با سلام.Amiranشما رو بسيار عالي راهتمايي كردن،حتما بخونيد وبه كار ببريد...
واما...من حرف ديگه اي با شما دارم،چون شرايطي مشابه شرايط شما رو تجربه كردم! واونم اينه كه بايد سعي كنيد در طول زندگيتون به اين كه ديگران راجع به شما چي فكرميكنن،ايده آلهاي ديگران براي شما چيه،ومسائلي از ايندست كاملا كم توجه باشيد...
ببين دوست عزيز،ممكنه الان خونه اي بخري وبعدها مجبوربشي بفروشي!ممكنه بحران مالي پيش بياد ومجبور شي خونه اي در محله اي پايين تر اجاره كني،و هزاران هزار ممكنه ي ديگه! و هميشه در همه ي اين شرايط مردم ممكنه هزاران حرف،هزاران فكر وهزاران قضاوت بكنن.اما ايا اين قضاوتها در زندگي شما اثر مثبتي داره؟اصلا ازكجا ميدونيد كه در ذهن بقيه راجع به شما وشرايطتون چي ميگذره؟
در حقيقت اين ترس ونگراني خود شماست،اين ناشي از عدم اعنماد به نفس لازم در زندگيتونه.
وقتي مدام ميترسيد كه ديگران به خاطر وضعيت زندگي در خانه ي پدريتون ووضعيت الانتون چي راجع به شما فكر ميكنن در حقيقت نشانه اي از خلايي هست كه در وجود شماست.بگرد واون خلا رو پيدا كن...
موفق باشي
علاقه مندی ها (Bookmarks)