کمال گرایی در ازدواج

[آی تک]

سلام دوست عزیز.


من تاپیک شمارو خوندم.به نظرم شما خیلی هم آرمانگرا نیستید بلکه شخصی در حد خودتون میخواهید البته منظورم شخص خودتون هست نه خانواده.ولی خب متاسفانه واقعیت جامعه رو هم نمیشه نادیده گرفت شاید آقایی پیدا بشه که دقیقا مطابق خواسته شما باشه و شمارو با همین شرایط خانوادگی قبول کنه و شایدم هم نه.


با اینکه تو شرایط شما نیستم ولی کاملا میتونم درک کنم که وقتی آدم به چیزی که لیاقتشو داره نمیرسه چقد حس بدیه.


متاسفانه همه چیز تو این دنیا عادلانه نیست.


منم یه تاپیک دارم که تو اون خیلیا گفتن من آرمانگرا هستم و خودمم میگم شاید باشم ولی از معیارام در مورد ازدواج کوتاه نمیام حتی به قیمت مجرد موندن همیشگی.
منم خیلی شبیه شما هستم حتی طرز راه رفتن،غذا خوردن،نداشتن لهجه و این چیزام واسم مهمه



یکی از دوستان پیشنهاد خوبی داد شاید اگه موافقت خانوادتون رو جلب کنید و محل زندگیتون رو تغییر بدید تا حدودی مشکلتون حل بشه بعدش میتونید این آقا رو با خانوادتون آشنا کنید. دور از جون شما مرگ یه بار شیون هم یه بار.



من جسارتا خیلی با این حرف دوستمون مترسک موافق نیستم که به خواستگارتون بگید به خاطر شرایط خونوادگیتون این ازدواج شدنی نیست، این طوری ناخودآگاه تو ذهن ایشون یه تصویر بد نسبت به خانواده شما شکل میگیره بلکه خیلی عادی و بدون هیچ ترسی(حتی اگه ته دلتون میترسین این رو بروز ندید چون آدما معمولا فرق بین شجاعت و تظاهر به شجاعت رو خیلی متوجه نمیشن) ایشون رو با خانوادتون آشنا کنید خودتون رو پیششون دست کم نشون ندید.


در مورد پیشنهاد دوستی از طرف آقایون هم این قضیه برای خیلی از خانما ممکنه پیش بیاد حتی خانم هایی که رفتار یا ظاهر موجهی هم دارن.ما که نمی تونیم همه دنیارو گلستون بکنیم و بگیم هیچ آقایی نباید همچین پیشنهادی به یه خانم محترم بده.ما مسئول مشکلات شخصیتی اون آقایون نیستیم.پس کلا به این قضیه اهمیت ندید و بی خیال باشید نسبت بهش.


امیدوارم به چیزی که لیاقتشو داری برسی دوستم