سلام ، دختري سي و يك ساله و تحصيلكرده هستم و تو چند سال اخير روي ازدواج خيلي مطالعه كردم و وقتي فكر كردم كه از همه نظر آمادگي ازدواج دارم تصميم به اين كار گرفتم. يك و ماه نيم قبل آقايي را كه خيلي از معيارهاي من را براي ازدواج داشت ( در خيلي از موارد مشابه بوديم) بهم معرفي كردن، همديگرو ديديم و از هم خوشمان آمد و طبق خواسته ايشان قرار شد يه مدت با هم در ارتباط باشيم تا بيشتر از هم شناخت پيدا كنيم. خواستگارم دو هفته اول براي ديدن و تلفني حرف زدن با من خيلي مشتاق بودن اما كم كم رابطمون كم شد و تا من زنگ نمي زدم ايشان تماس نمي گرفتن و كاملاً از طرز حرف زدنشون معلوم بود كه سرد شدن و بهانشون هم كار زياد و نداشتن وقت آزاد بود. يك هفته اخير باهم تماس نداشتيم.
هرچي فكر مي كنم نمي فهمم چرا مايل با ادامه اين رابطه نيستن چون انقدر ارتباطمون كم بوده كه شناختي از هم پيدا نكرديم ولي حتماً براي نخواستن من دليلي دارن.
از آنجاييكه بين تمام خواستگارام اين آقا از همه مناسبترن و دقيقا همان كسي هستن كه من براي ازدواج مي خوام، (ايشان هم اين نظر رو داشتن و به صراحت گفتن) به نظر شما من اين رابطه را تمام شده تلقي كنم يا باهاشون تماس بگيرم و ازشون دليل را بپرسم؟
،یه خواستگاری بودکه در ظاهر از من شرایطم،خونوادم خوشش اومد وپسندید،ولی از برخورد اجتماعی من یه ایراد گرفته بود و به خانمی که رابطمون بود،علتشو گفته بود،من در ابتدا ناراحت شدم که چطور بعضیا وقتی باب دلشون در نمیاد از دختر ایراد میگیرن،ولی بعد با خودم گفتم شاید واقعا طرز برخورد من زیاد جالب و راحت نیست،که چون به نظرم انتقادشون صحیح بود تصمیم گرفتم خودمو اصلاح کنم،نه به خاطر اون شخص(چون ایشون دیگه رفته بودن)،بلکه کلا واسه ادامه زندگی.
علاقه مندی ها (Bookmarks)