سلام سال نو مبارک

پسری 24 ساله هستم مشکل من قد کوتاه ام هست که 165 است. تقریبا 6 سالی هست این

مسئله همیشه با من بوده و کلی مطالب در مورد وسواس به قد و ... چه فارسی و انگلیسی مطالعه

کردم ولی هیچ کدوم تاثیری روی من نداشته . من واقعا نمیدونم با این مسئله چطور کنار بیام دائما قد

خودم با بقیه مقایسه میکنم از اکثر پسرها که کوتاهترم متاسفانه از خیلی از دخترها هم کوتاهتر یا

همقد هستم . اکثرا هم تو هیچ جمعی به خاطر قد کوتاهم و جثه ریزه ام مورد توجه قرار نمیگیرم

بارها سعی کردم تو این مسئله اعتماد به نفسم بالا ببرم ولی اکثرا در حال تحقیر شدن به خاطر این

مسئله هستم (نگید نه که من قشنگ حس میکنم)

یکی از فاکتورهای اساسی دخترها هم که قد بلند بودن پسرهایا حداقل قد متعادل داشتن پسر است

و به شخصه دیدم که به پسرهای زیر 175 به دید یه مرد نگاه نمیکنن و به قول خودشون احساس تکیه

گاه بودن نمیکنن. البته واقعیت اینه که اگر در سایر ابعاد تلاش بیشتری کرد شاید بشه تا حدودی این

مسئله برای دخترها کمرنگ تر کرد مثلا پولدار شدن یا رسیدن به یه جایگاه رفیع اجتماعی .ولی سوال

من اینه که چرا تو ویژگی که ذاتیه و خود من تاثیری در به وجود امدن اون نداشتم اینقدر باید زندگی منو

تحت الشعاع قرار بده که برای کمرنگ کردنش چندین برابر تلاش کنم تازه شاید فرجی بشه . خود

دخترها مسلما بین من با فردی که مثلا 175 قدش باشه و خصوصیات تقریبا مشابهی داشته باشیم

قطعا اونو انتخاب میکنن. کلا احساس میکنم حتی اگر دختری هم راضی یه ازدواج با من بشه همیشه

عقده قد بلند بودن شوهرش تو دلش میمونه نگید قد برای دخترها مهم نیست که باور نمیکنم