درگیری شدید ذهنی

[helma]

گریه ادمو سبک میکنه!
خواهرپناه ادمه,سعی کن رابتطو باهاش قوی کنی بحثای مشترک,هیشکی به اندازه اون تورو نمیفهمه چون تو همون خونه بزرگ شده,اگه دوتاتون یه هدف مشترک بسازین که مثلا مامانو نرنجونیم ...و تو یه جبهه قرار بگیرین بهتر میشه!

- - - Updated - - -

گریه ادمو سبک میکنه!
خواهرپناه ادمه,سعی کن رابتطو باهاش قوی کنی بحثای مشترک,هیشکی به اندازه اون تورو نمیفهمه چون تو همون خونه بزرگ شده,اگه دوتاتون یه هدف مشترک بسازین که مثلا مامانو نرنجونیم ...و تو یه جبهه قرار بگیرین بهتر میشه!

[ندای درون]

من دوتا خواهر دارم که بزرگه یکی از قطب های دعواهاست و سنش کم نیست که بشه نصیحتش کرد بارها امتحان کردم. وقتی یکی خودش اشتباهشو قبول نکنه هرچی بگی فایده نداره. اون یکی خوبه اما نمی تونم باهاش دردو دل کنم. من آدمی نیستم که سفره دلمو پیش همه پهن کنم شاید هم غرورم اجازه نمیده خودم شروع کنم. دوست دارم اون شروع کنه و خودشو مشتاق نشون بده که حرفهامو بشنوه. من از همه دوستان معذرت می خوام. حال خوبی ندارم به همه چی گیر میدم. سارا جان شاید بخاطر تاپیک یا اینکه خیلی دوستت دارن حرفهاتو گوش میدن خوشا به سعادتت. نمی خوام ناشکری کنم فقط دلم پره. دوست نداشتم این حرفها رو بزنم فکر کنین حسودم. من فقط حرف دلمو زدم فکر نمی کنم هم بی راه گفته باشم. بگذریم..... من دیگه نمی خوام تاپیکو ادامه بدم. این سالها فقط کسی که حرفامو گوش کرده خودم بودم. بازم خودم می مونم و خودم. هیچی دیگه نمی خوام فقط واسم دعا کنید.

- - - Updated - - -

من دوتا خواهر دارم که بزرگه یکی از قطب های دعواهاست و سنش کم نیست که بشه نصیحتش کرد بارها امتحان کردم. وقتی یکی خودش اشتباهشو قبول نکنه هرچی بگی فایده نداره. اون یکی خوبه اما نمی تونم باهاش دردو دل کنم. من آدمی نیستم که سفره دلمو پیش همه پهن کنم شاید هم غرورم اجازه نمیده خودم شروع کنم. دوست دارم اون شروع کنه و خودشو مشتاق نشون بده که حرفهامو بشنوه. من از همه دوستان معذرت می خوام. حال خوبی ندارم به همه چی گیر میدم. سارا جان شاید بخاطر تاپیک یا اینکه خیلی دوستت دارن حرفهاتو گوش میدن خوشا به سعادتت. نمی خوام ناشکری کنم فقط دلم پره. دوست نداشتم این حرفها رو بزنم فکر کنین حسودم. من فقط حرف دلمو زدم فکر نمی کنم هم بی راه گفته باشم. بگذریم..... من دیگه نمی خوام تاپیکو ادامه بدم. این سالها فقط کسی که حرفامو گوش کرده خودم بودم. بازم خودم می مونم و خودم. هیچی دیگه نمی خوام فقط واسم دعا کنید.

[meinoush]

مریدا جان تاپیکو ادامه بده. توی حرف زدن حتی اگه کسی هم نتونه درست راهنماییت کنه ممکنه خودت از حرفای خودت بتونی راهی پیدا کنی و چیزی به ذهنت بیاد.
منم فکر نمی کنم به دیگران که می شناسنت دردتو بگی کمک کنه. اینجا بگو اگه پول داشتی مشاور روانشناس خوب پیدا کن به اونم بگو.
ببین زیاد به این اهمیت نده که چند نفر میان تاپیکاتو جواب می دن. اگه یه نفرم بیاد و اون راهنماییاش برات مفید باشه عالی تر از اینه که همه بیان و به هیچ دردت نخورن.
یه هفته اون کارایی که اقای sci گفته رو بکن. منم دارم انجام می دم. برای کنترل افکارت خوبه.
ببخشید شاید تو پستم خوش اخلاق نبودم. این روزا خوش اخلاق نیستم فکر کنم. به نظرم یه مدتی بهتره توی تاپیک کسی نظر ندم چون انگار کمکی نمی تونم بکنم.
موفق باشی.

[ندای درون]

سلام به همه ی دوستان. من اومدم از همه معذرت خواهی کنم. واقعا عصبی بودم اون چند روز ولی دلیل نمی شه تند صحبت کنم. من واقعا جز اینجا جایی واسه درد و دل و صحبت در مورد مشکلاتم ندارم. رفتم لباس خریدم واسه یوگا. با دو جا صحبت کردم اگه عصر جا داشته باشه با خواهرم میرم (اونی که اخلاقش خوبه). اگه صبح باشه تنها. دوست هم فکر نکنم بتونم اونجا پید کنم. همه شون خانومای سن بالا بودن. .
جا داره از Eram عزیز هم تشکر ویژه داشته باشم بابت راهنماییهای این مدتش. مدیران لطفا تشویقش کنین

- - - Updated - - -


اگه تهران هستی محدودت رو بگو تا شاید واسه کارجایی پیدا کنیم.و اینکه حتما مرتبط با رشتت باشه?
هلما جام تهران زندگی نمی کنم

- - - Updated - - -

[Eram]

سلام مریداجان ...
ممنونم ازت.من هم خیلی خوشحالم که صحبتام برات مفید بوده.
اوضاع تمرین ها و ورزشت چطوره؟ ازپیشرفت هات بگو؟الان تونستی بیرون از خونه باشی؟روزی چندساعت؟
راجع به نگرانیت درمورد اینکه بحث با خانواده و مسائل ناراحت کننده باعث عقب موندن تمرینات میشه یه چیزی بگم.به نظر من یکم راجع به هدفی که الان داری واسش تلاش میکنی صریح تربرخورد کن.یعنی بدون قصدت چیه.به نظرمن قصدت اینه:کسب آرامشش بیشتر و احساس شادابی و نشاط و مهمترازهمه استمرار اون نه لحظه ای بودنش.پس توقع نداشته باش همین اول کار همه چی باهم خوب بشه.برای موندن شادی هات و خراب نشدنش با یه ناراحتی معمولی باید تمرین کنی.هیچ چیز حل نشدنی توی دنیا وجود نداره.حتی بدترین مشکلات.اصلا خوبی ما انسان ها اینه که قدرت حل مساله داریم.پس مساله هاتو بنویس.مطمئن باش اگه دسته بندیش کنی 5 6 دسته بیشتر نمیشه.فیلم زندگیتو بازبینی کن و نقاط ضعف و قوتت رو بنویس.به مشکلات از بالا نگاه کن.چرا نتونی مشکلاتت روحل کنی؟قطعا و یقینا میتونی اونم به بهترین نحو.پس توقع نداشته باش با دوروز تمرین همه مشکلاتت حل بشه.بپذیر که حل این مسئله زمان میخواد.قبول کن که باید برای ساختن یه خونه از نو باید دونه دونه آجرای خراب روعوض کنی.پس صبرداشته باش...
همه آدما مشکل دارن فقط گاهی اوقت این عدم اعتماد به نفس ماست که از کاه کوه می سازه.
تو داری خوب پیش میری فقط اینکه الان نیازه یه چیزایی رو چند بار بشنوی...مریداجان درسته همواره توی زندگی فرصت جبران هست اما گاهی وقتا باید بجنبی تا فرصت های بهتر رو ازدست ندی.الان که اراده کردی و توانتو داری میزاری وقتشه.حیفه که به خودت جایزه ندی و فقط بگی : من حالم خوبه ولی........................
این ولی ها انرژیتو کم میکنه و اراده تو واسه ادامه مسیر.پس بهتره بگی باکمال موفقیت من تونستم کاری کنم حالم خوب بشه فقط هنوز نیاز به تمرین وآموزش دارم تا بتونم کاملا برمشکلاتم پیروز بشم و این حس خوب رو مداوم کنم.
به خودت برس ورزش کن به خودت جایزه بده آشپزی کن ،مهمونی بگیر، صبح ها زود پاشو، نقاشی بکش بزن به دیوار اتاقت، اتاقت رو مرتب کن ،تزیین کن جاروکن گل طبیعی بخر،
کتابخونه هم برو حتما،شبام هدفون بزار گوشت صدای دعوانشنوی اصلا فایل های صوتی قشنگ دانلود کن شب قبل خواب گوش کن.مثل سمینار موفقیت دکترفرهنگ .
توی همون دفتر خوشگلی که داری برای خودت یه جدول درست کن مسائلی که ناراحتت میکنه و مانع تمرکزت روی هدفت میشه بنویس.بعد پیشنهادهایی که برای رفع یا کم کردن هرکدوم داری جلوشون بنویس هرچنتا که بلدی هرچی بیشتر بهتر.بعد توی ستون بعدی کارهایی که به طور عملی انجام دادی ونتیجه گرفت بنویس با خودکار سبز کارهایی که نتونستی رو با مداد بنویس.بعد بشین هرشب تحلیلش کن.ما هم بهت کمک میکنیم .
بعد هرچی که پیش میری سعی کن اون مدادی هارو تبدیل به رنگ سبز کنی تا اینجوری به خودت جایزه بدی.فونت نوشته های مدادی رو نصف یاکوچیکتر از نوشته های خودکاری سبزت درنظربگیر.خیلی کوچولو بعد بشین روش فک کن و هرروز دستی به سرو روی جدولت بکش و .... دیگه هرجور خودت تمایل داری برای خودت جذابش کن.
خوشحالم که کلاس یوگا اسم نوشتی مطمئنم این کارت خیلی چیزهارو به نفعت تغییر میده. کاری نیست که انسان اراده کنه و نتونه انجامش بده.
رابطه تو با خواهرت بیشترکن.گاهی وقتا نیاز به حرف زدن نیست ازش بخواه موقع خواب یه ساعت بیاد تو اتاقت و کارهاشو انجام بده توهم کارهای خودت رو انجام بده تا هیچکدوم تنها نباشین همین حس اینکه یکی کنارت هست خودش کافیه.تازه اینجوری وقت نمیکنه با بابات دعواکنه!!!!! تازه اونم خیلی خوشحال میشه ازینکه چقدر حضورش برات ارزشمنده. این یکی از ایده های منه اگه خوشت اومد میتونی تو دفترت بنویسی.
راجع به توقعات یه چیزی بهت بگم.من هم مثل تو بودم قبلا الانم کمی از آثارش مونده.ولی خیری از توقع داشتن و ریختن توی خودم ندیدم.یا به کل توقع ندارم یا اگه دارم میرم به طرف میگم.خلاصه اینکه گاهی توقعات ما ناشی از اعتماد به نفس پایینه.شایدهم وابستگی به دیگران.خوبه از خواهرت توقع داشته باشی حتی لازمه چون خواهرته ولی از همه نه.تازه ازهمین خواهرتم نباید جوری باشه که اصلا ندونه!!باید به شکل مناسب باهاش مطرح کنی شاید اصلا توقعت درست نبوده شاید هم خوشحال بشه ازینکه بتونه کمکت کنه.
دخترخوب اگه بخوایم ازهمه توقع داشته باشیم که زندگی رو برای خودمون سخت میکنیم و این با آزادی و رهایی ما تناقض داره!!! احساس خوب ما وابسته میشه به عملکرد خوب دیگران!!پس سهم من از راضی نگه داشتن خودم کجاست؟ راستش اگه خودمون برای راضی نگه داشتن خودمون تلاش نکنیم درواقع واسه خودمون ارزش قائل نیستیم دیگه چه انتظاری از بقیه هست.همه خودشون به اندازه کافی مشکل دارن.شایدهم از ماتوقع دارن!!!
منتظرم ازپیشرفت هات بشنوم
موفق باشی همیشه توی هرکاری که آغازش کردی اونقدر تلاش کن تاموفق بشی
شکسپیر: آنقدرشکست خوردم تا راه شکست دادن را آموختم.
ادیسون:من 99بارشکست نخوردم بلکه 99راه آموختم که با انها نمیشود لامپ را ساخت.

[ندای درون]

سلام Eram عزیز. اونجایی که قرار بود با خواهرم برم خبری نشد ازشون. احتمالا چون جا نداشتن زنگ نزدن. یه جای دیگه می خوام برم از یکشنبه ولی صبحهاست بنابراین خودم تنها میرم. حال روحیم بهتره. با خواهرم یه چند باری رفتیم بیرون هم خرید کردیم هم کلی حرف زدیم. البته بیشتر اون حرف میزنه و از اتفاقایی که سر کارش میفته صحبت می کنهو من بیشتر گوش میدم. هنوزم نمی تونم باهاش درد و دل کنم. واسه هدفم هنوز کاری نکردم نمی دونم چرا. کتابخونه هم نرفتم. یه روز می گم واسه ارشد بخونم یه روز پشیمون میشم. نمی دونم چی می خوام. با دوستم هم رابطه مو بیشتر کردم. بیرون میریم چت می کنیم اس ام اس میدیم. به دوستای دیگه هم اس ام اس میدم گاهی.

این کاری که گفتی رو انجام میدم مسائلمو می نویسم فکر کنم اونطوری ذهنم بازتر میشه که یه تصمیم درست بگیرم واسه زندگیم. حس می کنم عمرم بیخودی داره تلف میشه و من کاری نمی کنم. یه تغییرات مثبتی هم کردم. جدیدا آشپزی می کنم. بیشتر بگو بخند می کنم. با خانواده منچ بازی می کنم. گل و گیاه که خیلی وقته دارم هم من هم خواهر بزرگم خیلی گل دوست داریم یه گوشه از باغچه رو پر از گلدون کردیم. قبلا زیاد سر میزدم به گلها اما اون روزا که حالم بد بود نیم رفتم اما الان گاهی میرم

هنوزم صبحها دیر بیدار میشم اما ساعتش کمتر از قبل شده فکر کنم دیگه کلاسه رو برم درست بشه چون مجبورم زود پاشم. همیشه باید زور بالای سرم باشه متاسفانه.

رابطه ام با خواهر بزرگم (مثلث دعوا) بهتر شده. بیشتر باهاش حرف می زنم. اما خیلی بهش بی اعتمادم. متاسفانه انقدر دروغ گفته که حتی اگه راست هم بگه باورم نمیشه. وقتی حرف میزنه یا چیزی تعریف می کنه همش فکر می کنم داره دروغ میگه. نمی دونم چیکار کنم. بیخودی تهمت نمی زنم دیدم که میگم. تو خونه هیچکی بهش اعتماد نداره. این مسئله هم خیلی اذیتم می کنه.

در مورد توقع از دیگران راست می گی. من این چند وقت خیلی توقعم زیاد شده بود و نسبت به همه بی اعتماد شده بودم. دارم سعی می کنم رو این مسئله کار کنم. شاید چون خودم زیاد برای بقیه مایه میزارم از اونها هم همینقدر توقع دارم. من همیشه نگران مشکلات دیگرانم و همش دلم می خواد به دیگران کمک کنم که مشکلاتشون حل بشه. چیکار کنم اینطوری نباشم؟؟ می خوام متعادل باشم.

متاسفانه من آدم عجولی هستم در مورد همه چی. اینه که توقع دارم تا اراده کردم مشکلاتم حل بشه و زود حالم خوب شه. چون آدم کمالگرایی هستم تحمل ندارم خودمو تو این وضع ببینم و واسه همین عذاب میکشم. ببخشید اگه قروقاطی جواب دادم

[Eram]

خوشحالم که انقدر تغییرات مثبت درخودت بوجودآوردی...عالیه
خوبه که مابه فکردیگران باشیم و خودخواه نباشیم اما نباید هم ازونور بوم بیفتیم.بی توجهی به حقوق دیگران با توجه بیش از حدنرمال به دیگران باهم فرقی نداره هردو آزار دهنده است.اولی برای دیگران و دومی برای خودت. اگرخواستی به کسی کمک کنی وقتی که ازت کمک خواست اقدام کن.الان بیشتر وقتت رو باید روی کارهای خودت تمرکز کنی الان اولویت با خودته.اصلا اصلا نیازنیست نیازهای بقیه رو کشف کنی و بعد حل کنی. اگه قرارباشه نیاز کسی رو فعلا کشف کنی اون خودتی. کمک به بقیه رو هم فعلا بزار تاوقتی که کمک خواستن ازت نه قبلش.
برنامه ریزی و کارهاتو جئی بگیر حتی اگه مجبور باشی به خاطرش به یک دوست یا خواهرت نه بگی.به درازمدت فکر کن.
درمورد خواهربزرگت هم هرچیزی درگذشته ازش توی ذهنت داشتی پاک کن.میتونی رابطتو باهاش کم کنی بدون اینکه احساس تنفر داشته باشی.اون آدم با روحیات تو جورنیست و انرژی مثبتی بهت نمیده.همین برای دورشدن احساسی تو با اون کافیه نیاز به احساس عمیق تنفر نیست.درواقع این علت عدم دیدمشترکتونه که شماروازهم دورکرده نه حس تنفر.
اصلا اصلا به ذهنت چیزهای ناراحت کننده مثل تنفر از خواهرتو نیار چون این فکرا تمایل به ادامه ی فکرهای ناراحت کننده رو زیاد میکنه.سعی کن ببخشیش و بعد باهاش ارتباطتو کم کنی.
میخوام بگم که به قول ورزشکارا اصلا وارد حاشیه نشو... فقط فقط خودت.علت تاکید من برای کلاس ها و ورزش روزانه و کتابخونه این بود که فاصله ات با حاشیه خیلییییی بیشتربشه.
اینجوری امکان بازگشتت به حالت قبلی هم خیلی کم میشه.فعلا که داری عالی پیش میری.از فکرت کاربکش نذار بیکاربشی.مشفول کن خودتو.ورزش روزانه و پیاده روی روهم به کارهات اضافه کن....از پیشرفت هات بگو و بنویس.
خوندن برای ارشد ایده ی خیلی خوبیه به نظرم شروع کن به درس خوندن ولی توی خونه نخون.ازروزی 2 3 ساعت میتونی شروع کنی و بعد هم بیشترش کنی.
هروقت فکرای منفی به سراغت اومد از تکنیک توقف فکر استفاده کن که توی همین سایت گفته شده.
موفق باشیی

[ندای درون]

ممنون عزیزم. من نگفتم از خواهرم نفرت دارم من فقط بخاطر دروغهاش حرفهاش باورم نمیشه و غصه شو می خورم. همیشه نگرانشم که اشتباه کنه. ولی فکر کنم بهتره اول رو خودم کار کنم. امیدوارم بتونم حساسیتمو نسبت بهش کم کنم. بعدشم ما تو یه خونه زندگی می کنیم چطور می تونم خواهرمو ندید بگیرم؟ ما در طول روز همش همو می بینم با من حرف می زنه منم رابطه ام الان باهاش خوبه تقریبا فقط همون مسئله اذیتم می کنه.
من فعلا سخنرانی دکتر فرهنگ رو دانلود کردم دارم گوش میدم. راجع به هدفه. تو این شبها واسم دعا کن