سلام عزیز دلم...شما کار زشت و قبیحی انجام نمیدی که بخوای غصه بخوری و تو این سن افسردگی بگیری..میدونی مشکل از شما نیست الان وضع جامعه همینطور شده ...زمان مادرای ما همه دخترها یک دستبودن از نظر تحصیلات و وضع خانوادگی و در کل همه چیز ولی الان فرق کرده مثلا شما(منظورم شخص شما نیست) تحصیلات بالا داری ولی از اونور سطح فرهنگ پایین یا کار با درآمد بالا داری عوضش چهره خوب نه میدونی کلا تناقض وجود داره درباره پسرها هم همینطوره و واسه همین آدم گیج میشه ..الان شما در درجه اول هدفت رو مشخص کن میخوای ادامه تحصیلات بدی یا سر گیجه بگیری از رفتار اطرافیانت؟؟!!! اگر هدفت رو مشخص کردی پس بهش احترام باز و دیگه واستمهم نباشه بقیه چی میگن...چرا؟ چون تو هرطوری هم که زندگی کنی بازم ملت واست حرف در میارن ..من فکر میکنم خودتم کم مقصر نیستی چون خودت هم به اطرافیانت اجازه میدی بهت تیکه بندازن و بالاخره یه چیزی در شما میبینن که تیکه بارت میکنن...من که بهت توصیه میکنماصلا حساسیت نشون نده و جوابشون رو نده ولی اگرم خواستی چیزی بگی بهشون بگو(البته بیشتر جنبه مزاح داره)... من با افتخار سرم رو میگیرم بالا که بالاخره کسی تو فامیل هست که آبروداری میکنه و با تحصیلات کلاس خانواده رو میبره بالا وگرنه مادر بزرگ منم 14 سالش بود شوهر کرد ....
علاقه مندی ها (Bookmarks)