چگونه باید ظرفیت فرزند خودمان را بالا ببریم؟

[دختر مهربون]

سلام.


فکر میکنم دیگه همه میدونین که من از بچگی توی خونه ای بزرگ شدم که هرچند آرامش توش بوده. اما کم بوده. و شاهد دعوا ها و بگو مگو های زیادی بودم و هستم.
همه ی ضربه هایی که این تشنج ها به روحیه ی یه کودک و یه نوجوان و کلاً یه انسان وارد میکنه رو اگه بذاریم کنار، این شرایط باعث شده که من یه جورایی پوستم کلفت بشه.

همه ی ما ممکنه توی زندگیمون شاهد درگیری هایی توی خیابون ، سر کار، دانشگاه و اطرافمون باشیم. دوستی دارم که وقتی توی دانشگاهشون سر یه مسائلی دعوای شدیدی اتفاق افتاده بود، خیلی روی روحیش تأثیر گذاشته بود و اذیت شده بود. خب منم ناراحت میشم از دیدن صحنه های درگیری. اما انقدری که توی روحیه ی دوستم تاثیر میذاره، توی روحیه من تأثیر نمیذاره.
همون موقع ناراحت میشم و بعد یه مدت از یادم میره. اما دوستم نه.

نمیدونم دلیل این اتفاق چیه.
اینکه من توی ذهنم درگیری های پدر مادرم (که برام از همه بد تر و وحشتناک تره) رو دارم باعث میشه اینا رو زیاد نبینم؟!
(با توجه به اینکه از درگیری های خانوادگی خیلی ناراحت میشم)
و اینکه دوستم خانواده آرومی داره و تا به حال به همچین صحنه هایی روبرو نشده خیلی اذیتش میکنه؟

این موضوع من رو برد توی فکر.
که در آینده فرزندم رو چه جوری باید تربیت کنم؟
قاعدتاً بگو مگو های خانوادگی نباید وجود داشته باشه.
اما چه جوری آماده ش کنم تا بتونه اثرات این جور اتفاق ها رو توی روحیه خودش کمتر کنه؟

از همه دوستانی که کمک میکنن ممنونم