نامزدم منو رها کرده !

سلام دوستان ...

من هنوزم احتیاج به کمک دارم ، تاپیک قبلی من لینکش بسته شد واسه همین یه تاپیک جدید باز کردم .

یه خلاصه ای بگم که من ایران نیستم . به خدا امکان مشاوره حضوری و اینا رو هم ندارم . دانشجو ام تو مملکت غریب و نامزدم کیلومترها ازم دوره و توی یک شهر دیگه کار می کنه . به خاطر یه سری مشکلاتی بهم ریخته شدیدا و نامزدیمونو بهم زده چون می خواد من آزاد بشم و به قول خودش الان نمی فهمم در حقم چه کار خوبی کرده ! اما کسی که افسرده هست اصلا صلاحیت گرفتن همچین تصمیماتی رو داره ؟ میشه روی تصمیماتش حساب کرد ؟ تازه همینم مردد بود ! ولی می خواست منو از این وضع نجاتم بده . دوستان بهم گفتن رهاش کن و من الان ۴-۵ روزه هیچ خبری ازش ندارم ... نه اس ام اسی . نه زنگی ... :316:

ما جفتمونم مغروریم ....:316: هیچ کدوم از خر شیطون پیاده نمی شه به این یکی زنگی چیزی بزنه ... :316:

فکر اینکه مبادا بلایی سرش بیاد ... فکر اینکه همه ی ما توی لحظات بحرانی زندگی به یه همدم احتیاج داریم و من اینو ازش دارم دریغ می کنم داره دیوونم می کنه ... شاید اون توی این لحظات به حمایت من نیاز داشته باشه ... شاید منتظره من ازش سراغی بگیرم ... شاید ...:316:

بدتر از همه اینکه برادرش امروز بهم یه ایمیلی زد که ملیسا جان تنهاش نزار(بعد ایمیل برادرش که پسر خیلی خیلی خوبیه و ۱۰ سالم بزرگتره و همه رو اسمش قسم می خورن و ازارش به مورچه نمی رسه من مرددتر شدم که آیا کارم درسته ؟) ... بنظر می رسه هیچ کس از چند و چون ماجرا خبر نداره و حتی به برادرش چیزی نگفته ... هیچ جا خبری ازش نیست ...برادرش نمی دونست که ما حتی چند روزه از هم خبر نداریم ! می گفت ملیسا جان می دونم درس و کار داری اما هر روز سعی کن باهاش حرف بزنی ...

منم فعلا غرورمو حفظ کردم و هیچ تماسی باهاش نگرفتم اما اگه کارم اشتباه باشه چی ؟! :316:

من دارم از بین می رم دیگه .. ثانیه ای فکر و خیال نامزدم رهام نمی کنه ... نکنه بعدا از همین تماس نگرفتنا پشیمون شم ؟ نکنه اون انتظار بیشتری ازم داشته باشه ؟ نکنه نا امید بشه که چرا به همین راحتی رهاش کردم ؟‌:316:

بخدا زندگیم سیاه شده ... کمکم کنین ! :302::302::302:
دارم دیوونه می شم :302:

سلام ملیسا جان

یک بار برای همیشه پا روی غرورت بذار و اگر واقعا دوسش داری تو اقدام کن

به خاطر چی نامزدیتون رو بهم زده؟مشکلاتتون چیه؟
اگر لاینحل هستش که هیچی
ولی اگر حتی یه روزنه امید کوچولو میبینی درنگ نکن حتی لحضه ای

یه بار تاپیک قبلیت رو دیده بودم که نامزدت گفته بود بیا با هم دوست باشیم.

خوب الان نامزدیتون رو بهم زده و علت تماس نگرفتنش چند مورد میتونه باشه.یا میخواد با عدم ارتباط باهات فراموشت کنه.یا درگیری ذهنیش و مشکلاتش انقد زیاده که کمتر به یاد تو میافته.یا شاید هم واقعا میخواد مشکلاتش رو تنهایی حل کنه.

اگه مورد اول باشه معنیش اینه که واقعا نمیخواد دیگه با هم ارتباط داشته باشین.
اگه مورد دوم باشه خوب خودش اینطور خواسته.یعنی خودش ترجیح داده تنها باشه و اصرار بیش از حد تو شاید نتیجه عکس بده.

یه مدت رهاش بذار اما بهش یه ایمیل یا اس ام اس بزن و بگو اگه احساس کرد کمک میخواد تو هستی و میتونه رو کمکت حساب بازکنه.همین.

اگه فقط همینو بگی در صورت نیاز بهت خبر میده.اما اگه هی به پر و پاش بپیچی شاید از ترس اینکه دوباره نامزد شین یا هر دلیل دیگه سراغت نیاد.

بذار ارامش فکری که میخواد رو خودش تنهایی بدست بیاره.بعدش اگه دوباره برگشت میتونی با شرایطی دوباره بهش فکر کنی اگه نه که فراموشش کن.

دوست عزیز:72:

به نظرمن کاملا رهاش کن و هیچ پیام یا اس ام اسی هم نده.

چون اون خواسته رابطه تمام شه به دلایل متفاوتی که خودتت بهتر از ما می دونی و دلایل دیگه ای که نه ما می دونیم

ونه شما و فقط مربوط به اون آقا است و خودش می دونه.

ولی هرگونه پیام و یا پیغام شما برای ایشون برای شما آسیب زا است و با عث

میشه امیدوار به این رابطه بشی و دل کندن از ایشون برات سخت تر از قبل بشه و فراموشی سخت تر.

و شاید ایشون رو امیدوار کنه که شما رو معلق و بلاتکلیف قرار بده همانطور که خودش گفته بود "دوست" بمونید

در حالیکه شما حس و ابستگی برای ازدواج دارید و ممکنه فرصتهای بعدی برای ازدواج - کار و زندگی را بخاطر این حس از دست بدهید.

از تاپیک قبلیت بنظر میاد شما تلاشت و کردی و از این جدایی ناراحت بودی و نامزدتت هم می دونه احساس شما رو

و واقعا اگه اون آقا شما رو بخواد نوبت تلاش اون برای بدست آوردن دل شما است.

موفق باشی.:72:

چی بگم دوستان ؟‌ این روزا پا در هوام .... دیشب ساعت ۳ نصفه شب می خواستم زنگ بزنم بگم اینه رسم انصاف ... بزور جلوی خودمو گرفتم ...

تزمو با یه کمپانی معروف گرفتم و باید بزودی اسباب کشی کنم به یه شهر دیگه ... چیزی که یه روزی آرزوم بوده ... اما الان بی حسم ... می دونین حداقل ۶ ماه لازمه تا بتونم دوباره خودم بشم و نامزدمو فراموش کنم .... این اتفاق تو بدترین موقع افتاد... خدا شانس بده واقعا :316:

امروز صبح با هم صحبت کردیم ، یعنی اون ایمیل زده بود بهم و منم اس ام اس دادم و اخرش زنگ زد خودش که هی اس ام اس بازی نکنیم یه باره حرف بزنیم ... دعوامون شد ... من گله کردم که کجا بودی و چرا زنگ نزدی اونم گفت تو خودت می خواستی زنگ بزنی ... کلا مثل یه غریبه سرد بود و فقط خوار و خفیف شدم ... بهش می گم کجا بودی این چند روزه می پیچونه ... چقدر عوض شده ... یعنی این نامزد منه واقعا ؟! مثل پسرای عوضی و رذل شده دقیقا ! هنوز هیچی نشده رفته واسه خودش یه دوست دختر پیدا کرده حتما ... اصلا معلوم نیست کجا هست و چیکار می کنه !

خدا حال و روز منو نصیب هیچکی نکنه ... حاضرم بمیرم اما کوچیک نشم و کسی نفهمه حال و روزمو

دیشب از خدا خواستم تکلیفمو تزمو روشن کنه و از ته دل خواستم از این شهر لعنتی برم یه جای دیگه ... امروز به آرزوم رسیدم ... دیگه تحمل بودن تو اینجا که اینهمه خاطره توش دارمو ندارم . تحمل دیدن گرگ هایی که خیلی وقته منتظرن رابطه من و نامزدم خراب شه ... از مردای ایرانی متنفرم ... خدا فقط خودش بهم رحم کنه که زودتر از اینجا برم !

دوستان سلام

نامزدم برگشته و اظهار پشیمونی می کنه ... مسائلی رو هم که باعث شده اون تصمیم رو بگیره برام توضیح داد ... و گفت ما بخوایم ازدواج کنیم شاید چندین سال طول بکشه و من سنم بره بالا ... تا همه ی شرایط بخواد جور بشه و اینا ... حالا تصمیم با منه که ادامه بدم یا جدا بشم .

مشکلی که با من داره اینه که اون آرزوهایی داره که می خواد مطابق اونا جلو بره و من اکثرا مخالفم ... مثلا از اول مخالف کار کردن توی یک شهر دیگه بودم و میگفتم پیش من بمون و خیلی اذیت شده سر این مسائل به گفته خودش ... حس می کنه من می خوام جلوی پیشرفتشو بگیرم و درک نمی کنمش !‌

منم متقابلا بهش گفتم که خیلی سرده و بهم محبت نمی کنه ... اون می گه دوستم داره اما بلد نیست چطوری محبت کنه ...

خیلی به خودش فکر می کنه و کمتر به ما ! الان قانعش کردم که بیشتر به ما فکر کنه تا خودش تکی ... و بهش اطمینان دادم هیچ وقت جلوی پیشرفتشو نمی گیرم حتی اگه خواست phd بره یه کشور دیگه کیلومترها دور از من ...

در نهایت مطمئن نیستم که دوستم داره یا نه و بعد این جریان از احساسات خودم مطمئن نیستم دیگه ... بت نامزدم برام شکسته و دیگه اون آدم سابق نیست برام .

به خودم گفتم یه بازه زمانی بدم به خودم تا فکر کنم و ببینم بهترین تصمیم چیه که عجولانه تصمیم نگیرم ... اینم بگم که مامانم بیشتر معتقده که این نامزدی برای ما زود بوده و عجولانه تصمیم گرفتیم .

ممنون می شم نظرتونو بگین

ملیسای عزیز سلام

بعد این همه کلنجار و بالا پایین ها بهتره هم بخودت هم به نامزدت استراحت بدی

چند روز اصلا به اتفاقای بد فکر نکن و فقط به نکات مثبت توجه کن تا انرژی بگیری و بهتر بتونی تصمیم بگیری

موفق باشی عزیزم:72:

چه همه چیز زود بر عکس می شه ! تا بحال من چقدر داغ بودم و محبت می کردم و عاشقش بودم الان بعد این جریانات سرد شدم و بی خیال و اون دنبال من می دوه . امروز نگران بود ... سوالات عجیب غریب می پرسید(خل شده پسرک بکل) . مثلا اینکه حاضری بخاطر من به یه کار نصفه نیمه و با آینده نامعلوم رضایت بدی و در عوض پیشم باشی‌؟ منم رک گفتم نه ! اخه جدیدا تزمو با یه شرکت معروف گرفتم و احتمالش خیلی هست که استخدام بشم بعد تز . میگه ملیسا تو فکر می کنی من ارزش و لیاقت این گذشت رو ندارم ؟! نمی دونم ولی حس می کنم هیچ مردی ارزش و قدر گذشت ما زن ها رو نداره و ما باید یاد بگیریم اونا رو پر توقع بار نیاریم . دیگه برام هیچی مهم نیست فقط چیزی که مهمه خودمم . حرف زدن یا نزدن باهاش برام فرقی نداره . مثل قبل از ندیدنش بی تاب نمی شم . دست خودم نیست . نمی دونم چه بلایی سرم اومده . مطمئن نیستم بخوام با این مرد ازدواج کنم ... انگار نامزدم مرده و یه آدم غریبه رو بجاش آوردن که دوستش ندارم ): چطور انتظار داره مثل قبل باشم و بهش محبت کنم ؟!

نمی دونم چرا این حسو دارم ... شاید زمان همه چیزو درست کنه

سلام منم تقریبا مشکل شما رو دارم ولی من پسرمو و طرف دختره
الا خیلی راحت تر شدی، نه؟
الا دیگه آزاد شدی
حالا نوبت اونه که بیاد طرفت، تو فکر خودت و زندگیت باش
اگه اومد طرفت عین دوست همجنس باهاش برخورد کن(انگار نه انگار که وابسته بودی)
اگرم طرفت نیومد که بهتر، لیاقت عشق پاکتو نداره

نظرم خوبه؟
.................
من این تاپیکو دنبال می کنم

http://www.hamdardi.net/images/www.h....com_2.net.jpg

راستی سطح نامزدت از تو بالاتره(از هر لحاظ)؟

از نامزدت برامون بگو(چی کاره هست)

سلام
ما خانمها باید یاد بگیریم همیشه دست نیافتنی باشیم.
قوی باش و خودتو بیشتر از هر چیز دیگه ای دوست داشته باش.فقط به پیشرفت خودت فکر کن و نذار یه موجود وابسته بشی که هر کسی بتونه آزارت بده.
این تنها راه بدست آوردنه مرد مورد علاقت هست.

آخه مسئله اینه که ایشون هنوز افسردگی داره . داداشش بالاخره بهم زنگ زد و قرار شده شب مفصلا در این مورد صحبت کنیم . اما من نمی دونم چی بگم . بگم آقا جون من سرد شدم از بس برادرت بازیم در آورد و تردید کرد ؟! خلاصه داداشش که ۱۰ سال هم بزرگتره شاکیه که چرا مسئله ی به این مهمی رو با ما در میون نمی زارین و خودتون می برین و می دوزین . چون ما خیلی اونا رو در جریان چند و چون دعوا و مشکلاتمون قرار ندادیم .

الان بی خیالم و آزاد . برام راستش مهم نیست چی سرش بیاد . فقط می خوام این دفعه کلاه خودمو سفت بچسبم . نه بهش زنگ می زنم نه اس ام اس می دم و اونم تغییر رفتارمو فهمیده . ولی وقتی بهم زنگ می زنه باهاش حرف می زنم . وقتی می پرسه دوسم داری می گم آره ! روم نمی شه بگم بی تفاوتم . به خودم می گم زمان همه چیزو حل می کنه . بعدم ما تازه از بحران بیرون اومدیم . نمی خوام دوباره شر به پا بشه . یه مدت آبا از آسیاب بیفته فعلا اصلا بفهمیم احساسمون بهم چیه ...

الان اون پشیمونه و به طرف من اومده . از حرفایی هم که تو پست قبل توضیح دادم معلومه دیگه ،نگرانه که از دستم بده !

راستش از لحاظ ظاهری من خوشگلم، نامزدم معمولیه . تیپش بد نیست و قد بلنده . وضع مالی ما بهتره . تحصیلات پدر و مادرم بیشتره و خانواده اونا بیشتر بازارین ! از نظر درسی اون زرنگتره از من و می خواد phd بخونه . در کل به گفته اطرافیان من سرترم ! (از کلمه سرتر متنفرم اما هیچی دیگه پیدا نکردم بجاش!) . برای من اصلا این حرفا مطرح نیست و مطمئنم نامزدم آینده خوبی خواهد داشت چه از لحاظ کاری چه درسی و غیره .

از لحاظ رفتاری خیلی مغروره . خسیسه حتی برای خودش (الان یکمی بهتر شده ). کلا بیشتر عمرشو در سایه حمایت خانوادش بوده حتی اینجا تو خارج . ذاتش خوبه ! چشم چرون و هیز و پدر سوخته نیست ، با وجدانه . نماز می خونه و خانواده ی معتقدی هم داره البته نه خیلی مذهبی . یه عیبش سرد بودنشه ! اصلا محبت بلد نیست بکنه و می گه بابامم همینطوره . می دونم دوستم داره و الان نگرانه و پرپر می زنه اما بلد نیست چطوری نشون بده . الان گاهی چند تا عزیزم گاهی بهم میگه و منم خندم می گیره ! تازه داره سعیشو می کنه ! پسر وفاداریه و متعهد به من . موقعیتش خیلی عالیه و می تونه حسابی سوء استفاده کنه توی شرکت اما اهل این چیزا تا بحال که نبوده .

در کل برای من کیس خیلی بهتر هم مثلما خواهد بود ! گاهی حتی شک می کنم که با پسر ایرانی ازدواج کنم یا نه ! اینجا پسرای خارجی واقعا متعهدن . وقتی قصد ازدواج دارن تصمیمشون قاطعه! دروغ نمی گن ! پدرسوختگی و ... بلد نیستن . در کل خیلی ساده تر از ایرانیا هستن و من که باهاشون برخورد دارم گاهی واقعا دودل می شم که پسر ایرانی بهتره یا خارجی ...

از دیدن تاپیک آخریت خیلی خوشحال شدم
با این تعریفهایی که تو می کنی معلوم میشه نامزدت فرد با شخصیتیه
خوبه که اونم تو رو بشناسه و کاملا خوتو بهش معرفی کنی، انتظاراتتو بهش بگو
و همچنین انتظارتیو که اون داره از بپرس

من تصمیمم رو کاملا گرفتم و نامزدی رو بهم زدم ، واقعا این روزها فشار فوق العاده ای بهم اومد . کلی گرفتاری برام پیش اومد و نامزدم حتی نمی اومد بپرسه که چه خبره ! باز صد رحمت به غریبه ها ! کلا اخلاقش هم غیر قابل تحمل شده بود و اصلا نمی تونستیم دو کلمه باهم حرف بزنیم . می گفت تو نمی تونی منو وادار کنی به کاری ! من هر موقع دلم بخواد حالتو می پرسم ! خدا رو شکر که دوستایی دارم که هوامو داشتن و انقدر کمکم کردن که واقعا شرمندشون شدم اما نامزد خودم اصلا نفهمید که چی شده !
نمی خوام بیشتر کشش بدم و با توضیحات اضافی دوباره ذهنمو مشغول یه رابطه مرده کنم . نامزدم برای همیشه برام مرد و من فقط باید سعی کنم با این مسئله کنار بیام .
فقط واگذارش می کنم به خدا ! گرچه خودش معتقده که در حق من فقط خوبی کرده ! اما من توی این رابطه تمام احساسمو خرجش کردم و اون آخرشم باور نمی کرد که چقدر دوستش دارم .
فقط می تونم واگذارش کنم به خدا که اینقدر به احساس من صدمه زد . :323:

دوست من جریانتو دنبال میکردم،امیدوار بودم به خوبی وخوشی تموم بشه ولی ... امیدوارم بهترین تصمیمو گرفته باشی
میتونم ازت بخوام بیشتر از رفتارهای ازاردهندش بگی ؟ چه کارایی میکرد که اذیت شدی واین تصمیمو گرفتی؟

ملیسا جان نمیشه با یک تاپیک نظر داد و امیدوارم حرفی که میزنم غلط باشه. اما میگم تا اگه لازم دونستی بهش فکر کنی.

تاپیک هات را که میخوندم دیدم یه چیزی خیلی تو نوشته هات واضحه

مدام تکرار میکردی که شغل خوبی گیرش اومده آیندش خوبه میتونه اقامت بگیره و ...
و جالبترش این که زمانی که خودت کار خوبی گیرت اومد تصمیم نهایی ات را گرفتی و نوشتی که یه جا واسه تزم میرم و احتمالا بعدش استخدام بشم دیگه هم نامزدم را نمیخوام ( یه جای کوچولو گذشته بودی واسه برگشتش که معادل همون درصدی بود که احتمال میدادی استخدام نشی )

حالا هم داری به این فکر میکنی که اصلا با خارجی ازدواج میکنم تا ...

سلام دوباره فکر کردن و شکافتن قضیه برام خیلی دردناکه اما هر چی که بود اون نتونست منو تو موقعیت حساسی که داشتم ساپورت کنه ...
من خودم دختر کاملا احساساتی هستم و اون یه آدم کاملا منطقی و مشخصا کنار اومدن ما دو تا با هم خیلی سخته ... اون درک نمی کنه دوست داشتن منو ... شاید من حتی اونو از مامانمم تو یه مقطعی بیشتر دوست داشتم حالا درست یا غلط ... با تمام وجود عشق ورزیدم و با تمام وجود ورشکست شدم ... دیگه نمی تونم به مردا اعتماد کنم
اون نمی تونست اون احساسات و عشق و علاقه ای که من رو ارضا می کرد بهم بده چون ذاتا آدم منطقی بود . نمی دونم شاید سرنوشت بود ...
چرا این آدم انقدر سرد و منطقی بود ؟ چرا انقدر به خودش مغرور بود حتی با من ؟ دلم برای قدیم ها که چقدر باهم خوب بودیم کلی تنگ شده . باورش سخته کسی که انقدر زمانی دوستم داشت اینطوری تغییر کنه و تو شرایط سخت تنهام بزاره !

خوب در اینکه اون شرایط خوبی داشت و ... که شکی نیست اما من اونو به این خاطر نمی خواستم ... شاید اوائل همه جوانب امر رو در نظر می گرفتم اما اواخر دیگه اصلا مهم نبود برام تو چه شرایطی باهم باشیم ، حتی اگه مجبور شیم برگردیم ...
در این شکی نیست که من خالصانه دوستش داشتم و اون حتی باور نکرد ! فکر می کرد علاقه من عادته و به مرور کمرنگ میشه !