من فکر می کنم اگه خانمت جاشو توی دلت امن و محکم ببینه و ببینه تو هم درکش می کنی دیگه اگه خونوادت هم یه مقدار ناخوشایند رفتار کنن اصلا به چشمش نمیاد و ناراحت نمیشه. چون شوهرش عزیزشه و می فهمتش.
در واقع اگه بین خونواده ها و یه طرف از همسرا مشکل در حد حرف پیش بیاد اصلا لازم نیست ادم سریع طرف یکی رو بگیره. مهم اینه که خودت توی رفتارات دوسش داشته باشی و احترام بذاری. بعدش اونم تو رو خود به خود همون کوه که می خواد می بینه و توقع نداره که بری مثلا با مامانت دعوا کنی. درست هم نیست. یعنی اون چیزی که به زن یا شوهر مربوطه و مهمه در واقع فقط رفتار خود همسرشه. نه خونواده ی همسر. یه همسر به تنهایی انقدر با نفوذ و عزیز هست که برای همسرش کافیه کافی باشه.
در مورد اینکه خونوادت هم کمتر بهش بی احترامی کنن می تونی خودت به رفتار خودت با همسرت دقت کنی جلوی خونواده ها. یعنی وقتی می بینن تو به همسرت احترام می ذاری خوب پررو نمی شن و به همسرت احترام می ذارن. یکی از موارد احترام هم همینه که وقتی می تونی برسونیش خوب برسونیش. کم کم همسرت هم یاد می گیره که باهات محترمانه رفتار کنه و دیگه یه دفعه ای نمیاد بهت بگه منو برسون یا خودم برم یا ناراحتیشو بد نشون نمی ده.
معمولا همه ی روابط ادمای سالم دو طرفه است. اگه خودت محبت کنی و احترام بذاری طرفت هم ازت یاد می گیره و مهربون تر و محترم تر می شه باهات. معمولا اینطوریه. (مگه اینکه طرف ادم یه مقدار مشکلاتی داشته باشه اونوقت دیگه هیچی نمیشه درست دربیاد! تو احتمالا از این ادما ندیدی اما من بیچاره دیدم :) )
موفق باشی.
علاقه مندی ها (Bookmarks)