
نوشته اصلی توسط
جوادیان
با تشکر دوباره از دوستان
به نظر من صمیمیت و دوس داشتن تو این جور مسائل خیلی اهمیت داره.. شما باید طرفو دوس داشته باشی تا بتونی بهش بگی حق با توئه ( گرچه من تا الان گفتم که بیشتر حق با تو بوده اما بی تقصیر هم نبودی)
باید بتونی خطر از دست دادنشو حس کنی تا نزاری آب از آب تکون بخوره ( نمیدونم متوجه میشین چی میگم یا نه؟)
به نظر خودم اصلا نباید میگفتم که برادرام یا خواهرام کوتاهی میکردن ,حس میکنم این گفتنا بیشتر هم تحریک کننده کدورت شده..
در بند دوم سوالتون :
چرا شده و بسیار خوش فرم دیده شده و منم تحسین کردم.. اما دفعه بعد دوباره روز از نو روزی از نو .. اینو که مثال میزنم چیزی نیست که در مورد یه کودک باشه و بخوای براش عادت کنی
حرف یک مادر و یک زنه که زشته من براش بخوام با تحسین کردن ترک عادتش بدم..
براش لباس میخرم و بازار هم راهمون بیفته بهش میگم هر چی دوسداری برو بخر.. اما میره بیست تا مغازه خالی برمیگرده..
علاقه مندی ها (Bookmarks)