سلام
به عنوان یک مرد کاملا احساسات پدرتون رو درک میکنم با اینکه هنوز ازدواج نکردم که دختری داشته باشم که بخاد ازدواج کنه ولی رفتار پدرتون کاملا برام قابل درکه و پدرتون هم خوب گفتن که "مرد نیستی و نمیتونی درک کنی ..."
.
حالا با اطمینان نمیگم ولی بچه ها هم اشاره ای کردن به این حس پدرانه ولی به نظرم پدرتون احساس میکنه دختر به این خوشگلی و دسته گل رو اینقدر بش رسیدم و نازشو کشیدم حالا این پسره بیاد ورداره ببره ... میدونه هم که زندگی بالا و پایین داره و نمیتونه هظم کنه که ی وختی خدای نکرده پسره از گل نازکتر به دخترش بگه یا به هر نحوی باعث ناراحتی شما بشه و شما جهت حفظ پرده ها دم نزنین و این مدل فکر ها همش جمع میشه و در قالب رفتار محدود گرانه و دیکتاتور مابانه خودشو بروز میده و چون به پسره دسترسی نداره و تنها روی شما کنترل داره همه کاسه کوزه ها سر شما میشکنه... اگه تا ته احساس پدر شما بشه نفوذ کرد و اگه از دستش بر میومد شما رو به هیچ کسی جز فردی که کپی ویژگی های خودش رو داشته باشه عروس نمیداد و میدونه هم که نمیشه جلو تصمیم شما رو بگیره و هزار تا محدودیت های دیگه مجبوره این مدل احساس های مردانه رو در این قالب پرخاش بروز بده ...
این توضیحاتی که میدم توصیفی بسیار ساده از احساسات مردانه هست که برای درک بهتر میگم...
معمولا این مدل رفتار ها از طرف پسر های اولترا غیرتی نسبت به خواهر هم وجود داره و نیاز به زمان هست که این مسئله در مرد ها هظم بشه ..
سریعترین راه حل این نگرش بیشتر متوجه شوهر شماست که با درک شرایط و موضوع باید آنچنان اعتماد سازی در خانواده و پدر شما ایجاد کنه که پدرتون احساس کنه انگار دخترشو با یکی مثل خودش فرستاده بیرون و دخترش رو دقیقا مثل خودش درک میکنه
.
این پنهان کاری های شما با اینکه راهگشای محدودیت های شما هست ولی در صورت آشکار شدن برای پدرتون خیلی خیلی خیلی ضربه مهلکی میتونه وارد کنه و همه اعتماد و توجهی که از بچکی معطوف شما داشته رو انگار برای ضربدر 0 میکنین و این حس رو در پدر ایجاد میکنه که منو به پسره فروخت و احتمالا شدیدا تو خودش میره و به ضربات روحی شدیدی دچار میشه حتما نهایت دقت رو داشته باشین.
این قسمت رو و ویرایش اظافه کردم و اینکه : ( البته از جنس حرفای پاکنکرده آخرین پست شما هست و باز اینکه معمولا پدر ها، برادر ها، و کلا جنس مرد اگه بدونه دختر یا خواهر با دامادشون وارد فاز رابطه <بوق> شدن این حس مالکیت و محدودیت رو به کاهش میذاره و حس دوم که "تشویق به ادامه رابطه و حفظ صمیمیت بین زن و مرد و تشکیل پایه های یک زندگی موفق" متولد میشه و رشد میکنه و به مرور زمان بر حس مالکیت و محدودیت غلبه میکنه و پسره رو به عنوان یک عضو خانواده قبول میکنن. چون دیگه براآقایون مسجل میشه که دختره مال پسره شد و حفظ این رابطه حتی با وجود مشکل خیلی بهتر از شرایط بلاتکلیفی هست)
معمولا این حسن ختام رو آقایون شب حجله مد نظر قرارمیدن و از اون روز فازشون نسبت به داماد عوض میشه ولی در اصل قضیه توفیقی نمیکنه ...
درک کنید، برادر رو نمیگم ولی پدر نمیتونه این حس نیاز دختر و پسر رو به برقراری رابطه زودتر از موعد مقرر قبول کنه با اینکه رسم و رسوم و شرایط این زمونه با 30 سال پیش کلی فرق کرده
<<پایان ویرایش>>
برای کاهش حساسیت های پدرتون، نقش مادرتون هم میتونه موثر باشه البته نه از منظر میانجیگری و ارشاد و پیام رسان و ... بلکه با مرور گذشته ها و شرایط و دوران و انتظارات و تمایلات دوران اول زندگی مشترک برای پدرتون کمی حساست های ایشون رو کاهش بده (این مورد رو خیلی کلی گفتم خودتون میتونین بسطش بدین)
.
در کل شاید شما هم خوب به این مسئله پی بردین که هیچ چیز تو زندگی حتی از طرف نزدیکان قابل پیشبینی نیست ... شاید شما هزارجور مشکل قبل از ازدواج همراه با راهکار به ذهنتون خطور کرده بود ولی اصلا فکرشم نمیکردین که این مدلی مشکلی براتون پیش بیاد.
.
در آخر ( مرد نیستی و نمیتونی درک کنی .... )
.
اوقات خوب و خوشی داشته باشید
علاقه مندی ها (Bookmarks)