ولی من « باید » فکور رو قبول دارم اونم به خاطر اینکه هر کسی برای خودش احساساتی داره و شخصیتش رو میسازه پس همه ما باید به احساسات همدیگه احترام بزاریم البته نه به معنی این که تبعیت از احساس باشه بلکه فقط نباید احساس همدیگه رو به سخره بگیریم یا اینکه اون رو بی ارزش و نادیده ببینیم بلکه باید احترام بزاریم ....
اگر من احترام نزارم می دونی چه اتفاقی می افته ناراحت میشی پس توام توقع فقط یه احترام رو می تونی داشته باشی .
مثلا من دوست دارم مهمونی رو تدارک ببینم و از یه عده ادم پذیرایی کنم پس نمیشه هر جور که دوست دارم رفتار کنم چون من میزبانم و بایداز مهمانم طوری پذیرایی کنم که احساساتشون رو مورد تمسخر قرار ندم و به آنها احترام بزارم من تنها در مورد زمان ان مهمانی (به تنهایی) می تونم تصمیم بگیرم و مهمان هم پذیرای آن هست به شرطی که تدارک بی احترامی را نبینم ....
پس احترام متقابله و باید به همدیگه احترام بزاریم ... اگر یکی پس بزنه اون یکی حتی اگه از سنگ باشه می ترکه ....
هیچگاه دلت را به روزگـــــــار مسپار که دریایی از ناامیدی هست ...
دلت را به خــــــدا بسپار که دریایی از امید است...
علاقه مندی ها (Bookmarks)