واقعا من پر توقعم؟؟منو از بزرخ فکری در بیارید لطفا

[unknown144]

سلام به همگی
25 سالمه لیسانسم . فقط یک خواهر دارم و پدر مادرم هر دو شاغل بودن الان بازنشسته شدن.من فرزند اولم.
خواستگاری دارم که طی یک هفته گذشته 2 جلسه اومدن و طی همین 2 جلسه هم که با هم حرف زدیم تماس گرفتن گفتن نظرشون مثبته و چون یکی از بستگانشون فوت شدن گفتن یک هفته دیگه تماس میگیرن میان برای حرفای اخر و تو این یک هفته هم ما تحقیقات مونو بکنیم ..الان مونده تحقیقات ما در این یک هفته که فرصت داریم..
جلسه اول نیم ساعت محض اشنایی اولیه حرف زدیم و تمام! و جلسه دوم دو ساعت حرف زدیم و بیشتر هم به حرف زدن ایشون گذشت تا من !
من هنوز خیلی چیزا از ایشون نمیدونم !
تک فرزند هست و پدرشون شغل ازاد دارن(تعمیرکار برقی) و فعلا در کنار پدرشون مشغولن.31 سالشونه.و لیسانس هستند.
روز اول که مامانشون تماس گرفت بدون اینکه ما چیزی بگیم گفت : پسرم وضعش خوبه!
اما حالا بعد حدود 10 روز ازون ماجرا پدرم از یکی از اقوام نزدیک این اقا پسر تحقیق کردن, طرف گفته پسر سربه زیر و خوبیه اهل رفیق بازی نیست ولی بابا میگه از حرفاش متوجه شدم که وضع اقتصادی مناسبی ندارن زیاد! نه من نه خانوادم تابحال از وضع اقتصادی و اموال و پشتوانه های مالی این ها هیچی نپرسیدیم . تو این دو جلسه هم خود آقا پسر هیچی بمن نگفت که برنامه اش چیه و از داشته هاش بگه و ازین حرفا! فقط گفت قصد داره نظام مهندسی شو بگیره و دفتر مهندسی بزنه همین!
حالا رفتیم برای تحقیق و منزل شون رو پیدا کردیم و پرس و جو کردیم
یه خونه کلنگی و بسیار قدیمی که در زیرزمین خونشون با پدرشون کار میکنن! یعنی رسما مغازه ای درکار نیست اونجوری که من فکر میکردم.
من دختری هستم که توی رفاه کامل بزرگ شدم و توی یک خانواده ی کم جمعیت.. آیا به نظر شما واقعا ما دو خانواده و سطح توقعات مون متناسب خواهد بود؟! دیگه ادم تا چه حد باید سطح خواسته هاشو بیاره پایین؟؟؟
من اصلا ادم مادی گرایی نیستم ولی خب فک میکنم این اقا پسر هم براش این چیزا مهم باشه وگرنه منم موقعیت بدی ندارم تو جامعه فعلی ! پدر ایشون تحصیلات شون ابتدایی هست ولی پدر من تحصیلکرده ان.
پدرشون همون جلسه ی اول تا متراژ زیربنای خونه مارو و اینکه ایا مالک هستیم یا مستاجر.. همه رو از پدرم پرسیدن.. فک نمیکنم این اقا عاشق چشم و ابروی من شده باشن فقط و بدون در نظر گرفتن موقعیتم اومده باشن!
نمیدونم چطور باید متوجه شم که ایشون ادم مذهبی ای هست یا نه؟ ظاهرا که میگه نیست ولی شاید معیارهای ذهن من با ایشون فرق کنه .. فرضا دختری که شب جشن عروسیش پوشش تن داره ولی پوشش مو نداره شاید از نظر ایشون خیلی بد باشه ولی از نظر من بد نیست!! بماند که ایشون سید هم هستن...و سید بودنشون کار رو از نظر اعتقادی سخت تر میکنه
من واقعا شغلش رو دوست ندارم حس میکنم حقم بیشتره..دوست ندارم بخاطر سن و سال و حرف مردم و این حرفا یجور خود تحمیلی کنم برای ازدواجم...
کارشون بد نیست ولی شما فکر کنید همش تعمیرات کولرای مردم تو تابستون و تعمیرات جارو برقی و بخاری و امثالهم هست.. فک میکنم سهم من از همسرم بیشتر باشه.. نمیدونم... خیلی فکرم مشغوله.. وقتی فکر میکنم از خودم میپرسم واقعا من پر توقعم؟؟ مگه من از همسرم چی میخوام/؟ یه کار مردم دار که به خانوادم بخوره و مردمی باشه در حد تامین یک زندگی متوسط...
این پر توقعیه؟؟؟!
ممنون میشم دوستان منو از برزخ فکری در بیارید