ممنون از راهنمایی تون.. من اگه بدونم مشاور خوبی هست هر جای تهران باشه میرم، اما همسرم اهل مشاوره رفتن نیست چون بارها تلاش کردم و نتیجه نداده.نوشته اصلی توسط خانوم مجرد
من عکس العمل نشون نمی دم (که اونم به چشم سعی می کنم برطرفش کنم) اما شنونده ی خوبی هستم، در واقع همسرم با من خیلی راحت حرفاشو می زنه، حتی حرفایی که خیلی از مردابه همسرشون نمی زنن اون به من می گه، ولی خودش شنونده ی خوبی نیست، کلا اخلاقش اینطوریه، خوب حرف می زنه اما خوب نمی شنوه.. خیلی وقتا وسط حرف کسایی که دارن باهاش حرف میزنن یه دفعه یه کار دیگه انجام میده یا یه حرف نا مربوط می زنه که کلا اون طرف متوجه میشه که داشته با دیوار حرف میزده و دلخور میشه..
در مورد عصبانیتش هم.. وقتی من میگم ازش معذرت خواهی می کنم.. دقیقا به خاطر اینکه بحث طولانی نشه، آخه چه توضیحی بدم؟؟ وقتی من تقصیری نداشتم توی عصبانی شدنش، وقتی عصبانی شدنش به خاطر چیزای دیگه بوده و پای منو الکی وسط کشیده که بتونه خودشو خالی کنه..
بعد من یه مشکلی که دارم اینه که توی این 5 سال من هر کاری کردم که مشکلاتی که خودم داشتم رو به حداقل برسونم، ولی اون برای این مشکلش (عصبانی شدن شدیدی که داره) هیچ اقدامی نمی کنه و فقط از من انتظار داره که درکش کنم، بابا منم آدمم، چقدر می تونم کوتاه بیام، چقدر میتونم هیچی نگم تا اون هر چی دلش می خواد بارم کنه، چقدر می تونم کوچیک بشم و حرف نزنم.. بعد من موندم چطور می تونه با کسی که انقدر بهش توهین کرده زندگی کنه؟؟ من اگه بودم واقعا نمی تونستم..
بهش می گم اگه توی تمام مشکلات زندگیمون من مقصرم و باید مدام ازت معذرت خواهی کنم، چرا با من زندگی می کنی؟ چرا با آدمی که سرتاپاش ایراده و اصلا یه نقطه ی مثبت توی وجودش نیست زندگی می کنی؟؟
واقعا دیگه نمی دونم چی بگم ...!!
اینم یه گل خوشگل سرخ هدیه دختر بیخیال به یه دختر.
علاقه مندی ها (Bookmarks)