی و با همدیگه این دیواری که بینمونه رو خراب کنیم. فقط دوستات نیستند که حق دارند از خوبیای تو استفاده کنند منم حق دارم خوبیای خواهرم نصیبم بشه"
به هر حال شما بیشتر میشناسیدش میتونید قبلا در مورد واکنش هاش خوب فکر کنید و جواب هایی رو با محوریت 1- تاکید روی خواستمون و 2- پذیرش انتقاد (طوری که شرمندش کنه نه اینکه عزت نفستونو لگدمال کنید) آماده کنید.
اگه دیدید تنش داره زیاد میشه یا مثلا قهر کرد حتما جوری تاکید کنید که بعدا در خصوص این موضوع باهاش حرف میزنید؛ این طوری توی تنهاییش وادارش می کنید که خوب فکر کنه، خلاصه ذهنش درگیره.
این اتفاق ممکنه بارها بیافته ولی شما همواره تاکید به خواستتون داشته باشید و از اون طرف پاسخ توهیناشو ندین ولی یه جوری اونا رو تایید کنید؛ این یه تکنیک برخورد با ادمای پرخاشگره که شما باید انتقادشون رو قبول کنید. سعی نکنید اثبات کنید حق با شماست. الان موضوع مورد بررسی خواهرتونه نه اینکه اون داره اشتباه میکنه و حق با شماست.
یه با دیگه تاکید میکنم عزت نفس شما خیلی باید خوب باشه مراقب باشید عصبانی یا هیجانی نشید.
من دیوانه چو زلف تو رها میکردم / هیچ لایقترم از حلقه زنجیر نبود
ویرایش توسط m.reza91 : سه شنبه 16 تیر 94 در ساعت 22:52
علاقه مندی ها (Bookmarks)