سلام
دختری هستم 23 ساله،دانشجوی مقطع ارشد تو یکی از بهترین دانشگاه های کشور، اینو گفتم تا بخوام مشکلمو بهتر بیان کنم، 3 ماهی هست که خواستگاری دارم که یه سری ویژگی های خوبی که من مد نظرم بوده رو داره، اما یه چیزایی هم هست که منو تو تصمیم گیری مردد کرده، اول اینکه ایشون تحصیلاتش کارشناسی هست، من مسئله ای با اینش ندارم، اما یه سری شرایطی رو برای خودم متصورم: زحمتی که من توی خوندن یه رشته ی بسیار سخت توی یک دانشگاه بسیار سخت گیرانه کشیدم و شرایط زندگی ای که توی یه شهر بزرگ داشتم و همینطور رابطه ی ناموفقی که تو گذشته م داشتم یه وسواسی رو تو من ایجاد کرده که حتما باید با کسی که مثل خودم تو همچین شرایطی درس خونده و زندگی کرده ازدواج کنم. خصوصا اینکه می بینم اکثر اطرافیانم به همین شکل ازدواج کردن، ایشون برای درس خیلی تلاش نکرده ولی توی کاری که داره نسبتا موفق بوده، اما مسئله وسواس من باعث شده که ویژگی های مثبت دیگه ای که ایشون داره در نظرم کمرنگ جلوه کنه.
یه مسئله دیگه هم این هستش که من نسبت به ایشون از نظر احساسی و میل جنسی در حد نسبتا بالایی بودم و این رو هم یه امتیاز میدیدم. اما توی یه برخوردی که از ایشون دیدم یه مقدار سرد شدم. البته مقصر خودم بودم که حریم خودم رو حفظ نکردم و ایشون هم خودشو مقصر می دونه و هردو اشتباه کردیم. حالا نمیدونم این سرد شدن مقطعی هستش و بعدا درست میشه یا اینکه جدی بگیرم این مشکل رو...
این رو هم بگم که ایشون قبل از من با هیچ دختری هیچ نوع رابطه ای نداشته و من اولین کسی بودم که برای خواستگاری اقدام کرده. از همون اول هم با خانواده و کاملا رسمی و منطقی جلو اومده و تو جلو بردن روند آشنایی تو این 3 ماه تنها اشتباهش همین یک بار بود و در صورتی که اون حس سرد شدن از وجود من بیرون بره این اشتباهش (اشتباهمون) از نظر من قابل بخشش هست.
از دوستان عزیز می خوام منو راهنمایی کنن که با این وسواسی که مطرح کردم و این مسئله سرد شدن احساسی چه طور برخورد کنم؟ آیا رد کردن این خواستگار پاک کردن صورت مسئله نیست و اگه تو خواستگارهای بعدی هم به این مشکل برخوردم باز هم باید جواب منفی بدم؟