سلام مینوش،
خانم مینوش و بانو مینوش به کلامم نمی اید.
احساس میکنم ، از پشت این متون ، کلام های ناگفته ام را می یابی.
حقیقت، از تالار بریده ام. دلیل زیاد است.
بگذریم.
از اخرین تاپیکم، دیگر کسی به ذهنم راه نیافته.خیلی ها حذف شدند البته.
خیلی ها.
نیمچه فراغتی باشد اگر، نگه می دارم تا برای دوستان قدیمم در تالار، ان هم انی که گوشی و دلی برای شنیدن حرف هایم داشته باشد، خرج میکنم. تعدادشان اندک شده خوشبختانه.
باز هم اصل کلام را اکنون نمی گویم اما،
در مباحث روانشناسی ، شاید بتوان به اموزه های تالار بسنده کرد (انهم متاسفانه شاید)،
اما در مباحث دینی، الزامی ندارد که یافته هایت ونتایج تفکراتت، به تایید تالار و تالاریان برسد.
امیدوارم حدیث مفصل خوانی از این مجمل.
بای.
علاقه مندی ها (Bookmarks)