سلام من توی لینک زیر از مشخصات خودمو وضع خانواده ام گفتم. http://www.hamdardi.net/thread-21446.html
راستش یه خواهر دارم که از وقتی 17 سالش بود (الان 20 سالشه)شروع کرد به دوستی با پسر های دور و برش. هر چی گریه و التماس کردم گوش نکرد به پدرم هم گفتم تغییری ایجاد نشد با اینکه پدرم مذهبیه.
من اصلا اهل این چیزا نبودم تا 25 سالگی این چیزا رو نمیفهمیدم. پس درک درستی از رفتاراش ندارم!
تقریبا یه 6 ماهی میشه که دیگه زده به سیم آخر ...
توی چت روم دوست پیدا میکنه قرار ملاقات میزاره تلفن میده دیگه از پسش بر نمیام میترسم به پست آدم بی خودی بخوره و بلا سرش بیارن.
در کنار همه اینا هم یه دوست پسر ثابت داره که ماهی یه بار میبینتش. میگه میخوام تورش بزنم پسره بچه بدی نیست اما تازگیها فهمیدم رابطشون یه کم از چیزی که من فکر میکردم پیشرفته تره! پسره مسلمون نیست پس نمیتونه بیاد خواستگاری. خیلی هم پسرا اذیتش کردن افسردگی گرفته خود کشی کرده اما توبه نمیکنه . تو رو خدا بگین چیکار کنم؟
![]()







[/align]
چون دلیلی نمیبینه پس بنظر من شیوه ات رو بجای نهی کردن تغییر بده .. مثلا ازش بخواه در موردشون باهات صحبت کنه بعد بهش بگو فکر کنم فلانی این اخلاقش از این یکی بهتره یا فلانی اینطور که میگی این ضعف تو برخوردش دیده میشه یا مثلا ازش بپرسی که از کدوم کار فلانی خوشت میاد از کدوم بدت اینکار 2 خوبی داره 1. تو رو دوست خودش میدونه و کاری رو قایمکی نمیکنه و اینطوری شما اطلاعات بیشتری در مورد ارتباطات ایشون و حتی خواسته هاش دستت میاد 2. میتونی ضعف طرف مقابل خواهرت رو به عنوان نفر سوم از جانب 1 دوست بهش نشون بدی و به اون هم یاد بدی که طرفش رو تجزیه و تحلیل کنه و ارزش خودش رو بالا ببره 

علاقه مندی ها (Bookmarks)