سلامی دیگر..
گل مریم گرامی ابتدا باید بدانیم که تغییر از سرعت عمل در کارها و اقدامات حرف نمی زند بلکه هدف...:: تغییر در نگرش انجام امور است.
بنابراین این تغییر باید در اولین وهله درون فرد را مورد توجه قرار دهد.
اما نکته اساسی در تغییر این است که بدانیم چه چیزی را می خواهیم تغییر دهیم؟؟
چگونه تغییر خواهیم داد؟؟
هدف ما از تغییر چیست؟؟
نکته دیگر این است که در جریان تغییر...هیچگاه نباید متوقف شد.
تغییر یا به گونه ای "تحول خویشتن" مرحله ای است که هم من و هم شما و تمام افراد باید در زندگی خویشتن حداقل گاهی ان را بکار گیرند و متحول شوند.
گل مریم گرامی اصولا ما هرکاری را بخاطر کسب لذت و خوشی و پیشرفت انجام می دهیم حال فرض کنید در سالیان متعدد ما تنها از یک روش برای پیشرفت استفاده می کنیم... اما از این غافل هستیم که احساسات و حالات ما هم حالات یک سال پیش یا حتی یک ماه پیش نیست با غفلت از این اصل رفته رفته احساسات ما فروکش کرده و ما در حالت "ناامیدی" بسر می بریم.
گل مریم عزیز اصل بسیار مهم تغییر خویشتن(همان گونه که در پست قبلی خود اشاره کردم) توجه به درون و عدم حساسیت و توجه بیش از حد به موقعیت های بیرونی است.
شما باید محیط بیرون و دنیا همان گونه که هست بپذیرید و از آن ایده آل های خود فاصله بگیرید و قوانین و اصول کمتری را برای زندگی و خویشتن وضع کنید و از بایدها و نبایدهای بی دلیل بپرهیزید.
گل مریم به این اصل بسیار توجه کن که:: ما آنچه را که در درون خویشتن احساس می کنیم و باور داریم به همان صورت ان را در محیط بیرونی احساس کرده و می بینیم به همین علت است که می گویند::""نوع نگرش انسان است که محیط بیرونی را می سازد""
نباید انرژی خود را صرف تغییر دیگران به هدف سازگاری انان با خود سازیم..کافیست انان را بدون هیچ قید و شرطی بپذیریم.
برای تغییر باید از این واژه مخرب دوری جویی و انهم ""ترس"" است...اگر از چیزی بترسی ان چیز تو را فرا خواهد گرفت..
گل مریم سعی کن مواردی را که در زندگی و در خویشتن مورد پسند تو نیست شناسایی کن و مسئولیت آنان را برعهده بگیر و بپذیر که چه نقص هایی داری. و سپس برای تغییر اماده شو.
تنها راه تغییر نگرش و دیدگاه قبلی.....اندیشیدن به دیدگاه ها و راه های تازه و عمل به انان بدون هیچ ترسی است.
گل مریم به نکات زیر توجه کن و متقابلا عمل::

1>>
دنیا دار مکافات نیست .....در پی هر حادثه ای علتی نهفته است که ما را برای پذیرش اینده اماده تر می سازد..سختی ها و مشکلات به فال نیک بگیر زیرا همانند امروز این مشکلات بزرگترین عامل تغییر اندیشه و فکر تو هستند
2>>
در لحظه حال زندگی کن...خود و محیط را انگونه که هستند باور داشته باش.. بدان تنها تغییر در نگرش موجب تغییر محیط پیرامونیست..
با شور و شوق فراوان خلاقیت خود را به نمایش بگذار....هر روز دست به یک کار تازه ای بزن..
یک مقال بسیار ساده::: اگر امروز خود ماشین داری و با آن به محل کارت میروی ..سعی کن در هفته چند روز هم مسیر را پیاده طی کنی و برعکس.
هیچ گاه از پیشرفت و ترقی سیر نشو...هدف هایت را بزرگ و بزرگ تر کن..
مثال:: اگر امروز مدرک لیسانس خود را گرفته ای ..قانع نشو و به دکترا بیاندیش
دائم از خود و دیگران سوال کن...ذهنت را به چالش بکش..در بحث ها حضور فعال داشته باش حتی اگر در مورد بحث چیزی ندانی
در اکثر موارد ما تنها بدلیل عدم اطلاعات کافی نمی توانیم در محیط پیرامون موثر باشیم... سعی کن اطلاعاتت را بالا ببری...این کار شوق یادگیری و مشارکت را در شما بیشتر می کند
3>>
گل مریم عزیز هرگز گذشته خود را ملاک قضاوت اینده ات قرار نده... گذشته امری هست که اتفاق افتاده ولی اینده پویاست و اماده ی پذیرایی از توست.
مشکلات گذشته را فراموش کن....هرگز ناتوانایی های گذشته را بهانه ای برای ادامه پیشرفت خود قرار نده.
و در آخر باور کن...همین مشکلات تجربه های هستند برای شناخت خویشتن و بازیابی خود در برخورد با موقعیت ها.
.................
امیدوارم همیشه موفق باشی
علاقه مندی ها (Bookmarks)