دعوا و قهرهاي الكي و تموم نشدني

[سیتروس]

سلام نیلو جون .من هم مثل تو اوایل زندگیم خیلی زودرنج بودم و همه چی بهم برمیخورد.زودی گریم میگرفت و انتظار داشتم شوهرم با دیدن گریه هام منت کشی کنه و... اما تو خودت بهتر میدونی که نتیجه عکس اونی میشه که ما میخواهیم.یه بار از شوهرم پرسیدم که تو چرا نسبت به ناراحتی و گریه های من بی تفاوتی؟ جوابی ک بهم داد انقدر تکان دهنده بود برام که از همون زمان به بعد تصمیم گرفتم این رفتارمو کنترل کنم.
و اما جواب همسرم: اون گفت تو فکر میکنی که من نسبت به گریه ها و کج خلقیهات بی تفاوتم.اما در حقیقت این عکس العملهات انقدر برام سخت و زجر آوره که نمیتونم تحمل کنم و برای کمتر شکسته شدن اون محل رو ترک میکنم.
اون بهم گفت که به عنوان یه مرد چه حس بد و وحشتناکی بهش دست میده که نمیتونه همسرش رو خوشحال کنه ومدام اونو عبوس و ناراحت میبینه.اینو یه مرد به حساب ضعف و ناتوانی خودش میبینه .اون حس مرد بودن و حامی بودنش به خطر میفته که همچین واکنشهایی بروز میده.
اصلا پاشنه آشیل شخصیت مردها همینه که چیزی حس کنند یا عکس العملی ببینند که نقشها و تواناییهاشون به عنوان یه مرد زیر سوال بره. با مطالعه همون کتابهایی که تهیه کردی خواهی فهمید که مردها بر خلاف تصور ما که نسبت به خیلی چیزها اونها رو بی تفاوت میبینیم خیلی هم حساسن اما زبون خودشون رو برای بیان خواسته ها ،احساسات و دریافتها و بازخوردهاشون از مسایل دارند.اگه شوهرتو به عنوان یه مرد خوب بشناسی حتما زبان واکنشهای اون رو هم خواهی شناخت و تنش بینتون کمتر میشه.
یه توصیه کوچولو هم که دارم اینه که بین شوخیهاتون هیچوقت عکس العملی نشون نده که تو ذوقش بخوره.مردها زنهای شوخ و با جنبه رو خیلی تحسین میکنند.
موفق و شاد باشی و امیدوارم اگه دیگه اشکی از چشمت سرازیر شد اشک شوق باشه نه چیز دیگه.

راستی یه چیزی برای آقای خاله قزی تازه معنی حرفتون توی تاپیک می خواهم شوهر بهتری باشم رو فهمیدم.منظورم اینه که میگفتین آدم شیطونی هستم.از شیوه جواب دادن به تاپیک نیلو و بچه های دیگه فهمیدم.کاش همه شیطنت آقایون در همین حد بود.