سلام دوستان ...من خیلی ناراحتمچون:
من الان دوم دبیرستانم و دخترم...درسم هم خوبه. ولی مشکلم این نیست صبر کنیدآخه چه جوری بگم یه جوریه یه کم مسخرسمن توی جمع دوستام و کلا تو کلاس اصلا بازیگوش نیستم و خیلی آرومم من نمیتونم مث دوستام معلمهارو مسخره کنم تو کلاس تیکه پرونی کنم زنگ تفریحها برقصم دیگرون رو سر کار بذارم و همیشه دنبال اصول اخلاقیم که آدم این طور باشه بهتره مثلا...وقتی سنم کمتر بود با وجود این که مامان و بابام خیلی مذهبی نبودن تحت تاثیر صحبت علما خیلی به طرف عرفان و دین و ازین جور چیزا رفتم تاالان...که در خدمت شما هستم و حالم از خودم به هم می خورهو خیلی وقتا گریه می کنم...من چرا تو این سن اینقدر به عرفان و منطق و دین و اینا توجه می کنم و دوستام اینجوری نیستن؟؟؟ خب من یه آدم ساده دل و مهربونمو تحت تاثیر هر حرفی ممکنه اخلاقم عوض شه! من کم رو هم هستم مثلا تو جمع بزرگ نمی تونم برای یه عالمه آدم صحبت کنم مامانم میگه بزرگتر شی یاد می گیری نگران نباش... ولی خب مثلا اگه یه نفر باشه مغز سرش رو می برم مثل همین الان که دارم با شما صحبت می کنم... از دست خودم چه گیری کردم ...میشه منو راهنمایی کنید که چیکار کنم بهتره من اخلاقم خیلی خیلی زود عوض می شه یهو ازین رو به اون رو می شم پس راهنمایی کنید