از خودم خسته شدم، راهنمای ام کنید تغییر کنم

[آفتاب همدرد]

اگه نیازهای جنسی شوهرتونو سرکوب نکرده بودین ممکن بود وقتی هم که با هم قهرین برای ارضای نیازهای جنسیش به سمت شما بیاد و حتماً این برای شما خوشایند تر از بی محلی ایشون هست. جاذبه جنسی زنان برای شوهراشون یه امتیاز خیلی مثبت برای زنها به حساب میاد که متاسفانه شما خودتونو از این امتیاز محروم کردین.

دوستامم اتفاقا میگن به خاطر این موضوع شوهراشون نمیتونن زیاد باهاشون قهر کنن.
اما شوهر من این طوری نیست یعنی وقتی هم که با هم قهرم نیستیم ، خیلی براش مهم نیست.
به نظرتون با اینکه من الان خیلی دیدم فرق کرده ولی این رفتارش نشات گرفته از رفتار منه؟
میشه بگین چی کار کنم که ایشون هم مثل بقیه آقایون شن؟ آقای green حق با شماست اما میشه بهم راه حل بدین؟

فکر میکنم ایشون انقده قد باشن که حتی اگه رفتار من از ابتدا هم درست بود به خاطر این مسائل کوتاه نیاد. این طور نیست؟؟؟
************************************************** ******
دوستان خوبم یه چیز دیگه که جدیدا خیلی آزارم میده شکاکیم هست. مثلا وقتی میگه باید برم دانشگاه واسه مرتب کردن و نظارت بر نصب برنامه واسه ترم جدید و کار کردن با نرم افزارایی که لازم دارم یه خورده یادم رفته کارکردن باهاشونو، بهش شک میکنم آخه هرروز از ساعت 4 تا هفت و نیم میره اونجا!!!!!! یه بار گفتم نمیشه منم ببری کمکت کنم حتی اگه حوصلم سر رفت خودم برمیگردم خونه اما به شدت ناراحت شد و داد زد. راستش این ناراحتیشو بیشتر میذارم رو اینکه شاید داره بهم دروغ میگه.
موبایلشو چک میکنم. سر کارش زنگ میزنم ببینم رفته یا نه.و....
نمیدونم این حسم طبیعیه یا نه؟ و باید چی کار کنم؟

[بهشت]

مینا جان داری بدترش می کنی که.

وارد مقوله ی شک و چک کردن نشو که دیگه هیچی از زندگیت نمی مونه.

فعلا قبلی ها را حل کن.

[آفتاب همدرد]

دوستای خوبم پس کجایین؟

خانوم del، آقای تسوکه ، دل انگیز، آقای green.

خیلی وقته نیومدین!!!!!!؟؟؟؟؟؟

[arix]

سلام مینا جان

من تاپیک شما را مطالعه کردم.شما خیلی مهربانید

من دیدم شما به روانپزشک هم مراجعه کرده اید و دوستان بزرگتر از من هم به شما راهنمایی داده اند.من خودم را در حدی نمی بینم که بخواهم کنار این ها حرفی بزنم.فقط یک جمله ای در میان تمام صحبت هایتان بود که نظرم را جلب کرد :

از رابطه جنسی حالم به هم میخوره

من قبلا یک مقاله در این رابطه خواندم که طبق تحقیقات علمی خانم ها اگر همه چیز درست باشد بیشتر از آقایان از رابطه ی جنسی لذت می برند

همچنین باز هم جایی که الان حضور ذهن ندارم خواندم که آستانه ی تحمل خانم هایی که از رابطه ی جنسی لذت نمی برند به مرور زمان کاهش میابد و زودرنجی ، عدم استقامت در برابر چیز های کوچک ، حساسیت بالا و ویژگی هایی از این قبیل را به دنبال دارد

به علاوه زندگی این افراد میزان عشق و عاطفه ی کمتری به طور نسبی دارد و به طور غیر مستقیم روی اخلاق همسر هم تاثیر گذار است

برای این مورد تا به حال راهکاری اندیشیده اید؟

با احترام

[آفتاب همدرد]

سلام مینا جان
من تاپیک شما را مطالعه کردم.شما خیلی مهربانید
ممنونم.
اما متاسفانه من اصلا آدم مهربونی نیستم.
آستانه ی تحمل این خانم ها به مرور زمان کاهش میابد و زودرنجی ، عدم استقامت در برابر چیز های کوچک ، حساسیت بالا و ویژگی هایی از این قبیل را به دنبال دارد
به علاوه زندگی این افراد میزان عشق و عاطفه ی کمتری به طور نسبی دارد و به طور غیر مستقیم روی اخلاق همسر هم تاثیر گذار است
برای این مورد تا به حال راهکاری اندیشیده اید؟
بله دقیقا همین طوره،من انقد زودرنج و کم طاقتم که خودم هم دیگه از دست خودم داغون شدم. راستش خیلی دوست دارم تو همه رفتارام تغییرات اساسی بدم اما هنوز که همون ادم احساساتی و بدون اعتماد به نفس قبلیم. با همون مشکلات قبلی
خیلی ممنون که تاپیکمو خوندین و راهنماییم میکنین

[arix]

خواهش می کنم

یک سری به اینجا بزنید شاید فایده کرد

لینک

به هر حال به نظرم اگر این قضیه حل شود خیلی بهتر می توانید به بقیه ی مسایل فایق آیید


برایتان آرزوی خوشبختی می کنم

[صبا_2009]

مینای عزیز

یادته روز اولی که رفتی کلاس زبان چقدر از انگلیسی می دونستی ؟

اگه روز آخری که از زبانکده فارغ التحصیل میشدی بجای امتحان انگلیسی ازت فرانسه امتحان می گرفتن چه حسی پیدا میکردی ؟


وضعیت الآنت هم همینه عزیز جان . شما وارد یه محیط کاملا جدید شدی و خودت هم اذعان داری که آموزش ندیدی و بی مهارتی .

اگه الان بخوای فرانسه یاد بگیری چی کار میکنی ؟


چند تا راه داری :

یکی اینکه همینطور بی برنامه و عملا کورمال کورمال ادامه بدی و هر روز به یه مانعی بخوری و آسیب جدید ببینی و هنوز زخم این خوب نشده دوباره یه مانع جدید و... و یه سیکل معیوب که هر روز بیشتر باعث فرسایشت میشه.

یکی دیگه اینکه میتونی به خودت زمان بدی مثل همون چند سالی که واسه یادگیری انگلیسی به خودت زمان دادی .
کلاس رفتی ، مقاله خوندی ، فیلم دیدی ، با دوستات مشورت کردی و.... مگه این کارها رو نکردی؟
صورت مساله دقیقا همونه فقط به پشتکار و زمان نیاز داره. باید کتاب بخونی و فیلم آموزشی ببینی و کلاس بری و با اهل فن صحبت کنی و... مهمتر از همه خسته نشی .

با همسرت صحبت کن و ازش زمان بخواه (نه یه هفته و یک ماه بالای یک سال ) ازش بخواه که کمکت کنه . همونطور که وقتی دانشجوهاش چیزی رو نمیدونند صبوری میکنه . صبور باشه و در کنار شما ایشون هم مهارتاش رو افزایش بده . تو کسب مهارت از هم سبقت بگیرید نه تو قهر کردن و لجبازی و زیر بار نرفتن و محل نگذاشتن

با هوش و استعدادی که شماها دارین و پشتکاری که تو درس خوندن و سایر بخش ها داشتید مطمئن باشید اگر با برنامه پیش برید و بخواین قطعا موفق میشد .

پس به فکر یه برنامه بلند مدت باش.

[green]

سلام خانم مینا

یه سری مطالب پراکنده اینجا مطرح کردین که خیلی هم خوبه و نشون می ده که تمرکزتون داره به سمت رفتار خودتون می ره و تا حدودی تونستید اشتباهات وکوتاهی های خودتونو بپذیرید، اما هنوز زیاد سازمان یافته نشده. بهتره که با خودتون فکر کنید و همه اشتباهات، کوتاهی ها و مهارت هایی رو که لازمه فرابگیرید بنویسید و برای رفع اونا تلاش کنید. و بعد هم اولویت بندیشون کنید. یه بار آقای تسوکه برای این کار کمکتون کردن اما انگار شما هنوز عزمتون برای حل مشکلاتتون جزم نیست.

نمی دونم شوهرتون چطور با مشکلاتتون برخورد می کنه اما اگه من باشم و طرفم بیاد بگه که من این اشتباهاتو داشتم و الان می خوام که با کمک هم اونارو برطرف کنیم کلی ازش قدردانی می کنم و باعث می شه که ارزشش در نظرم بیشتر بشه. شاید تو نگاه اول اینجوری به نظر بیاد که پذیرفتن اشتباهاتمون باعث نمایان شدن ضعفامونه، اما حقیقتش اینه که تنها آدمای قوی می تونن اشتباهاتشونو بپذیرن و برای جبرانش قدم بردارن.

در مورد اون مشکلتون هم که می گید از رابطه متنفر هستین بهتره که حضوراً با یه مشاور صحبت کنید تا ریشه یابی بشه که چرا این احساسو دارید و برای حل شدنش کمکتون کنه. این مشکلو جدی بگیرید چون بی توجهی بهش می تونه عواقب بدی داشته باشه.

با صحبت خانم صبا هم کاملاً موافقم و دیگه اینکه فعلاً شما نباید به ادامه تحصیل فکر کنید، ماشاالله همین الانم تحصیلات خوبی دارید، فعلاً کارای خیلی خیلی مهمتری دارید.

[آفتاب همدرد]

سلام.
امروز شوهرم گفت تا ساعت 9 شب نمیام خونه، فلان جا کلاس دارم.انگاری هزار نفر به من گفتن که داره دروغ میگه زنگ زدم همون جایی که میگفت،گفتن فقط یکشنبه ها اینجا کلاس داره!!!!!!!!!!
خیلی وقته احساس میکنم داره بهم دروغ میگه اما اگه بهش بگم میدونم داد میزنه ناراحت میشه و دوباره یه دعوای دیگه....
بارها بهش گفتم چقد از دروغ بدم میاد. خیلی ازش خواستم که به همدیگه دروغ نگیم. یه بار یه مقاله واسش گرفتم که ببینه چقد تاثیر دروغ تو زندگی مشترک بده اما اینم نتیجش نمیدونم چی کار کنم؟
خیلی اعصابم به هم ریخته اخه چرا؟

از این حرصم میگیره که اولا من هیچ وقت بهش دروغ نگفتم
ثانیا انقده خودشو راستگو میگیره و میگه از دروغ بدم میاد که خدا میدونه.!!!!!!!!!!!!!!
اه حالم از آدمای دورو بهم میخوره.کاش اگه یه ادم دروغگو هست شجاعم باشه تا وقتی دروغش معلوم شد حداقل با شجاعت بگه دروغ گفتم نه اینکه ده تا دروغ دیگم بگه.
چی کار کنم؟ نمیتونم به روش نیارم.
فکر میکنه من احمقم. تا حالا هزار بار گفتم هرجا دوست داری میتونی بری اما به من د ر و غ ن گ و

[آفتاب همدرد]

چرا واسم هیچی ننوشتین؟
زنگ بزنم بهش بگم ؟؟؟؟؟؟؟؟؟ چرا دروغ میگییییییییییییییی؟؟؟؟؟؟؟ ؟؟؟؟؟؟
خیلی ناراحتم.
آقای تسووووووووووووووووووووکه
خانوم دلللللللللللللللللللللللل لللل

خانوم باران میشه راهنماییم کنین.
اصلا توقع نداشتم دیگه دروغ بشنوم.