مادرم رو باعث و بانی بدبختی هام می دونم.

[neda*]

مادر همسر م از خویشاوندان مادرم هست.مادرم اصرار زیادی به انجام این وصلت داشت. فکر میکرد

اینا یه چیز دیگه هستن.پدرم زیاد راضی نبود و اینقدر مادرم پافشاری کرد که همه راضی شدیم.تحقیق

هم کردیم و گفتن خانواده ی خوبین و دورادور خودمون هم شناخت داشتیم.به هر حال با هزار وعده

و قول و قرار ما ازدواج کردیم.

خدا رو شکر با شوهرم خوبم ولی خانواده ی همسرم بدی رو در حق من تمام کردن.

و الان من حس خیلی بدی نسبت به مادرم پیدا کردم.مدام دارم از بدی های خانواده ی همسرم حرف

میزنم و مامانم هم میگه پشیمونم و گریه میکنه.

نمیدونم چه کار کنم ?دوست ندارم اینجوری باشم, ولی مادرم رو مقصر میدونم.

میدونم کارم بدیه. پشیمون هم میشم بعدش. ولی انگار دست خودم نیست عصبانی میشم و همش سر مامان بیچارم خالی میکنم

چند دقیقه پیش هم به مادرم زنگ زدم و از حرفها و متلکهای خانواده ی همسرم گفتم


.مادرم هم فقط گریه میکرد و میگه من نمیتونم کاری کنم و پشیمونم.

خودم هم در حال حاضر شدیدا عذاب وجدان دارم.