نقل قول نوشته اصلی توسط ammin نمایش پست ها
سلام.یکی از عیوب تجسس همین فکر وخیالهاس پیچیده ست که اخر سر هم عقیم میماند.

شما که ترک کردی .حالا کم کم باید از فاز خود کم بینی واحساس حقارت خارج بشی .وظیفه یک مرد .مدیریت صحیح زندگی مشترکه که هر دو احساس رضایت مندی کنن.تا زمانی که به اعتماد به نفس خودت نمره پایین بده این مدیریت دشوار میشه چون ممکنه به پرخاش یا برعکس رفتار منفعلانه منجر بشه.


سعی کن به ظاهر خودت هم بیشتر برسی محیط رو با نشاطتر کن .وصمیمیت رو به مرور با خانمت بیشتر کن.تا زمانی که نگرانی رفتاری ضعیف از شما باعث میشه خانمت به فکر ناعهدی بیفته،اول از همه نیازه مهارتهای ارتباطیت رو قویتر کنی مهربانی رو بااقتدار به نحو هنرمندانه ای ترکیب کن که نه سیخ بسوزه نه کباب.

ممکنه با تغییراتی درخودتون افکار منفی هم ازبین برود.

در صورتی که اون شکیات بعدن همچنان باقی ماند اونوقت باید بررسی بشه که آیا شما بدبین شده اید یا مساله دیگه ایه که هر کدوم راهکارش جداست.در صورت دوم یا به مشاوره حضوری مراجعه کن یا از طریق عضویت در انجمن آزاد موضوع رو خصوصی مطرح کنید
دوست عزیز و بزرگ
دوست عزیز و بزرگوارم خیلی ممنونم که جواب دادید . در رابطه با اعتیادم بایستی به طور خلاصه بگم اصلا اون چیزی که در ذهن شماست و یا دیگران نبوده . من به وضعیت ظاهریم اهمیت میدم. قبلا کلمه فراوان نمیشد به کار برد . ولی الان چرا . فراوان اهمیت میدم. فکر نمیکنم خود کم بینی هم داشته باشم . ولی اعتماد به نفسم پایینه . درسته. بسیار صبور و با حوصله هستم. این حوصله زیاد من شریک زندگیم را به اشتباه می انداخت که ضعف دارم و پرخاشگری بیشتری میکرد. فراموش کردم که بگم بسیار پرخاشگر است. حسرت یک مکالمه آرام و متین و مودب را به گور برده ام. فقط کافی است که بحث را به آرامی شروع کنم. تمام همسایه ها باید صدای همسرم را بشنوند و از ماجرا بو ببرند. جالبه وقتی میگم زشته و داد و بیداد نکن میگه نمیتونم. این جمله رو که میخوام بگم آرزو دارم. و آرزو دارم که متوجه منظورم بشه. و این هست که من کشتی ای که داره غرق میشه و سوراخ اونو میبینم و میتونم درستش کنم ولی گوش به حرفم نمیده و فقط پرخاشگری میکنه. چه میشد که برای یک سال هم که شده به روش من زندگی میکرد. در ضمن بسیار مهربان و همچنین زود رنجم متاسفانه. همکارم وقتی چند سال پیش کمی از مشکلات من با خبر شد گفت من که یک ساله میشناسم شما رو میدونم چقدر احساسی هستی و میشه با کمی مهربانی هر کاری رو ازت خواست ولی تعجب میکنم که همسرت با ده سال زندگی مشترک متوجه این موضوع نشده. ببخشید که طولانی شد.