سلام. من دختری هستم ۲۳ ساله و کارمند.تا حالا با هیچ پسری ارتباط دوستی نداشته م. من به شدت به یکی از همکارهام علاقمند شده ام. ایشون ۲۹ساله هستن. و هر دو لیسانس هستیم. رابطه ما در محیط کار خیلی خوب هست. دوست دارم باهاش ازدواج کنم اما میدونم که من حق ابراز علاقه ندارم چون من دخترم. در محیط کار هم فقط من و یه خانم دیگه هست و بقیه همکارها همه آقا هستن. که اون خانم هم یکبار با فرد مورد علاقه من بر سر مسئله کاری بحثشون شد و دیگه با هم حرف نمیزنن، البته قبلش هم خیلی حرف نمیزدن. پس راه واسطه فرستادن و ... هم نشدنیه.البته خودم هم خیلی مایل نیستم.
لازمه اضافه کنم من صرفا از روی احساسات تصمیم نگرفتم. بلکه خیلی محتاط هستم. و همیشه عقل رو به احساس ترجیح دادم. اما این مسئله هم از نظر احساسم هست هم عقلم. با شناختی که تا الان از ایشون دارم، با هم تفاهم و شباهت های زیادی داریم.
به اضافه اینکه احساس میکنم ایشون هم به من علاقه داشته باشن. مثلا اینکه محل کار من تقریبا خارج از شهر هست و با اتوبوس رفت و آمد میکنم، روزی که دیرتر کارمون تموم شد، فرداش ازم پرسید دیشب ساعت چند رسیدی خونه؟ یه ماشین بخر. مسیرش خوب نیست و از این حرفا. یا خیلی جاها مراقب بوده که مشتری ها سرم کلاه نذارن!
من با ایشون خیلی راحت تر حرف میزنم تا بقیه همکارها. اوایل شروع کارم هم خیلی به من کمک می کردن تا کارها رو یاد بگیرم.
۱-به نظرتون من چیکار باید بکنم که خودش برای خواستگاری اقدام کنه؟
۲-وقتی یه پسر به دختری برای ازدواج علاقمند بشه(مثلا در محیط کار) رفتارها و حرکاتش چه جوریه؟ مثلا اینکه بیشتر نگاه میکنه یا نگاهش رو پنهان میکنه؟
علاقه مندی ها (Bookmarks)