افکار مثبت ااما اتفاقات منفی وبد... مشکل کار کجاست؟؟؟!!!

[عشق آفرین]

عزیزم این یه سوء تفاهمه و دلیلش تمرکز ماست.
میدونی من به فوتبال خیلی علاقه دارم، یک مدت برام وسواس شده بود که من هربار فوتبال میبینم تیمم میبازه، ولی اگه نبینم میبره. چون چندین بار این اتفاق واسم افتاد دیگه سوء تفاهم شد واسم و تکرارش موجب باورم شد. بعد هربار که تیمم میبرد و من بازی رو دیده بودم یادم نمیموند. اما تا میباخت میگفتم حتما چون من دیدم. یعنی همه چیز دست به دست هم داده بود. مثلا تیمم وقتی گل میزد که من دو ثانیه رفتم آشپز خونه آب بیارم. خب تمرکزم رو میبرد به این سمت که فکر کنم شاید من نحسم. اما نحسی با عقاید من جور نیست. چرا باید نحس باشم؟ اتفاقا بقیه برعکس فکر میکنن، هرجا میرم میگن قدمش خیره ، هروقت میاد بارون میباره یا یه اتفاق خوب میوفته. شاید باورتون نشه یه اعتقاد عجیبی بهم دارن که خودم خنده ام میگیره از کارشون. اما چرا باید قدمم خیر و مبارک باشه؟ چون یکی واسش سوء تفاهم شده، به بقیه گفته، دیگران تمرکزشون به اینه. اگه ده بار برم خشکسالی باشه نمیگن نحسی تو هست،اما دو قطره بارون بباره میگن آره! بارون میباره ! گفتم قدمش بارکه، خیره!

ولی من صد بار فوتبال دیدم که تیم محبوبم بازی رو برده، تا بحال بارها شده جایی باشم و یه اتفاق بد بیوفته. این منم که تمرکزمو گذاشتم رو این افکار. پس بهتره بگیم نه ما، بلکه افکارمون هستند که میتونن نحس یا مبارک باشن که بازم ازاون مثبت اندیشی جدا نیست. ممکنه کلامی خودتونو فریب بدین که من الان دارم مثبت فکر میکنم، اما ته دلتون امید و باوری بهش نداشته باشید. مثلا من اطمینان دارم تیمم برنده است. این توپ گله، اما ته دلم ندایی بگه اینبارم تیمت باخته. تو نحسی. همیشه همینطور بوده. اما ادای افراد مثبت اندیش رو در بیارم. چیزی که تردید درونش باشه محقق شدنی نیست. نه اینکه با مثبت اندیش من تیمم ببره. شاید همببازه، اما من یه فوتبال زیبا دیدم که برنده یا بازنده تیمم محبوبم فوقالعاده بوده. چون وپ لو دادنشون رو ندیدم. دریبل هاشون رو دیدم، مالکیت تیم مقابل رو ندیدم، مالکیت تیم خودم رو دیدم.

در این صورت یه پیشنهاد دارم این کارو تکرار کنید. یه لیوان بذارید و بهش نگاه کنید بگید با توجه به نحسی من باید بترکه، اگه ترکید یه بار دیگه امتحان کنید با یه چیز دیگه تا وقتی که نحسیتون نگیره. اگه یک بار نگیره این فرضیه نحس بودن شما رد میشه، فرضیه تمرکزو حساسیت ثابت میشه.

من که ترجیح میدم اگه قرار بر باورش باشه، باور کنم قدمم خیره تا اینکه فوتبال دیدنم نحسه.