ازدواج و ام اس

[parnian1]

سلام دوستاي خوبم....
نميدونم چرا دارم اين سوال رو از شما ميپرسم......ازتون ميخوام لينك وبلاگ دوست خوبم ويولت رو بخونيد و به سوالش جواب بديد.....

http://violet.special.ir/archives/2009/11/004713.html

سوال::كسي كه مبتلا به ام اس حق عاشق شدن يا معشوق واقع شدن رو داره؟؟
نظر شما چيه؟

[omed]

با سلام :يكي از همكاران ما مبتلا به ms است ولي با تمام مشغله و كار سنگيني كه دارد خوب زندگي ميكند و با همسرش هم رابطه خوبي دارد فقط ميگويد كه روزي چند قرص ميخورد ولي ما وضعيت غير عادي از ايشان نديديم اين مطلب جهت اطلاع عرض كردم وگرنه من اطلاعات كاملي در اين مورد ندارم .

[m.mouod]

سلام

راستش من هم اطلاعاتی در مورد این بیماری ندارم فقط اینو مدونم که خیلیها فقط و فقط به خاطر عشق زندگی میکنن نه به خاطر جسم .

بسیارند زنان وفاداری که با وجود مشکلات و سختیهای بیشمار با جانبازانی زندگی میکنن که فقط یه تیکه گوشت هستن همین ! اما عاشقانه زندگی میکنن

نمیدونم اما فکر نمیکنم ms تا این حد غیر قابل تحمل باشه

[چشم بارانی]

سلام
من هم خیلی با این بیماری آشنایی ندارم فقط میدونم درمان داره ...دوست شما اقدامی برای درمان کردن؟
اتفاقا یکی از فامیل های ما هم یه دختر خانوم هست که این بیماری رو داره .....چه جالب ....دیشب هم مجلس خواستگاریش بود ..(الهی که خوشبخت بشه.براش دعا کنید) .. البته ایشون تحت درمان قرار گرفتن ....چند روزی بستری بودن ویه مدت هم دارو مصرف کرد ..وبعد از اون نتایج آزمایش ها نشون داده بود که تاحد بسیار زیادی درمان شده .... به نظر من حتی ازدواج به بهتر شدن رو حیه ی این افراد کمک میکنه.....واقعا برای یه دختر جوون سخته .من خیلی نگران این فامیلمون بودم ....حتی یه بار پیگیری کردم که وقتی خواستگاری برای این افراد میاد از نظر شرعی باید بگن این مشکل رو داشتن یانه ؟...جالبه ....چون حالشون بهبود یافته لازم نیست بگن...خیلی این مسئله برام جالب بود ... به هر حال از نظر من عشق وازدواج حق همه ی انسانهاست.... اصلا اونایی که سالم هستند واین بیماری رو ندارن چه تضمینی هست که همیشه سالم باشن ....شاید بعد از ازدواج به این بیماری یا هزار جور مرض بدتر دچار بشن ...مطمئنا با این مشکل زندگی تعطیل نمیشه ....پس نباید دوستتون روحیه اش رو از دست بده

[مدیرهمدردی]

سئوال::كسي كه مبتلا به ام اس حق عاشق شدن يا معشوق واقع شدن رو داره؟؟
نظر شما چيه؟

سلام
چندین سال پیش با مجموعه وبلاگهای سایت http://special.ir آشنا شدم. همچنین با وبلاگ ویولت در این مجموعه.

بسیار این مجموعه وبلاگها حرفهای عمیق در خود جای دادند که من همین جا از همه کسانی که پست مرا می خوانند دعوت می کنم که حتما مدتی از وقتشان را به مطالعه این مجموعه وبلاگها تخصیص دهند. من شخصا درسهای زیادی گرفتم و تصورم می کنم هر کس عمیق مطالعه کنه و دل بده، بسیار چیزهای ارزنده ای را هم یاد می گیرد و هم کشف خواهد کرد.

اما در مورد سئوال:
البته هر انسانی از همه حقوق انسانی می تواند برخوردار باشد و ازدواج یکی از نیازهای مهم و اساسی و همگانی هست.
تنها مسئله ای می ماند چون ازدواج یک رابطه دو طرفه هست، نمی توان فردی را به اجبار و اکراه وارد ارتباط کرد. در واقع در کنار معیارهای ازدواج برای این افراد ، یک معیار دیگر هم اضافه می شود و آن اینکه فرد مقابل آنها را به خاطر خودشان دوست داشته باشند و با نگاهی بدون ترحم به آنها عشق بورزد. و این مسئله ازدواج این دسته از عزیزان را سخت می کند. در واقع چنین انتظاری حتی برای فردی که M.S هم ندارد وجود دارد. و ممکن است در این راه سدهایی باشد و برای بیماران خاص مشکل بیشتر است.

همانطور که یک فرد سالم ممکن است مجموعه معیارهای لازمی را در مورد ازدواج در یک شخص جمع نبیند، این افراد به طور اولی با چنین مشکلی روبرو می شوند.

و البته تصور می کنم مثل هر بیماری دیگری، شناخت طرفین از مسائل و مشکلاتی که آنها مبتلا هستند ، می تواند منجر به واقع گرایی در ازدواج شود.
البته شاید در بعضی موارد بحث عرف و ... هم موانعی در این مسیر باشد.

[گفتار نیک]

خواهر من 5 سال با یکی از همکلاسی های دانشگاه ارتباط نزدیک داشت و به اصطلاح همدیگر را دوست داشتند و قرار بود طی زمان یکدیگر را شناسایی کنند تا بتوانند درست تصمیم بگیرند . این دو نفر درسهایشان تمام شد و همچنان با هم در ارتباط بودند
حدودا یکسال و نیم پیش خواهرم زیر پایش خالی شد . نمی توانست راه برود و در ناحیه یک پا حرکت و در ناحیه پای دیگر حس خود را از دست داد .

این آقای همکلاسی در همه حال کنار خواهرم بود با ما دکتر می آمد نظرات پزشکان برایش مهم بود با بعضی مخالف بود با بعضی موافق بود . به خواهرم می گفت مهم نیست چه اتفاقی افتاده مهم این است که چطور بیماری را کنترل کنیم و آن را مثل سایر مسائل زندگی بپذیریم . .

خواهر من اکاردئون می نواخت و سازش را دوست داشت ولی مدتی بود که با کنسرتهای یانی حال عجیبی پیدا می کرد مخصوصا " نوازنده ویولون گروه یانی "

به یاد دارم در اولین جشن تولد خواهرم بعد از شروع بیماری یک ویولون برای او خرید و انگیزه و عشق و حرکت را که خواهرم بعد از شروع بیماری تا حد زیادی ازدست داده بود به این ترتیب به او هدیه داد .
خواهرم باورها و نوع تفکرش را عوض کرد و امروز از نظرتفکر و عملکرد یک موجود فوق العاده است .

من و شوهر خواهرم مخالف درمان شیمیایی بودیم ولی خواهرم و پزشک معالجش به این نتیجه رسیدند و تصمیم گرفتند این دارو ها را وارد چرخه حیاتی او بکنند و...

داروها را که تزریق می کند حال بدی را تجربه می کند یک چیزی مثل شیمی درمانی خفیف . گرما اذیتش می کند . با وجود اینکه عاشق ورزش بود مجبور شد ورزش کردن را کنار بگذارد و تنها به راه رفتن در آب سرد اکتفا کند.

اما مسائل و عشقهای جدیدی را وارد زندگی خو د کرد . به او که نگاه می کنم می بینم با این بیماری چقدر بزرگ شد ه است چقدر عوض شده است . عشق و زندگی برایش معنای خاصی گرفته و دیدگاهش خاص اما فوق العاده است .

امروز آنها ازدواج کرده اند خواهرم ویولون را نه به خوبی اکاردئون ولی فوق العاده زیبا می نوازد . در همه ی مراحل و مسائل می درخشد و این بیماری رابطه آنها را خیلی قشنگ تر و زیباتر کرده. بسیار فعال هستند . خواهرم زود خسته می شود ولی در کنارش مرد جوانی را دارد که همپای اوست و بلافاصله دستش را می گیرد با وی روی زمین پهن می شود و او را در آغوش می گیرد و مسئله ای برای خندیدن در بحران و حمله ها مطرح می کند و فوری ذهن خواهرم را تغییر می دهد . خدا را شکر مدتهاست حمله جدی و خطرناک نداشته و خودش و همسرش معتقد هستند که روی این بیماری را کم می کنند .

من یک تجربه از دوستم هم دارم که با وجود یک بچه ، 4 سال پیش مبتلا به ام اس شد. همسر او مرد فوق العاده و قویی است . آنها با یک دوره دارو درمانی همه ی داروها را به سطل زباله انداختند و زندگی بدون دارو ولی با عشق بیشتر را شروع کردند . بیماری پری هم واقعا گویی متوقف شده است . از چهار سال پیش به این طرف حتی یک حمله کوچک وی را از پا نینداخته . او هم مثل خواهرم زود خسته می شود و از حس اینکه نمی تواند مثل سابق فعال و مفید باشد رنج می کشد .

او با زنبور درمانی و تغذیه و طب سینوی به بیماری خود چیره شد و امروز در نقش کسی که توانسته به این بیماری غلبه کند سعی در کمک به سایر بیماران دارد حتی بیمارانی که در بیمارستان بستری هستند و شرایط بد ی را تجربه می کنند و تا حد زیادی موفق هم بوده اند .تا به امروز چند بیمار را از بیمارستان فراری داده اند و....

[parnian1]

خيلي ممنون از همه دوستاني كه به سوالم جواب دادن.البته اين سوال يكي از خوانندگان وبلاگ ويولت عزيز بود.....كه دقيقا نميدونم به چه دليلي ذهن منو مشغول كرده بود.........

موعود گرامي بيشتر بحث من روي واكنش مرد ها در مقابل بيماري خانم هاس.....درسته زنان زيادي هستند كه به هر دليلي از همسران نا توانشون حمايت و مراقبت ميكنن اما سوالم اينه كه آيا مردي حاظره بازني كه مبتلا به ام اس هست ازدواج كنه؟يا اگر بعد از چندين سال زندگي مشترك زني به اين بيماري دچار بشههمسرش رغبتي به ادامه زندگي داره؟اين بيماري به تدريج درنقاط بدن خودشو نشون ميده و در نهايت تمام بدن رو به حالت فلج در مياره.......در اين حالات ساده ترين نياز مرد يعني روابط جنسي با همسرش بي پاسخ ميمونه!؟


ممنونم از جناب سنگتراشان....با گفته شما مبني بر موانعي كه در عرف براي ازدواج چنين افرادي مخصوصا خانم ها وجود داره كاملا موافقم .....به نظر شما چه طور ميشه اين قوانين ناننوشته رو تا حدي تعديل كرد؟!؟


گفتار نيك عزيز....واقعا اميدوارم كرديد......اين يعني هنوز هستند مرداني كه زنانشان را نه براي زن بودن بلكه به عنوان يك انسان دوست دارندشوهر خواهر شما يكي از نمونه هاي نادر مردان كره زمين هستند قدرشون رو بدونيد.................طبق فرمايش شما كه كاملا درسته روحيه براي اين افراد خيلي مهمه......در واقع عامل شكست يا پيروزي اونها در مقابل بيماري در وجود خودشونه......

داستان كوتاهي راجع به مبارزه اين افراد با بيماريشون رو براتون ميذارم.....جالبه:::
فرض كنيد در يك روز زيبا براي چكاپ معمولي و هميشگي..پزشكتان ميگويم شما مبتلا به سرطان شده ايد.......
وقتي برادر كوچكم اين خبر وحشتناك را شنيد همان موقع تصميمش را گرفت..
_من با سرطان مبارزه ميكنم..!
زندگي اش به طور طاقت فرسايي تغيير كرد...نزد بهترين متخصصين رفت...به دردناك ترين آزمايش ها تن داد..به انواع درمانگرها مراجعه كرد....حتي به خرافات و فالگيرها هم پناه برد...تغذيه اش را تغيير داد....به تجسم و درون نگري مثبت متوسل شد.....
مبارزه وحشتناكي بود بينهايت وحشتناك...يك مبارزه لحظه اي و هميشگي...
اما چه كسي از مبارزه حرف زد؟چه كسي بازنده و برنده را مطح كرد؟
در همان دوران متوجه شدم من هم مبتلا به سرطان شده ام يكي از وخيم ترين نوع آن : سرطان ريه....
تشخيص پزشك اين بود كه تا يك ماه و نيم بعد و اگر كمي شانس بياورم تا دو ماه ديگر زنده خواهم بود...
همان موقع تشخيص او را پذيرفتم..اگر دو ماه فرصت براي زندگي دارم پس بايد اين دو ماه را زندگي كنم....هيچ مبارزه اي در كار نيست.......من در ذهنم تشخيص پزشكي را كنار گذاشتم......
هيچ چيز د زندگي روزره من تغيير نكرد زندگي همچنان برايم ادامه داشت
دو سال بعد نوع ديگري از سرطان..تشخيص پزشكان باز هم مثل قبل بود..تا دو ماه زنده خواهم بود......و مندوباره همان رفتار و واكنش را انتخاب كردم...بي تفاوتي نسبت به حاد بودن قضيه....من ميدانستم كه بي تفاوتي هر دردي را غير قابل نفوذ ميكند..در اين حالت هيچ چيز نميتوانست انتظار مرا بكشد يا بر من مسلط شود........
ومن هنوز به زندگي ام ادامه ميدهم اما برادرم در مبارزه اش شكست خورد.....

[m.mouod]

سلام

خواهر عزیز منظور من هم فقط زنان نبود بلکه منظورم کلا" وجود عشق به عنوان انگیزه زندگی بود که هم میتونه در مردان باشه و هم در زنان .اما چون از بیماری زنان مثال تو ذهنم نبود یه مثال از ناتوانی جسمی مردان آوردم .
اما همونطوری که گفتار نیک گفتند مردانی هم هستند که تنها به خاطر عشق با همسرشون زندگی میکنن و حتی به خاطر عشق حاضرند از نیازی که با ازدواج حق شرعی و قانونی اونها میشه بگذرن.البته بدیهیه که این قبیل مردان و زنان بسیار نادرن و هر کسی نمیتونه چنین فداکار و باگذشت باشه .


اگه برادران عزیز تالار لطف در این مورد نظر بدن ممنون میشیم.

[گفتار نیک]

تجربه دوستم به نظرم به لحاظ قدمت زندگی 14 ساله اش فوق العاده تر از زندگی خواهر من است . او حتی دارو درمانی نمی کند .در ظرف مسی غذا می خورد با قاشق رویی غذا می خورد گوشت گوسفند می خورد . مرغ لب نمی زند ماهی ابدا روغن کنجد مصرف می کند و.....
ام اس اگر تحت کنترل باشد بیماری پیش رونده نیست . ام اس یک بیماری موذی است و لی راه کنترل دارد. قبل تر به شکل یک بیماری لاعلاج به آن نگاه می شد اما امروز اینطورنیست . در این بیماری یاد می گیری که چطور خود را دوست داشته باشی و به خود و وجودت به لحاظ فکری و جسمی احترام بگذاری . چیزی که خیلی از ما رعایت نمی کنیم .

من تحت نصایح دوستم تمام قابلمه هایم مسی است به روش مادر بزرگها ولی من هم به خواص این تغییر پی برده ام . شاید بد نباشد حال که این تاپیک ایجاد شده قدری بر روی خواص غذایی و اثرات قابلمه های تفلون و... فکر کنیم . ما با تکنولوژی به بدنمان آسیب می زنیم . کدامیک از ماه حداقل هفته ای یکبار آش زیره می خوریم ؟! هیچکدام .اما می دانید این آش بدن و سمومات بدن را پاک می کند ؟!
اما تا دلتان بخواهد شیرینی و گوشت و مرغ و ماهی و برنج و...
چقدر دیگر اندیش هستیم و حرفایمان را درگلو خفه می کنیم و چقدر خود اندیش هستیم و چه میزان می توانیم یک دو را با هم بالانس کنیم تا یک انسان درست باشیم بدون اینکه به ما آسیب روحی و روانی و جسمی بزند .

ام اس بیماری فوق العاده ای است که همه ی این چیزها را یاد میدهد . پس خیلی هم بیماری بدی نیست . چیزهایی را می دهی تا چیزهای دیگری را به دست بیاوری .

خواهر و دوست من عاشق همسرانشان هستند و آنها هم عاشق زنان خود هستند ولی باور دوستم وخواهرم این است که هر وقت هم نبودند نبودند . امروز و دم غنیمت . یعنی دلبسته هستند اما وابسته نیستند و حتی ترس از اینکه شاید روزی رها شوند وجود ندارند .

باور کنید این بیماری تاثیرات مثبت روانی فوق العاده ای در بیمار بعد از پذیرش بیماری دارد .

[parnian1]

ممنون از گفتار نيك عزيز.......جواب فوق العاده اي بود.......به پيشنهاد شما دوست گرامي حتما تاپيكي با عنوان ظروف مسي ايجاد ميكنم

http://www.hamdardi.net/thread-9276.html ظروف مسي و فوائد استفاده از آن